ไม้ป้าพัฒนาเป็นไม้เมือง
สวัสดีครับ วันนี้เอาไม้ป่า 2 ชนิดมาให้ดูกันครับ ทั้งอย่างมีสรรพคุณทางยาสมุนไพรครับ คงไม่ต้องบอกว่าแก้อะไร เจริญเติบโตในป่าร้อนชื้น เทือกเขาแถวชายแดนภาตใต้ เทือกเขาสันกาลาคีรี บางครั้งเหมือนอย่างน้องหนูรีว่านั้นแหละ "คลายเครียด" เลยหยิบเรื่องใกล้ตัวมาเล่า เป็นเรื่องเบาสมอง ไม่เครียด ครับสบายๆ
อย่างแรก คือละไม ละไมเป็นไม้ป่า ตระกูลเดียวกับมะไฟ เป็นไม้ยืนต้นขนาดใหญ่ ลักษณะผลใบลำตันเหมือนมะไฟทุกอย่างต่างกันที่ ขนาด ลำต้นใหญ่กว่า ผลใหญ่กว่า ช่อยาว ผลดก แต่ทั้งนี้ทั้งนั้นไม่เหมือนกันทุกต้น ทั้เนื้อในและรสชาด ซึ่งบางต้นเนื้อหนา รสหวาน มาก ราคาจำหน่ายในปัจจุบันกิโลละ 25 บาท ผมไปเดินตลาดเมื่อวันจันทร์ที่ผ่านมา ซื้อมาหนึ่งกิโล หลายปีจังแล็วไม่เคยไปตลาดเลยถ่ายรูป มาให้ดูกัน ปัจจุบันนี้พัฒนาเป็นผลไม้ท้องถิ่นมีการขยายพันธุ์โดยการเสียบยอด จำหน่ายปลูกกันทั่วไป และตอนกลับ ยูเทินส์ ในที่ห้าม(เพิ่งรู้ทีหลัง) ถูกตำรวจเรียก...หันมาดูเห็นว่าไม่ตามแน่ ตะโกนตอบว่าผมรีบครับ(เกือบถูกจับ) แล้วขับหายไปเลย 2 รูปข้างล่างไม่ได้รีไชค์..อาจช้าหน่อยครับ


เอ๊อะ อ๊ะ...มาก่อนแล้ว..แต่รูปยังไม่มาฮ่าๆๆๆ...อันนี้ไม่รู้จักจริงๆๆ...ฮ่าๆๆ
ฮ่าๆๆๆมาอีกรอบแล้ว รูปยังไม่มาเลยค่ะป้าแดง...สงสัยคนสวยแซ่เฮอย่างเรา..ไม่มีวาสนาได้เห็นเจ้าละไมกับมะไฟ.ฮ่าๆๆ..พี่ยาว
มารอดูรูป จนเหงือกแห้งแล้วครับ พี่ยาวครับ อิอิ
สวัสดี
พี่ยาวขา
สวัสดีค่ะ 2รูปหลังนั้นที่ถ้ำทะลุเราเรียกว่า "จำปูริ่ง"ค่ะ กินมากแล้วช่วยให้ระบบทางเดินอาหารส่วนปลายทำงานได้ดีทีเดียวแหละ แต่ไม่ชอบค่ะของบ้านๆ (555)
สวัสดีครับ ครูน้องแอน
แวะมาเยือนท่าน....เนื้อหาสาระและภาพดีจังเลยครับ เป็นคุณค่าต่ออนุชนได้ดีมาก ๆ เลยครับ.....ชยพร แอคะรัจน์
หนูรี
สวัสดีครับ อาจารย์
เกษตรดงปอ ที่เดียวกันครับ คือ ม.เทคโนโลยีราชมงคลอีสาน วิทยาเขตกาฬสินธุ์ ครับ...ที่ไสใหญ่ ก็อยู่ในเครือ ม.ราชมงคลด้วยเช่นกันครับ ท่านคงเป็นลูกศิษย์ อ.ตรีพล เจาะจิตต์ ด้วยนะครับ....ผมเริ่มสอนที่เกษตรดงปอ เดือนมกราคม 2525 ครับ....ดีใจจังที่ได้รู้จักลึกซึ้งขึ้นครับ..ชยพร แอคะรัจน์
ขอบคุณมาก ๆ เลยนะครับ สำหรับการ contact ชาวราชมงคลด้วยกัน....ผมภูมิใจเสมอ ๆ ที่เรียกตนเองว่า ครูอาชีวเกษตร เพราะพวกเรา learning by doing ...ยินดีมาก ๆ เลยครับ ในมิตรภาพ....ราตรีสวัสดิ์นะครับ...ชยพร แอคะรัจน์
สวัสดีครับคุณเกษตรยะลา
ลูกละไมยังพอเห็นได้กินอยู่มั้ง แต่ลูกจัมปูริ้งนี้สักสามสิบปีแล้วไม่เห็นแต่ยังนึกรูปร่างและรสชาดได้ครับ...ก็ขอบคุณแหละที่มีรูปมาให้แล
ระบบทางเดินอาหารส่วนปลายทำงานได้ดี...ที่น้องรีว่านั้นเขาใช้ศัพท์วิชาการ...อิอิ...แต่ถ้าแหลงแถวบ้นเราก็คือกินแล้วไปนอกท่องสาบายวานนั่นแหละ วานคืออุดปลายสุดแหละพี่น้องเหอ
ขอบคุณครับผม
สวัสดีครับ ท่านผอ.
ท่นเกษตรอยู่จังหวัด
สวัสดีครับ นายช่างใหญ่