พราะทุกสิ่งล้วนเป็นอิสระและเชื่อมโยงสัมพันธ์ซึ่งกันและกัน ( ปฏิจจสมุปบาท )น

ยามตื่นนอนตอนหัวรุ่งผมมักได้ยินเสียงนกขันกรูอยู่ตลอดเวลา  การอนุรักษ์สัตว์ป่าหายากอย่างนกทั้งหลายเอาไว้ก็ดูดีส่งผลให้อยู่ท่ามกลางธรรมชาติได้อย่างสนิทใจ เพราะมีเวลาเห็นความเป็นไปของสรรพสิ่งต่าง ๆ

ตามสภาพที่มันเป็นจริง ๆ เลยนึกถึงบทกวีไฮกุของยี่ปุ่นซึ่งกล่าวทำนองนี้นะ...ถามว่า...ทำอย่างไรถ้านกเขาที่คุณเลี้ยงเอาไว้แล้วมันไม่ขัน..?

มี 4 คำตอบคือ...

1 . เราก็หาวิธีให้มันขันจนได้ละ.

2 . เราจะฆ่ามันเสียเลยละ.

3 . เราจะอ้อนวอนร้องไห้เพื่อให้มันสงสารและขันให้นะ

4 . เราจะรอจนกว่ามันจะขัน.

แง่คิดคือ...ถ้าคุณตอบตามข้อ 1. นั้นคุณมีความโลภ.

...ถ้าคุณตอบตามข้อ 2 . นั้นคุณมีความโกรธ.

...ถ้าคุณตอบตามข้อ 3 . นั้นคุณมีความหลง.

...ถ้าคุณตอบตามข้อ 4 . นั้นคุณมีความกรุณาเคารพสิทธิ์ต่อธรรมชาติแบบพุทธศาสนา  เพราะทุกสิ่งล้วนเป็นอิสระและเชื่อมโยงสัมพันธ์ซึ่งกันและกัน ( ปฏิจจสมุปบาท )นั้นเองละนี่  อิ อิ อิ.