เรื่องปายยังเล่าไม่จบ

 

 

 

 

เรื่องปายนี้คุณครูแอ๊วเพื่อนร่วมทริปเล่าไปจนจบซีรี่ส์แล้ว พอดีกำลังหัดทำโปรแกรม Movie Maker ซึ่งเรื่องของปายนี้ถือเป็นแบบฝึกหัดชุดที่สองที่เป็นแรงจูงใจในการฝึกปฏิบัติได้ดี...ขณะนี้กำลัง upload ขึ้น Hi5/imeem หวังว่าน่าจะ Show ผู้คนได้ พอได้กลับมาดูรูปการท่องเที่ยว อดใจไม่ได้ที่จะขอเล่าเรื่องปายอีกสักครั้ง....บอกแล้วว่าเล่าเรื่องปายยังไม่จบ

           

คืนแรกที่ปาย เป็นวันเข้าพรรษา ได้มีโอกาสไปเวียนเทียนที่วัดกลางร่วมกับชาวปายและนักท่องเที่ยวต่างภูมิภาค เสียงพระสวดมนต์เป็นความรู้สึกดีๆ เช่นเดียวกับคราที่พักอยู่เฮือนเรวดี ถนนจูมฆ้อง หลวงพระบาง ที่สะดุ้งตื่นด้วยเสียงย่ำฆ้องและตีกลองเมื่อเวลาใกล้รุ่ง ตอนนั้นมองผ่านหน้าต่างไม้ของเฮือนพักไปในความมืดมิด มองเห็นเงาตะคุ่มๆ ของบ้านเรือนและต้นไม้ พร้อมกับเสียงสวดมนต์ที่ฟังแล้วเย็นใจ  เผลอหลับอีกทีตอนไหนไม่รู้ เช่นเดียวกับเสียงระฆังหน้าเจดีย์ใหญ่ศิลปะมอญที่วัดกลาง ที่ฟังไพเราะดี  วัดกลางเดินไม่ไกลจากถนนคนเดินหรือบ้านพักเช่นปาล์มเฮ้าส์

          

คืนที่สอง ราเลือกที่พักแบบใกล้ชิดธรรมชาติหลังจากหมดทรัพย์ไปกับสิ่งละอันพันละน้อยจากที่พักใกล้แหล่งช้อปปิ้ง ที่บ้านต้นไม้รีสอร์ท (http://www.paitreehouse.com) เลือกบ้านกาสะลองราคาหลังละ 2,000 บาท ไม่รวมอาหารเช้า 2 ห้องนอน บ้านพักมีพื้นที่สำหรับทำกิจกรรม  กลางคืนได้นอนแช่น้ำอุ่นพร้อมครีมอาบน้ำหอมๆ ของทางรีสอร์ทก็ทำให้คลายจากความรู้สึกว่าราคาแพงไปหน่อยได้  บ้านกาสะลองนี้มีอ่างอาบน้ำเฉพาะชั้นบน สำหรับห้องพักชั้นล่างอากาศไม่โล่งโปร่งสบายเหมือนด้านบนหรือเป็นว่าเป็นเฉพาะวันอากาศครึ้ม สำหรับคนนอนหลับยาก อาจต้องเลือกห้องพักชั้นเดียว ด้วยว่าบ้านไม้สองชั้นถ้าเดินไม่เบาจริง ทำอะไรนิดๆหน่อยก็พื้นสะเทือนแล้ว  ดีนะที่เราได้นอนห้องด้านล่าง ไม่งั้นน้องๆ ต้องนอนไม่หลับแน่ ด้วยว่าเราหน่ะน้องๆ ช้างพังเลยทีเดียว  พูดเรื่องช้างแล้วมีเรื่องเล่าถึงตอนรุ่งเช้าควาญพาช้างมาอาบน้ำที่ลำน้ำปาย ช้างอายุ 13 ปีที่งอแงไม่อยากอาบน้ำ แกล้งพ่นน้ำใส่ควาญ หรือพลิกตัวแรงๆ ทำให้ควาญหล่นตู้มลงน้ำปาย เสียงควาญเอ็ดตะโรช้างคู่ชีพโล้งเล้ง ดูน่ารัก คนใจดีช้างใจดี ทำให้ปายเป็นความทรงจำดีๆ 

                        

 

        

                    

   ห้องพักติดลำน้ำปาย ราคา 1,200 บาท

http://www.imeem.com/people/fSVuQqL/video/5qRLq8sa/missslionhill_paithailand_movies_video/

               ช่วงเข้าพรรษาเมื่อกรกฏาคมที่แล้ว ได้มีโอกาสไปเยือนเมืองปายในวันฝนพรำ การได้นั่งมองสายฝนผ่านกระจกรถที่เปิดเพลงถูกใจและกัลยาณมิตร ทำให้ผ่อนคลายจากการใช้ชีวิตที่บางครั้งการมองโลกในแง่ดี อาจกลายจะเป็นผู้ที่ถูกเอารัดเอาเปรียบในสังคมที่มีชั้นเชิง  เพลงที่เปิดบ่อยคือเพลง หยุด ของ Groove Riders ซึ่งเข้ากับบรรยากาศที่หยุดเรื่องหนักๆ ไว้ ไปพักผ่อน ระหว่างเดินทางพลพรรครักเอยได้มองหาร้านกาแฟ ซึ่งเราได้ให้ความสำคัญกับบรรยากาศอย่างมั่ก สำหรับมื้อกลางวันก็จะสบายๆ ไม่เน้น แต่หากได้ที่พักแล้ว อาหารมื้อค่ำจะเป็นพิเศษของเราทันที มื้อเช้าของวันแรกเวลาประมาณ 8.30 น. ที่อำเภอวังทอง เราเลือกที่จะเลยร้าน Rain forrest ซึ่งเป็นเจ้าประจำ เพื่อจะเป็นสมาชิกของร้านแสงอาทิตย์ ซึ่งอยู่ด้านขวามือถนนสายหล่มสัก-พิษณุโลก แต่ต้องอกหักเพราะร้านนี้เปิดบริการ 11.00 น. เป็นต้นไป

 

  เจดีย์ศิลปะมอญยามค่ำคืน...ก่อนวันเข้าพรรษา ที่วัดกลาง...ปาย

 

ีกอย่างหนึ่งที่ประทับใจ คือ ภาพสาวเหนือดูใจเย็นกับการถักข้าวล้อมรอบเหรียญบาทมีสายห้อย  สำหรับเป็นพุทธบูชาและเป็นศิริมงคล พบที่วัดแม่เย็น เสียดายไม่ได้ถ่ายรูปไว้ เห็นแล้วอดนึกถึงนวนิยายของทมยันตีเรื่อง สรวงฟ้า ที่พื้นเรื่องเป็นของประเทศเล็กๆอยู่ทางภาคเหนือของไทย ซึ่งกล่าวถึง ข้าวถัก อยู่บ่อยครั้ง ทำให้อ่านนวนิยายสนุกมากยิ่งขึ้น และขอบคุณบันทึกของคุณอิฐ ณ ลาซาล ที่บันทึกเรื่อง ข้าวถัก:สื่อพื้นบ้านล้านนา ไว้ใน g2k (http://gotoknow.org/blog/ittiporn/158083) จึงทำให้แน่ใจมากยิ่งขึ้นว่า สิ่งนี้เรียกว่าข้าวถักจริงๆ

 

 

 รื่องราวของความทรงจำ คุณครูแอ๊วหนึ่งในเพื่อร่วมทริปบันทึกเรื่องราวไว้ที่

·            ทริปละไม :)..และแล้วก็มาถึงซะที...นะจ๊ะ..ปาย

        http://gotoknow.org/blog/aw-chira/195824

·           ทริปละไม:))ไปดื่มกาแฟ..แล้ว IN LOVE กันต่อที่"ปาย"ค่ะ..^^ http://gotoknow.org/blog/aw-chira/196632

·           ทริปละไม(การเดินทางที่แสนพิเศษ).:))"แล้วจะคิดถึงเธอ..ปาย" http://gotoknow.org/blog/aw-chira/198152

สำหรับเรื่องราวของลำปางในความประทับใจคงยกไปเป็นบันทึกฉบับหน้าค๊า