วันนี้เรามีการประชุมทีมงานวารสารสายใยพยาธิชุดใหม่ ซึ่งนำทีมโดย อ.หมอวิธูของเรา โดยที่เรายังมีที่ปรึกษากิติมศักดิ์คือคุณเอื้อคนเก่งที่ใกล้จะพ้นจากตำแหน่งอยู่แล้ว มาช่วยออกความเห็นด้วย ได้ฟังน้องผู้ช่างคิด ช่างพูดอย่างคุณรุ่งเรืองเสนอแนะว่า เราน่าจะมีนั่น มีนี่ แต่แถมต่อท้ายด้วยว่า ผมมีวัตถุดิบเยอะ แต่ให้ลงมือเขียนนี่ยากนะพี่...

เคยสงสัยเหมือนกันนะคะว่า การเขียนนี่ยากจริงหรือ ถ้าเขียนแบบแต่งเรื่อง แต่งนิยาย บทความก็คงจะไม่ง่าย แต่มาถึงตอนนี้รู้แล้วว่า การเขียนแบบที่เราคิด แบบที่เราพูดนั้นไม่เห็นยากเลยค่ะ และการเขียนความคิดนี่แหละที่จะช่วยให้เราได้เริ่มลงมือเขียน คิดอะไรก็เขียนลงไปอย่างนั้น

เชื่อไหมคะว่า...เริ่มต้นด้วยการเขียนแบบนี้แล้ว ขั้นต่อๆไปจะมาเองได้เรื่อยๆ ถ้าเราคิดจะพยายาม ยิ่งสมัยนี้มีคอมพิวเตอร์ยิ่งเขียนง่ายขึ้นเยอะ คิดอะไรเขียนไปอย่างนั้น กลับมาอ่านซ้ำ ก็จะได้เห็นเองแหละว่า ความคิดเราไหลออกมาเป็นเรื่องราวที่รู้เรื่องไหม ไม่ได้อย่างใจก็แค่จับย้ายที่ไปมาได้อย่างง่ายดาย ยิ่งเขียนมากๆเขียนบ่อยๆ ก็จะยิ่งรู้สึกว่า การเขียนออกมานั้นช่วยให้ความคิดของเราเป็นระบบขึ้น

มักจะมีคนมาบอกบ่อยๆว่า เราเขียนเก่ง ขอย้ำอีกทีค่ะว่า ใครๆก็เขียนเก่งได้ โดยเฉพาะคนที่พูดเก่งๆทั้งหลาย แค่เขียนสิ่งที่จะพูดออกมาเท่านั้นเอง จุดเริ่มต้นนี้จะนำไปสู่การเขียนอื่นๆได้แน่นอน ขอเพียงให้เริ่มต้นเขียนเท่านั้นเอง ข้อดีสุดๆของการเขียนก็คือ สิ่งที่คิด สิ่งที่พูดไม่ลอยหายไปกับอากาศธาตุ อีกนานแค่ไหนก็กลับมาดูได้ว่า เราเคยคิด เคยพูดอะไรมาบ้าง

เพราะฉะนั้น ถึงแม้การเขียนจะยากกว่าการคิด การพูดเฉยๆ แต่ผลระยะยาวต่อตัวตนของเรานั้น คุ้มค่ากับการลงมือเขียนแน่นอน ลงมือเขียนกันเถอะค่ะ