อุณหภูมิการเมือง ความวุ่นวายในกรุงเทพทำให้คิดว่าน่าจะนำภาพธรรมชาติ ชีวิตความเป็นอยู่ในสายน้ำมาฝากให้รู้สึกผ่อนคลาย สบายใจกันขึ้นบ้าง
เหตุการณ์บ้านเมืองตอนนี้ต้องการ "ความมีสติ" ในการแก้ปัญหาอย่างยิ่ง หวังว่าปัญหาคงจะคลี่คลายในเร็ววัน
อุณหภูมิการเมือง ความวุ่นวายในกรุงเทพทำให้คิดว่าน่าจะนำภาพธรรมชาติ ชีวิตความเป็นอยู่ในสายน้ำมาฝากให้รู้สึกผ่อนคลาย สบายใจกันขึ้นบ้าง
-
หน้าฝน เป็น "หน้าน้ำ" ของที่ราบลุ่มภาคกลาง ฝนตกทีไรน้ำจากต้นน้ำก็ไหลมาทำให้ระดับน้ำสูงขึ้นมาก ท่าน้ำที่บ้านช่วงนี้น้ำขึ้นถึงกระดานที่ยืนบนสุด คิดดูว่าปีที่น้ำท่วมถึงในบ้านน้ำจะมากสักเพียงใด ปีนี้ต้องรอดูถึงเดือนตุลาคมโน่นแน่ะจึงจะรู้ว่ารอดหรือไม่

-
ชีวิตชาวเรือคงจะเป็นความยินดีที่น้ำมาก ครอบครัวไปไหน ไปด้วยกัน มีเรือลำน้อยพ่วงท้ายสุด เคยเห็นเขาไว้ใช้พายหากันเวลาเรือทั้งขบวนจอดอยู่ แต่ลำนี้ท่าทางติดเครื่องยนต์ไว้

-
เรือที่มาเป็นขบวน ไม่ว่าจะเป็นเรือเล็กหรือเรือใหญ่ ต่างต้องมีเรือลำน้อยไว้ใช้แบบคล่องตัว

-
นี่เป็นเรือขายเตา เขาจะผ่านมานานๆครั้ง โฆษณาออกไมค์ดังไปทั้งคุ้งน้ำ คงจะรอนแรมไปไกล จนต้องซักตากเสื้อผ้าตากแห้งด้วยพลังธรรมชาติ

-
ส่วนคนหาปลาที่มักหาปลาในละแวกนี้ก็ลอยลำย้ายที่ไปเรื่อยๆ แต่มาท่าน้ำหน้าบ้านต้องทนเสียงน้องหมาเห่าอยู่พักใหญ่ๆ ดุก็ไม่ฟัง จนเลิกเห่าไปเอง ลุงคนนี้บ้านอยู่ไม่ไกล แกชอบมาปักผูกสายเบ็ดไว้ตามโคนต้นสนุ่น คนแก่ๆมักยังใช้เรือพายในการหาปลาและไม่ไปไกลนัก แต่คนหนุ่มๆเดี๋ยวนี้ติดเครื่องเรือกันหมด ตรงนี้ไม่ได้ปลาก็ย้ายไปหาที่ไกลๆ
-
คนเฒ่าคนแก่แถวนี้เล่าว่าเมื่อก่อนมีปลาอุดมสมบูรณ์ หลากหลายชนิด เดี๋ยวนี้หาปลายากขึ้น น่าจะแสดงถึงคุณภาพของน้ำ แต่พวกปลาเล็กปลาน้อยหลายชนิด(ที่คงไม่เป็นที่นิยมกิน) เช่น ปลาเข็ม ปลาเสือ ปลากระแหทอง ยังมาที่ท่าน้ำทุกเย็น มาตอดกินอาหารปลาที่เราโปรย เป็นความสุขเล็กๆยามเย็นที่ได้ให้อาหารปลา และ ดูเมฆ-ท้องฟ้า เปลี่ยนสียามพระอาทิตย์กำลังจะลับดงไม้
ลูกปลาเสือ (ซูมสุดๆ ที่จริงตัวเขานิดเดียวและใสๆด้วย)

มากันเป็นฝูง เข้าใจว่าเป็นปลาตะเพียน

ชีวิตบ้านริมน้ำของพี่นุชช่างแสนสุขใจจริงๆ แวะเวียนเข้ามากี่ครั้งก็สัมผัสได้ถึงความร่มรื่นและสงบเย็น ต้อมชอบจริงๆ ยิ่งมีเรื่องเล่าของสรรพสิ่งรวมไปถึงสรรพชีวิตนานาด้วยแล้วหล่ะก็ ^^ ขอบพระคุณนะคะ
สวัสดีค่ะพี่นุช
มาชมธรรมชาติ
สดชื่นและระลึกถึงครั้งที่ไปบ้านพี่ค่ะ
ปลาเสือใช่ตัวที่เมื่อปีที่แล้วหรือเปล่าคะ
วันเวลาผ่านไปเร็ว เผลอแป๊บเดียวก็หน้าน้ำหลากอีกแล้ว
ช่วงนี้ทะเลก็ไม่สวยค่ะ
ไม่ได้ไปเดินนานแล้วเหมือนกัน
กลัวหนีตะโก้ไม่ทันค่ะ(ลมทะเล)
ว่ากันว่าน้ำเหนือจะลงมามากในช่วงต่อไป รวมถึงน้ำทะเลหนุนขึ้น น่าเป็นห่วงบ้านริมน้ำจังครับ...
อ่านแล้วผมคิดบรรยากาศบ้านอาจารย์ชัดเเจ๋วเลยครับ
มีโอกาสจะชวน อ.น้ำฝน ไปเยี่ยมอาจารย์ที่บ้านอีกครับ ผมกับ อ.น้ำฝนตกลงเรื่องเรียนของพวกเราแล้วครับ จะไปปรึกษาอาจารย์อีกครั้งที่บ้านริมน้ำครับ (หาเรื่องไปหาอาจารย์ครับ)
คุณนุชคะ เห็นภาพแล้วคิดถึงบ้านเดิมสมัยเด็กๆ
บ้านอยู่ริมคลอง มีเรือโยงแล่นผ่าน บรรทุกสินค้ามาขาย
เราเด็กๆ เคยว่ายน้ำตาม
เคยตกปลาใต้ถุนบ้าน เก็บสายบัวข้างบ้าน มาทำกับข้าว
แต่เดี๋ยวนี้ไม่มีแล้ว คลองตื้นเขิน ไม่มีเรือ ไม่มีปลา ไม่มีผักจากธรรมชาติ
สังคมพื้นบ้าน ถิ่นไทยเดิม ไม่มีให้เห็น
เสียดายค่ะ ความสุข ความสงบ หายไป
ยิ่งดูเหตุการณบ้านเมือง ปัจจุบัน ยิ่งหดหู่ค่ะ
แวะมารับความสงบร่มเย็นค่ะ
ขอบคุณมากนะคะ ^ ^
สวัสดีครับ พี่นุช
บรรยากาศดีมากเลยครับ ^__^ ชอบภาพเรือพ่วง ให้ความรู้สึกว่าชีวิตอาจดำเนินไปแบบช้าๆ ก็งดงามได้ แถมยังแฝงไว้ด้วยว่า ทุกสิ่งทุกอย่างนั้นพึ่งพาซึ่งกันและกัน เรือทั้งหมดที่กำลังแล่นเข้าโค้ง ยังทำให้รู้สึกถึงความเคลื่อนไหวได้ด้วยครับ
ผมนำ "อาหาร" ฝีมือหนูนิ (ลูกสาวคนเล็ก) มาฝากครับ เธอเคยชอบเล่นแป้งโดอยู่พักหนึ่ง
ตามไปดูภาพใหญ่กว่านี้ได้ที่นี่ครับ : ศิลปะแป้งโด ฝีมือลูกสาว
นึกถึงความสนุกสนานแบบเด็กๆ ได้เล่นน้ำในคลองธรรมชาติใกล้ๆ วัดแถวบ้านครับ
ภาพแบบนั้นไม่มีให้เห็นนานแล้ว...
สวัสดีเจ้าคุณต้อม
เนปาลี ชีวิตริมน้ำที่เห็นแสนสุข ก็เพราะเลือกสิ่งที่เห็นแล้ว ได้อ่านแล้วสบายใจค่ะ ที่จริงก็เหมือนกับชีวิตที่อื่นๆซึ่งมีด้านที่เราไม่ชอบ หรือมีความลำบากอยู่ด้วย แต่พี่คิดว่าพี่โชคดีที่เราพบสิ่งที่ดีมากกว่าไม่ดีนะคะ และเมื่อพบกับสิ่งไม่ดีก็ยังพอปล่อยวาง ไม่ติดอารมณ์เป็นทุกข์นักหนาค่ะ
สงสัยลูกปลาเสือนี่น่าจะเป็นลูกของปลาเสือที่น้องบุญรุ่ง
สวัสดีครับ
คุณเอก
จตุพร วิศิษฏ์โชติอังกูร จะมาเยือนอีกเมื่อไหร่ก็เชิญเลยค่ะ ชวนคุณลุงเอกมาด้วยซีคะ น้ำฝนมาหลังรับปริญญาอุตสาห์ขับรถมาตั้งไกลหอบครุยมาขอถ่ายรูปด้วย
รอดูเหตุการณ์น้ำจากเหนืออยู่เหมือนกันค่ะ แต่คิดว่าปีนี้คงไม่ท่วมถึงตัวบ้าน
ขอบคุณนะคะอาจารย์ขจิต
ขจิต ฝอยทองที่ปรึกษา~natadee คนหน้าตาดี ^__^ ที่นำลิงค์ให้ไปชมปลากระแหทอง หรือปลาตะเพียนหางแดงกันชัดๆ
ปลาเสือมาที่ท่าน้ำบ้านพี่เป็นประจำเลยค่ะ ตัวใหญ่นั้นใหญ่ราวฝ่ามือทีเดียว และมักเห็นลูกปลาเสือเรื่อยๆ แสดงว่าเขาก็ขยายพันธุ์ได้ดี เขาว่ายน้ำเร็วมากค่ะ
มนุษย์เราสมัยนี้สร้างอะไรได้เยอะแยะ แต่กลับทำลายธรรมชาติ ทั้งโดยรู้ตัวและไม่รู้ตัวค่ะ
ภาพอย่างนี้ และ ชีวิตอย่างที่อาจารย์
ลำดวน เล่าถึงเป็นสิ่งที่คนสมัยใหม่แทบไม่รู้จักแล้วนะคะ คลองในชนบททุกวันนี้หากไม่ตื้นเขิน ปิดทึบด้วยผักตบชวา ก็ไม่สะอาดเพราะต่างพากันทิ้งขยะ และทิ้งน้ำเสียจากบ้านลงสายน้ำ ที่นุชอยู่เป็นแม่น้ำ ใหญ่กว่าคลองหน่อยนึง แต่ไม่มีพืชผักในน้ำ และน้ำยังไม่เน่าเสีย หากรักษาไม่ดีอีกไม่นานคงแย่เหมือนกันเพราะมีโรงงานขยายตัวมาทางย่านนครหลวงนี้อีกหลายโรงงาน ไม่ทราบทางการเขาควบคุมอย่างไร เห็นมาซื้อที่นาเป็นหลายร้อยไร่และทำโรงงานใหญ่มากค่ะ
ขอบคุณค่ะอาจารย์
กมลวัลย์ รอวันอาจารย์มากินบรรยากาศของจริง^__^
เวลาเห็นปลาแหวกว่ายนี่เป็นความสุขจริงๆค่ะอาจารย์อ็อด
บ้านพี่อยู่ตรงโค้งน้ำพอดีค่ะอาจารย์
บัญชา ธนบุญสมบัติ เรือมาถึงตรงนี้จะต้องแล่นช้า และเขาต้องเคาะโลหะ ซึ่งอาจเป็นตัวเรือนั่นแหละสื่อสารกันด้วยค่ะ เมื่อก่อนได้ยินแล้วจะบ่นว่าทำไมเรือมันต้องมาเสีย มาซ่อมตรงบ้านเราทุกที ตอนหลังถึงพอเข้าใจค่ะ อยู่ที่นี่ได้เห็น ได้เรียนรู้อะไรที่ไม่เคยเห็นมาก่อนค่ะ
พี่อยู่บ้านนอกอย่างนี้เห็นคุณค่าของการที่ชีวิตช้าได้ รู้สึกถึงความเป็นมนุษย์ที่ชีวิตสัมพันธ์กับสิ่งรอบตัวอย่างมีความหมาย
ไปชมฝีมือการทำอาหารของหนูนิแล้วค่ะ มีความเป็นศิลปินแต่เด็กๆเลยนะคะ
มีรูปเมฆ(พี่ว่า)สวยๆหลายรูป ยังไม่ได้เอาไปส่งเลยค่ะ^__^
ถนนที่ไปบ้านเป็นทางหลวงชนบท ที่ด้านขวาจะมีคลองชลประทานขนานยาวไปตลอด เด็กๆจะลงไปเล่นน้ำอย่างสนุกสนานค่ะคุณ
ชมรมหน้าตาดีนี่มีคุณ
ครูโย่ง หัวหน้า~ natadee เป็นหัวหน้านี่เอง พี่ตกข่าวไปหน่อยนะคะ ^__^
ธรรมชาติและสายน้ำเป็นที่สร้างความสงบเย็นให้ได้เสมอค่ะ