สวัสดีครับ
หายไปหลายวันเนื่องจากติดภารกิจสำคัญ คือพ่อผมเข้ามากรุงเทพ หมอที่โรงพยาบาลรามาธิบดี ผมลา วันศุกร์ ไปหาพ่อที่รังสิตคลอง 4 บ้านพี่ชายพาพ่อไปตี 5 ถึงโรงพยาบาลรามาธิบดี 6 โมงกว่า เสร็จประมาณ 10 โมง ผมทำเรื่องเกี่ยวกับเบิกจ่ายตรงไม่ได้เพราะชื่อพ่อดันมาเป็นชื่อแม่ ต้องแก้ไขจากต้นสังกัด แต่ไม่ทัน เพราะว่ากว่าจะแก้ไขเสร็จก็ต้องรอ

คุณพ่อกับหลาน น้องไอเฟล ลูกพี่ชาย

อาโย่งกับหลานไอเฟล
ผมรู้สึกดีมากที่ได้ดูแลพ่ออย่างใกล้ชิด อาการของพ่อ พ่อเป็นโรคเบาหวาน อาการข้างเคียงคือ มึน ชา บริเวณซีกขวา ผมต้องนวดเท้า นวดขาให้พ่อตอนเช้า กลางวันและก่อนนอน ซึ่งเรารู้สึกว่า ไม่เหนื่อยเลยที่ต้องดูแลท่าน
ความจริงแล้ววันศุกร์ผมได้นัดกับพอลล่า อาจารย์ขจิต ผอ.ประจักษ์ ท่าน ศน.ลำดวน และน้องจิ จะไปช่วยทำ KM เด็ก ๆ ที่สุพรรณบุรี แต่ก็ได้โทรไปบอกพอลล่าแล้วว่าไปไม่ได้ แต่เราไม่ได้โทรบอก ท่านผอ.และอาจารย์ขจิต แต่ก็ไม่เป็นไรครับ เอาไว้เจอกันคราวหน้าครับ อยากฝากขอโทษท่าน ศน.ลำดวน ท่านผอ.ประจักษ์ ท่านอาจารย์ขจิต พอลล่า และน้องจิ ที่ไม่ได้ไปในครั้งนี้
ตอนนี้พ่อเดินทางกลับถึงนครพนมแล้ว เพื่อนพ่อไปส่ง คุณหมอนัดอีกที วันที่ 19 ธันวาคม นี้ ได้แต่ภาวนาให้คุณพ่อหายป่วยเร็ว ๆ อยากให้ท่านสุขภาพแข็งแรงและอายุยืนยาวตลอดไป
รักพ่อมากครับผม
ดูแลคุณพ่อนั้นดีแล้วนะครับ
มีโอกาสพบกันใหม่ครับ...
ขอให้พ่อสุขภาพเเข็งแรงเร็ววัน
คุณพ่อไม่สบายนั่นเป็นโอกาสที่ลูกได้ดูแลท่าน เพราะหากท่านสบายดีเราก็คงจะเพลินกับงานมากเกินไป..จนไม่มีเวลาไปเยี่ยมท่าน...ขอให้พ่อพี่ครูโย่งสุขภาพดีหายป่วยเร็ววันเช่นกันค่ะ
มิน่าล่ะ..ครูโย่งหายไป
ขอให้พ่อสุขภาพดีนะคะ
แม่พี่ก็เป็นเบาหวาน ในระยะหลังขาจะชาเดินลำบาก ต้องระวังอย่าให้เท้าเป็นแผล เพราะจะหายยากและระวังอุบัติเหตุ คือ หกล้มค่ะ
+ กำลังคิดว่าจะโทร.ถามข่างคาว...เอ้ยไม่ใช่..ข่าวคราวพอดี...
+ อิ อิ...กลับมาจาก ร.ร.พี่อ๋อยหลับ...แบบสลบเลย....
+ ตื่นมาก้...แย่งพี่สัมเข้า G2k...มาดูว่าดย่งเป็นไงบ้าง....
+ ถ้าไม่เคลื่อนไหวยังไงก็จะโทร.หา...
+ อิ อิ...แต่กลับเจอว่า...โย่งบันทึกนี้ได้อุ่นใจมากค่ะ....
+ ให้พ่อทานผักเยอะ ๆ และขอให้พ่อหายป่วยในเร็ววันนะค่ะ....
+ ครูโย่งน่ารักจังเลยค่ะ...ภูมิใจมากค่ะ....
+ คิดถึงค่ะ...
สวัสดีค่ะคุณครูโย่ง
๐ เป็นผู้ที่จากบ้านมานาน ปีละครั้งจึงได้กลับไปเยี่ยม ลมหายใจสุดท้ายของพ่อ คงเงียบเหงา พ่อจากไปโดยที่ไม่ได้เห็นหน้าลูกคนนี้ ทำไมพ่อไม่ได้อยู่คุยกับลูกๆ ก่อน มันเร็วมาก จนตั้งตัวไม่ทัน
๐ความรักของพ่อแม่ คือ รักที่ยั่งยืน ให้เวลากับท่านให้ได้มากที่สุด ให้ท่านอยู่กะเรานานนาน เป็นกำลังใจและขอให้ท่านหายไวไว นะคะ
ดวงชีวิตเราคล้ายกันเลยน้องโย่ง ช่วง 16 - 22 กันยายน 2551 พี่ก็ต้องดูแลทั้งพ่อและแม่ เข้านอนรักษาตัวที่โรงพยาบาลศรีนครินทร์ ตอนนี้แพทย์อนุญาตให้กลับบ้านได้แล้ว และพี่ก็รับท่านทั้งสองกลับมาดูแลต่อที่บ้านพักที่ขอนแก่นแล้วค่ะ
น้องโย่ง พี่มาให้กำลังใจ ขอให้ท่านมีสุขภาพแข็งแรง หายป่วยเร็ววัน และพี่จะแนะว่าควรเตรียมแผนสำรองไว้ด้วยนะคะ หากเกิดเหตุฉุกเฉิน ให้แจ้งขอความช่วยเหลือโรงพยาบาล 1669 บอกอาการ และที่อยู่ของคุณพ่อนะคะ ทางโรงพยาบาลมีหน่วยกู้ชีพออกมารับ ณ จุดเกิดเหตุได้ ถ้าจะให้ดีประสานงานไปก่อนก็จะดีนะคะ พร้อมวาดแผนที่ทางไปบ้านไปฝากเขาไว้ด้วย
สู้ สู้ นะคะ
ปลื้มใจแทนคุณพ่อด้วยครับ
มีคนที่สนิทกันมาก อายุประมาณ ๔๕ เป็นเบาหวาน
รักษาด้วยยาแผนปัจจุบัน และสมุนไพร
และเค้าสังเกตว่า ช่วงที่ใช้สมุนไพร ดูเค้าแข็งแรงขึ้นมาก
เคยลองหรอยังครับ
ส่งแรงใจให้คุณพ่อด้วยครับ
ขอให้คุณพ่อ สุขภาพแข็งแรง หายป่วย มีความสุขทุกๆวันนะค่ะ
เป็นกำลังใจให้ค่ะหัวหน้า อิอิ
ขอบคุณพี่เอก
ขอบคุณ
ขอบคุณพี่
ขอบคุณ
ดีแล้วค่ะ คุณพ่อก็จะมีความสุขถ้ามีลูกอยู่ดูแลท่านค่ะ ขอให้คุณพ่อหายไว ๆ น่ะค่ะ
มาร่วมเป็นกำลังใจค่ะ
ขอให้คุณพ่อครูโย่งมีสุขภาพแข็งแรงนะคะ
สวัสดีค่ะพี่ครูโย่ง...มีคนบอกพอลล่าว่า..เรื่องกิจกรรม หรือการนัดเจอกับคนอื่น มีโอกาสอีกหลายครั้ง แต่พ่อเรามีแค่คนเดียว...โอกาสที่เราได้ดูแลท่าน นั้นเป็นบุญกุศลแก่ลูกค่ะ ...รักพ่อ ชอบมากๆค่ะพี่ คำนี้ ซึ้งๆๆๆ
ซึ้งใจ ปลื้มใจ ภูมิใจ ใน ครูน้าโย่ง จริง เจ๊า
ขอบคุณอ.
ขอบคุณ