หากคุณกำลังวิ่งตามความรัก...เพียงเพื่อเอาชนะเขา
อยากให้คนที่ไม่รัก..มารัก.. อยากให้คนที่"เลิก"รัก
กลับมารักกันใหม่
วิ่งโดยไม่รู้ว่าจะถึงเส้นชัยเมื่อไหร่ เพราะในขณะที่เรา
วิ่งไล่เขา..เขาก็กำลังวิ่งหนีเราอยู่เช่นกัน..วิ่งยังไงก็ไม่เคยไกลเกินเขา
เพราะไม่อยากให้เขาคลาดสายตา..จริงๆแล้ว..ถ้าอยากเป็นผู้ชนะ
ที่แท้จริง..ไม่จำเป็นต้องเหนื่อยขนาดนั้นก็ได้ ชัยชนะที่ยิ่งใหญ่..ไม่ต้องวิ่งให้ไกล
แต่อยู่ในหัวใจตัวเองแท้ๆ.....
๐O๐... วันที่เราไม่ต้องร้องไห้อีกต่อไป..๐O๐
ที่เราต้องเจ็บปวดกับความรักน่ะ ไม่ใช่เพราะมันจากไปหรอก..แต่เพราะมันยังคงอยู่ต่างหาก
ถ้าวันนี้คนสองคนต่างหมดรักกันไปคงไม่มีใครต้องเสียใจมากนัก แต่กลับเป็นเพราะรักที่อยู่ในใจคุณนั่นเอง ที่ทำให้คุณปล่อยวางลงไม่ได้
เรามักหลอกตัวเองว่า เพราะเรารักเขามาก เขาคงเห็นความตั้งใจของเรา และรักเราตอบบ้างไม่มากก็น้อย และเมื่อเขาตอบรักของเรา ความฟูของหัวใจมักทำให้เรายึดมั่นว่าเขาเป็นส่วนหนึ่งของเรา
เป็นเหมือนทรัพย์สินส่วนตัวทางใจอย่างหนึ่งที่จะต้องอยู่กับเราทุกครั้งที่เราต้องการ นานเท่าที่เราปรารถนา
ความรู้สึกอันนี้แหละ คือจุดเริ่มของความเจ็บปวดทั้งมวล เพราะมันฝืนกฎธรรมชาติ ..ไม่ได้บอกว่า..รักต้องลงเอยด้วยความเศร้าเสมอไป เพียงแต่ถ้าเขาจะอยู่เขาจะไป จะรักคุณมากขึ้น คงเดิมหรือหดน้อยถอยลงก็จะเป็นเพราะคนสองคน..ไม่ใช่ความต้องการของเราฝ่ายเดียว ชีวิตเป็นเรื่องซับซ้อนเข้าใจยาก..แต่ในความซับซ้อนนั้นมันก็ง่ายอย่างที่เรานึกไม่ถึง เพราะไม่ว่าสิ่งไหน เรื่องอะไรสารพัดสารพัน ทุกอย่างล้วนแต่อยู่ในกฎเดียวกัน.....
มันจะเกิดขึ้น..ตั้งอยู่..แปรสภาพ แล้วก็จบลง รักที่สมหวังอยู่กันจนแก่เฒ่า
ก็หนีไม่พ้นกฎข้อนี้ เพราะวันหนึ่งไม่เราก็เขาต้องตายจากกัน สิ่งสำคัญจึงไม่ได้อยู่ที่ว่า..เขาอยู่หรือจากไป
สำคัญที่ว่า..ช่วงที่เรามีเวลาอยู่ด้วยกัน..ขอให้เรามีความทรงจำที่ดี..ก็เพียงพอแล้ว อย่างน้อยเราก็ยังมีอะไรดีๆให้นึกถึง และยิ้มให้กับความทรงจำนั้นได้ ถึงวันนี้จะยังคงร้องไห้ ก็คงไม่เป็นไร เพราะชีวิตก็เป็นแบบนี้ มีวันที่เลวร้าย มีวันที่สวยงาม มีวันที่ว่างเปล่า สุขก็อยู่กับเราไม่นาน ทุกข์ก็อยู่กับเราไม่นาน
สุขเคยแวะผ่านมาแล้วก็ไป..ทุกข์ก็เป็นเฉกเช่นเดียวกัน..ร้องไห้แล้วก็อย่าร้องเปล่าๆ..
มองให้เข้าใจสัจจธรรมชีวิตไปด้วย คงได้แต่อำนวยอวยพรให้คุณๆเข้าใจชีวิตมากขึ้น
เติบโตขึ้นเข้มแข็งขึ้น แต่อย่าแข็งกร้าว ขอให้ออ่นโยนแต่เข้มแข็ง และขอให้วันใหม่ในชีวิตมาถึง
ในอรุณรุ่งของวันพรุ่งนี้....วันที่เราจะไม่ต้องร้องไห้อีกต่อไป..
อนุโมขอบคุณบทความจากกัลยาณมิตร


นมัสการหลวงพี่
ได้เข้ามาอ่าน ดีมากเลยค่ะสำหรับคนไกลวัดที่ยังเวียนว่ายอยู่กับตนเอง เมื่ออ่านแล้วจะได้ปล่อยวางเสียบ้าง ก็จะได้ไม่ทุกอีกต่อไป
ขอกราบนมัสการ
ธรรมะคือธรรมชาติ
จิตสะอาดและผ่องใส
สัจธรรมหากเข้าใจ
ความทุกข์ไม่มาราวี
นมัสการยามเย็นครับ
นมัสการเจ้าค่ะ
สรุปแล้วก็คือ.."การเตรียมตัวตาย การพร้อมเมื่อจะตาย"
เพราะการตายเป็นเรื่องธรรมดา เพราะฉะนั้นไม่ควรกลัว
แต่เมื่อตายแล้วก็หมดโอกาส..ทำดี
เมื่อมีชีวิตอยู่ก็รีบ..ทำดี
กราบขอบพระคุณเจ้าค่ะ
มาขอแบ่งสุขใจ ขอรับ พระคุณเจ้า
ธรรมสวัสดีหนุ่มโยมพลัดถิ่น
อนุโมทนาสาธุกับบทกวีธรรมะ
บุญรักษา
ธรรมสวัสดีนะโยมคุณครูคิม
อนุโมทนาสาธุกับความดีที่ตั้งใจทำ
ให้มีความสุขสุขภาพแข็งแรง
บุญรักษา
นมัสการพระคุณเจ้า tukkatummo
ธรรมสวัสดีโยมสีตะวัน
อนุโมทนาสาธุ
บุญรักษา
นมัสการเจ้าค่ะ หลวงพี่
เกือบได้ไปเข้าค่ายธรรมะกับเพื่อนแล้วเจ้าค่ะ
น่าเสียดายมากๆ...ไม่งั้นคงได้ปฎิบัติธรรมที่วัดประมาณ 1อาทิตย์เจ้าค่ะ
รู้สึกว่า เหงาๆ เศร้าๆ ยังไงไม่รู้ค่ะ