เสาไฟฟ้าเข้ามาในหมู่บ้าน รุกรานวัฒนธรรม "โจ"

เรื่องเล่าของ โจมีมากมายที่ภาคใต้  โจที่ติดอันดับอภิมหาตำรา โจ ที่ดังๆเช่น

โจ ไม้ไผ่ช้างเหยียบ

โจ  สากคอหัก

โจ  ถ่วงน้ำ

โจ  หนัง 

โจ  หลอก 

 มีวิธีทำโจ พร้อมคาถากำกับ  และการใช้โจ มากมาย ผู้เขียนกำลังนึกถึง โจ ว่ามันเป็นเคื่รองมือทางวัฒนธรรมท้องถิ่น  ที่บ่งบอกถึงการดำรงอยู่ของสังคมไทยที่ไม่ล่วงล้ำความเป็นเจ้าของ  ส้มสูกลูกไม้รายทาง ถ้ามีการ  ปักกำหมาย  หรือใส่ โจ จะไม่มีไครแตะต้อง  โจ  หายไปจากสังคมไทย พร้อมกับการเข้ามาของเสาไฟฟ้าหมู่บ้าน  รุกรานให้วัฒนธรรม โจ ล่มสลายไป

ทุกวันนี้  สวนแต่ละสวน จะมีรั้วลวดหนาม สามชั้น ห้าชั้น แต่ไม่สามารถกันขโมยได้ ทำให้ผู้เขียนรำลึกถึง โจขึ้น พรรณนาให้ฟังดังนี้

เสกน้ำมนต์  หนึ่งขัน พ่อท่านท่อน (1)

กินเสียก่อน  อ้ายบ่าว  อย่าฉาวโฉ (2)

หากปล่อยไว้  ข้ามคืน จะพุงโร

ของไส่โจ  กินได  ไม่เหิดแล (3)

 ไขหม้ายเสื้อ   ข้างบ้าน  ทำงานหนัก (4)

แกโปลกผัก โปลกฟวง  ม่วงน้ำแข (5)

 

ทั้งส้มโสก โลกไม้  หมายคนแล (6)

เห็นมีแต่ โจร้าย   ไว้หลอกคน

กิตติศัพท์  ของโจ คนโร้ดี (7)

เฉพาะที่ ภาคใต้  แล้วได้ผล

ถ้าสวนไหน  แขวนโจ  ทุกโหมคน (8)

ถึงของหลน ก้าไม่เก็บ  กลัวเจ็บตัว (9)

อันโจพรก โจบอก  ใว้หลอกเด็ก

ไม่ล๊อกแล๊ก ต้องโจหนัง  ผมตั้งหัว(10)

แกะรูปผี  เสกเวทย์มนต์  บนหนังวัว

แล้วแขวนตัว  ผีใว้  ปลายสุดธง

ใครเห็นเข้า  ไม่หาญ  โจท่านท่อน (11)

ลือกระฉ่อน ว่าดี  มีพิษสง

ตำนานโจ โร้ใว้  ได้ไม่งง (12)

เป็นของคง โค่บ้าน มานานเน(13)

(1)พ่อท่านท่อน  =อดีตเจ้าอาวาสวัดควนนางพิมพ์  ตฺ  ฝาละมี ปากพะยูน

(2)อ้ายบ่าว  อย่าฉาวโฉ =อ้ายหนุ่มอย่าเอะอะเสียงดัง

(3)เหิดแล  = มองดู

(4)ไขหม้ายเสื้อ  =คนชื่อไข่  ไม่ใส่เสื้อ

(5)โปลก = ปลูก  ฟวง = มะเฟือง ภาคใต้เรียก ลูกฟวง

(6)ส้มโสก  =  ส้มสูก หม้ายคนแล  =ไม่มีคนเฝ้า

(7)โร้ดี  =  รู้ดี

(8)โหมคน  = ผู้คน หรือพวก

(9)ของหลน = -ของตก

(10)ล๊อกแล๊ก  =หลอกลวง  หรือ ล้อเล่น

(11)  ไม่หาญ  = ไม่กล้า

 (12)โร้ไว้  =  รู้ไว้

(13) คงโค่  = คงคู่

คาถาแก้โจหลอก//// คือโจจอก มึงออก   กูเข้า  โจเจ้า มึงเข้ากูออก

โปรดใช้จิจารณญาณ  =ไม่เชื่ออย่าลบลู่  ด้วยความปรารถนาดีจากลูกศิษย์ท่านท่อน