ช่วงเดินทางเหินฟ้าจากเมืองอินโดสู่เมืองมาเล

อำลาแล้วเกาะชวาได้มาพบ                                   เที่ยวจนจบถิ่นบรมพุทธสถาน

ได้เที่ยวท่องล่องไปใจเบิกบาน                  ก้มกราบกรานถิ่นพุทธะแล้วบาย ๆ

แลเขาสูงยูงยางห่างไกลลิบ                                    หลังนั่งจิบชามะนาวเข้าช่วงบ่าย

มารอเครื่องเมืองย๊อกยาอย่างง่ายดาย       ก่อนจะสายบ่ายคล้อยคอยเวลา

หลังจากตรวจสิ่งของมองแล้วผ่าน                      ไปนั่งอ่านดูสิ่งแสวงหา

เพิ่มความรู้ดูจำคำอำลา                               เครื่องบินมาสามลำแล้วหรือเรา

เหลียวแลซ้ายไปขวาดูผู้คน                                    บ้างก็บ่นรอเครื่องนานต่างคอยเฝ้า

เสียงดังแว่วแผ่วมาใกล้ตัวเรา                    เหลียวมองเขาเห็นเครื่องลงรันเวย์

อีกไม่นานนายท่าเปิดประตู                                    เราคอยอยู่เดินไปพร้อมถือเป้

ได้ขึ้นเครื่องคนที่หนึ่งไม่ใช่เท่ห์                ก่อนคนเฮตามหลังล้วนมากมี

พอเลือกที่เหมาะเหมาะใกล้หน้าต่าง       ดูเมฆจางหมอกคลุมเขาล้วนหลากสี

อีกไม่นานเครื่องบินขึ้นทันที                      จอระลีจากชวาห่างไปไกล

ยามเครื่องขึ้นมองเห็นตลอดทาง               ด้วยใจว่างเบาสบายสว่างใส

เหินขึ้นฟ้าอย่างรวดเร็วในทันใด               พาจิตใจเริงรื่นตื่นตามอง

ทะลุเมฆชั้นบนกดถ่ายภาพ                                    ต่างซึมซาบอาบใจไม่หม่นหมอง

เห็นทุ่งนาป่าเขาห้วยลำคลอง                    บ้างเป็นหนองบึงใหญ่ตระการตา

เห็นเขตดินติดทะเลแลมากเกาะ                มองเฉพาะลงไปไกลหนักหนา

เป็นเกาะแก่งเว้าแหว่งจนลายตา               ก่อนท้องฟ้ามืดลงหลงชวนชม

เรามุ่งไปมาเลเซียในวันนี้                            ลาถิ่นที่เมืองอินโดโก้สุขสม

เดี๋ยวลงเครื่องที่เคแอลคนนิยม                  ได้อารมณ์ชมมาเล...ต่อไปเอย...

                                                         ยูมิบันทึกนี้บนเครื่องบินในความสูง 3 หมื่นฟุต

                                                        ช่วงเดินทางเหินฟ้าจากเมืองอินโดสู่เมืองมาเล

                                                        เมื่อวันที่ 22  ก.ย. 2551  เวลา 17. 00 น. เวลาไทย