เมื่อไหร่จะจบลงเสียที

ห่างหายจากการเขียนบล๊อกไปนานครับ...การกลับมาในครั้งนี้ความจริงนึกว่าจะราบรื่นแต่ไหงเป็นเฉกเช่นเดิมๆที่ผ่านมา การกลับมาที่ว่าคือการกลับมาเขียนบล๊อกจากการว่างเว้นไปนานหลายเดือน เนื่องด้วยเพราะยุ่งกับเรื่องสอบปลายภาค (ป.โท) และรายงานที่ต้องนำเสนออีกมากโข จนไม่มีเวลาแม้กระทั่งที่จะหลับจะนอน เพราะลืมตาขึ้นมางานก็ไม่เสร็จเสียที (ก็อย่างที่เข้าใจไปยุ่งกับชาวบ้านไว้ซะเยอะ) เพราะช่วงนี้เป็นฤดูการแห่งการสอบแข่งขันเข้าสู่มหาวิทยาลัย ทำไงได้ก็คนมันรักที่จะเป็นแบบนี้

    ขอเข้าเรื่องแล้วกันครับ...ไปทำงานวันแรกหลังจากปิดช่วงเดือนรอมฎอน เพื่อทำอีบาดะฮฺ เดินเข้าตึกก็เกิดคำถามในใจมากมายที่ต้องถามคณะเพื่อจะต้องรีบเคลียร์เรื่องราวต่างๆให้เสร็จกระจ่างแจ้งก่อนไปสอบ แต่แล้วคำตอบก็ต้องผิดหวัง เจอแต่เรื่องเดิมๆ ปัญหาเดิมๆ คนเดิมๆ การต้อนรับ การให้คำตอบเดิมๆ มันก็เลยไม่รูว่าจะไปจดจำอะไรกับการทำงาน ถ้าไม่ถามก็ไม่ได้คำตอบ การได้รับการต้อนรับในสิ่งที่ควรได้รับเหมือนกับอาจารย์คนอื่นๆ กับกลายเป็นเพียงเพราะเรานอบน้อมเกินไปหรือเปล่าเลยทำให้ใครเขาไม่ค่อยเกรงใจเรา ปฏิบัติกับเราเสมือนกับว่าไม่มีสิทธิอะไรที่พิเศษ ซ้ำร้ายมันยิ่งกว่าที่ควรจะเป็นเสียด้วยซ้ำ

   พอพยายามจนได้คำตอบก็ต้องตกใจอีกทำไม ตารางคุมสอบไหงออกมาเป็นอย่างนี้ ทั้งๆที่เทอมก่อนๆก็มีการทำเรื่อง หรือว่าไม่มีใครเคยรู้ถึงความเป็นไปของผู้ชายคนนี้ ความจริงไม่อยากเรียกร้องแต่อยากจะร้องขอมากกว่าว่า "อย่าให้ต้องทนทำงานไปเรื่อยๆโดยผ่านพบเพียงความจำเจซ้ำๆซากที่ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงเลย" มันคงถึงเวลาที่บางครั้งต้องเรียกร้อง มันถึงเวลาที่บางครั้งต้องหักดิบบ้าง เพราะมันไม่มีความสุขใดๆเลย ถ้าปล่อยไว้เป็นแบบนี้ สิทธิที่พึงมีกลับไม่ได้ ความหมายกลับกลายเป็นความว่างเปล่า

   ที่ผ่านมาเคยขอความช่วยเหลือจากมหาวิทยาลัยในหลายเรื่อง แต่ที่ผ่านมาอีกเช่นกันกลับไม่พบความช่วยเหลืออะไรเลย ถ้าวันนี้เราไม่ได้อยู่ในฐานะคนมีสติผมมองว่าปัญหาคงเกิดขึ้นไปเรื่อยๆ (พูดถึงตัวเอง) แต่ดีว่าเรากำลังทำงานเพื่ออัลลอฮฺ (สุบหาฯ) มากกว่าที่จะทำงานสนองตอบความชอบพอของมนุษย์ ณ วันนี้ผมยังมีคำถามว่าทำไมหลายคนถึงให้ผมอยู่ที่นี่แต่เขาเหล่านั้นก็ไปจากที่นี่ แต่วันนี้อีกเช่นกันผมได้คำตอบว่าทำไมหลายคนจึงไปจากที่นี่ (หรือคนทีนี่ไม่รู้...) อย่าปล่อยให้ปัญหาเกิดขึ้นแบบไม่ควรจะเกิดขึ้นอีกเลย

   สุดท้ายการเดินทางไปสอบก็ไปแบบมีคำถามข้างคา แต่ก็อัลฮัมดุลิลละฮฺ กับการแยกแยะในเรื่องราวเลยทำให้ทุกสิ่งทุกอย่างผ่านพ้นด้วยดี ...สอบเสร็จหมดคอร์สเวิร์ค อยากตะโกน พอกันที "ทำงานด้วยเรียนด้วยเป็นอะไรที่เกินจะสาธยาย"

   เทอมหน้าขอแบบธรรมดาบ้างนะครับ...ไม่เพิ่มอะไร เพราะไม่อยากได้อะไรพิเศษมากกว่าคนอื่นแล้ว (ถ้าใครก็ได้สอนภาษาไทยได้ ช่วยสอนที)