ช่วงนี้ผมนัดกับกล้าลุยทำงานช่วงกลางคืนจนถึงประมาณสี่ทุ่มช่วงวันอังคารถึงวันศุกร์ครับ ส่วนในวันจันทร์กล้ามีเรียนเลยมานั่งทำงานอยู่คนเดียวครับ
นั่งอยู่ในตึกคนเดียวได้มีโอกาสฟังเสียงความเงียบครับ
เสียงความเงียบนี่แปลก เบามาก ถ้ามีเสียงอื่นจะไม่ได้ยิน ถ้าตั้งใจฟังก็จะไม่ได้ยินอีกเหมือนกัน
ฟังแล้วเลยได้คิด ว่าผมนั่งอยู่ตรงนี้อยู่นานแค่ไหนหนอ
เวลาที่ผ่านไปเหมือนเดี๋ยวเดียวแต่พอนับแล้วก็นานไม่น้อยครับ
ตั้งแต่ปี 2533 ที่ผมเข้ามาเรียนที่ ม.สงขลานครินทร์ จนถึงวันนี้ ผมก็วนเวียนอยู่ที่ตึกนี้เกือบทุกวัน ปีแรกๆ ก็ร่วมกิจกรรม ปีหลังๆ ก็จัดกิจกรรม กินๆ นอนๆ อยู่แถวนี้
จบมาแล้วก็เป็นอาจารย์ ตอนกลางวันก็ทำงาน ตอนกลางคืนก็ใช้ชีวิตอยู่ในตึก ทำอะไรต่อมิอะไรที่แยกไม่ออกว่าเป็นงานหรือเรื่องเล่น
มีชีวิตอยู่กับเครื่อง sritrang.psu.ac.th แล้วก็ตามด้วยเครื่อง ratree.psu.ac.th
เครื่อง sritrang.psu.ac.th เป็นเครื่องคอมพิวเตอร์เครื่องแรกในประเทศไทยที่ต่อเชื่อมกับอินเทอร์เน็ต แต่ไม่มีใครยอมบันทึกเรื่องนี้ในประวัติศาสตร์การใช้อินเทอร์เน็ตในประเทศไทยนัก พวกเราชาว ม.สงขลานครินทร์ ก็ไม่เคยไปทวงถามกับใคร ไม่เป็นไรไม่ถือ
มี "ดวงวิญญาณ" ที่สิงสู่อยู่ในเครื่องเหล่านี้อยู่หลายดวงด้วยกัน เมื่อวันก่อนก็พึ่งไปกินกาแฟรำลึกความหลังกับ นพ.ก้องเกียรติ เกษเพชร์ และยังจำได้ถึงคำสั่ง "finger chat" ไว้ดูสถานะของ connection โดย chat ในที่นี้คือ "The Chat" อ.ฉัตรชัย จันทร์พริ้ม
วันนี้ผมได้มานั่งเงียบๆ เหมือนเดิมในห้องเดิมและกำลังนั่งเขียน Perl
เหมือนย้อนเวลากลับมาปี 1994 อีกครั้ง
นักศึกษาที่เรียนจบใหม่ๆ คงไม่เข้าใจว่าผมมาพร่ำพิไรอะไรกับชีวิตที่ไม่มีความก้าวหน้า ไม่เห็นได้เป็นนายคนกับเขาเลย
ถ้าความก้าวหน้าหมายถึงรถคันหรู บ้านหลังโต และอื่นๆ อีกมากมายที่ใหญ่โตอึกทึกครึกโครม สิ่งเหล่านั้นไม่ได้รับความนิยมแถวๆ นี้
ที่ ม.สงขลานครินทร์ ความก้าวหน้าหมายถึงความเงียบ ความสงบ และความธรรมดา
ผมอยู่ตรงนี้ในปี 2551 และยังสัมผัสได้ถึงอากาศของปี 2537
เดินลงไปใต้ตึกผมยังรู้สึกได้ถึงความงามของปี 2533 เมื่อวันที่ผมมาเป็นนักศึกษาปีที่หนึ่ง
ใครว่าเราหยุดเวลาไว้ไม่ได้?
ผมเชื่อว่าความสุขของความสงบเป็นความสุขขั้นสูง ต้องเรียนรู้เพื่อที่จะรับรู้
ผมเองก็เคยหลงทางไปกับความสุขที่เลื่อนลอย และมองไม่เห็นความงามของความสุขที่อยู่ตรงหน้า แต่วันนี้ผมฉลาดขึ้น รู้จักโลกมากขึ้น รู้จักแยกแยะความสุขแท้และความสุขเทียม
ผมกำลังจะเขียนบันทึกนี้ให้เสร็จ แล้วจะลงไปซื้อชาเย็นกินที่โรงช้าง
เหมือนในปี 2537 อีกครั้ง
เหมือนเดิมที่นี่ตรงนี้
ใครอยากกินชาเย็นบ้างครับ?
+ สวัสดีค่ะอาจารย์
+ ชอบความคิดนี้มากค่ะ
1. " ที่ ม.สงขลานครินทร์ ความก้าวหน้าหมายถึงความเงียบ ความสงบ และความธรรมดา "
+ พ่อสัมเคยทำงานที่ มอ.ค่ะ เป็นนักกิจการนักศึกษา...มายืนยันว่า...จริงค่ะ
2. " ผมเองก็เคยหลงทางไปกับความสุขที่เลื่อนลอย และมองไม่เห็นความงามของความสุขที่อยู่ตรงหน้า แต่วันนี้ผมฉลาดขึ้น รู้จักโลกมากขึ้น รู้จักแยกแยะความสุขแท้และความสุขเทียม "
+ อ่านแล้วทำให้เราได้ทบทวนตัวเองดีจังเลยค่ะ....
อ่านเพลินๆและรับรู้ถึงความรู้สึกที่อาจารย์รู้สึกอยู่ครับ
ในความเงียบเรามองเห็นตัวตนข้างในเราชัดขึ้น น้อยครั้งครับที่เราจะได้นั่งลงเงียบแล้วเพ่งพินิจตัวเอง ทบทวนบทเรียนของตัวเองที่ผ่านมา
ทั้งหมดเป็นความงดงามของความเงียบและความสงบของจิตใจ
:)
มาซึมทราบความรู้สึกครับ ผมว่า หลายอย่างที่มอ.เฝ้ารอให้เราหวนกลับไปสัมผัสมันอีกครั้ง แต่ก็มีอีกไม่น้อยที่ผ่านไปแล้วก็ผ่านเลยไปครับ
อยู่คนเดียวกับความเงียบแล้วนึกย้อนภาพความทรงในในอดีด หาความสุขที่ไหนไม่ได้อีกแล้ว..ภาพของวันวาน
ความก้าวหน้าหมายถึงความเงียบ ความสงบ และความธรรมดา ถือได้ก็มีความสุขแล้วครับ
ขอบคุณมาก
บรรยากาศวันนี้เงียบสงบดีจริงๆ ครับ ที่จริงแล้วกำลังนึกว่าอีกสาเหตุหนึ่งของความเงียบอาจเป็นเพราะงานเกษตรฯ พึ่งจบลงไปด้วยครับ
ขอชาดำเย็นค่ะ อาจารย์
เห็นด้วยค่ะ ความเงียบ ความสงบ ความธรรมดา เป็นเพื่อนที่ดีที่สุด
ใครบอกมาก็จำไม่ได้ว่า....
อาจารย์เริ่มเล่าความหลัง แสดงว่าอาจารย์เริ่มแก่แล้ว (.......)
เจริญพร
ใช่ค่ะ ความสงบ ความเงียบคือเพื่อนที่ดีที่สุดที่เราควรจะคุยกับเขาวันละครั้ง พี่โอ๋จะหาได้ก็ในเวลาเลยเที่ยงคืนนี่แหละค่ะ ขอนมถั่วเหลืองอุ่นๆดีกว่านะคะ ชาเย็นในเวลานี้น่ะสงสารระบบประสาทนะคะ
สวัสดีค่ะอาจารย์
บ่อยครั้งค่ะที่นั่งทบทวนสิ่งที่ผ่านมาในอดีตในเวลาเงืยบ ๆ ในเวลากลางคืน รู้สึกดีค่ะ
ทุกวันนี้ยังคิดทบทวนถึงความสุขในอดีตที่ผ่านมา ท่ามกลางความสงบ
ชีวิตช่วงหนึ่งที่ยังจดจำได้มิรู้ลืม ไม่ว่าจะเป็นช่วงเวลาเรียน ทำงาน และคนที่เรารัก มันเป็นความรู้สึกที่ดีค่ะ ยากแก่การลืมเลือน และเป็นความรู้สึกที่งดงาม
แต่ใช่ว่าเราจะจมอยู่กับอดีตนะค่ะ
ด้วยความเคารพค่ะ
สนทนากับความเงียบเป็นความสุขอันดื่มด่ำอีกชนิดหนึ่ง..
ว่าแต่..ชาเย็นอร่อยไหมคะ อาจารย์.. :P
ผมอ่านข้อความที่อาจารย์เขียน ช้าๆ ทุกตัวอักษร ผมเข้าใจผมขนลุก คือผมเป็นเด็กหาดใหญ่ มีความคุ้นเคยผูกพันกับ มอ เป็นอย่างดี แอบอิจฉาลึกๆ เพราะไม่ได้กินบรรยากาศแบบนั้นมานานแล้ว ตั้งแต่ปี 2539 ที่ขึ้นมาอยู่ กทม
ผมว่าอาจารย์เป็นที่มีอารมณ์ศิลปินนะครับ มีความสุนทรีย์ในความคิดมากๆ
อาจารย์รู้จัก สำนักสงฆ์สัจธรรมบ้านในไร่มั้ยครับ เจ้าอาวาส มหาจรูญ เป็นพระที่เก่งมาก
ถ้าผมมีโอกาสที่ได้กลับไปทำงานที่หาดใหญ่ หวังว่าคงจะได้แนะนำแลกเปลี่ยนความรู้กันนะครับ
สวัสดีค่ะ อ่านแล้ว ไม่ได้เข้าใจทั้งหมด
อาจเพราะ ยังไม่เคยได้ยินเสียงของความเงียบเลยค่ะ
"ผมเชื่อว่าความสุขของความสงบเป็นความสุขขั้นสูง ต้องเรียนรู้เพื่อที่จะรับรู้"
และเชื่ออย่างที่อาจารย์เชื่อเหมือนกันค่ะ
ขอแจมด้วยคน...
สวัสดีค่ะ อ.ธวัชชัย...เห็นมีแต่ชาวสงขลาเข้ามาโพสข้อความ ดิฉันก็อยากเข้าร่วมวงสนทนาด้วย อ่าน "ที่เดิมตรงนี้" แล้ว รู้สึกถึงความเงียบ บ บ สงบ บ บ มากเลยค่ะ โดยเฉพาะข้อความนี้ "ที่ ม.สงขลานครินทร์ ความก้าวหน้าหมายถึงความเงียบ ความสงบ และความธรรมดา ตอนนี้ปี 2551 และยังสัมผัสได้ถึงอากาศของปี 2537 ไปใต้ตึกยังรู้สึกได้ถึงความงามของปี 2533 เมื่อวันที่เป็นนักศึกษาปีที่หนึ่ง" ทำให้นึกถึง ม.ขอนแก่น ที่ตัวเองเรียน ตอนปีหนึ่งใต้ตึกเคมี (ตึก 1) เก่าแก่ที่สุดตอนนั้น กลิ่นอายของบรรยากาศตอนนั้นยังกรุ่น..กรุ่น อยู่เลย ทั้ง ทั้ง ที่ มันเปลี่ยนแปลงไปเยอะมาก ถ้าเทียบเมื่อปี 2531 กับปัจจุบัน อ้อ..ตอนนี้ดิฉันก็ทำงานอยู่คณะวิทยาศาสตร์ มข. วนเวียนอยู่แถวนี้ เป็นลูกม้อขอนแก่น ไม่ไปไหน..คงจะเข้ามาอ่านบทความของอาจารย์อีก..รู้สึกว่าอาจารย์เป็นคนที่น่าทึ่ง ไม่ใช่น้อย แม้อายุมากกว่าอาจารย์ หนึ่งปี..สองปี..ก้อขอเป็นลูกศิษย์ทางความคิดก้อแล้วกันนะคะ
savinee..nick name is kea. (spell in thai)
สวัสดีค่ะอาจารย์
อ่านจนหนูอยากกินชาเย็นเลยค่ะ
อาจารอยู่ที่นี่มานานมากเลยนะค่ะ
สำหรับหนูแค่ปีที่ 2 ก็รู้สึกผูกพัน กับสงขลานครินทร์มากๆเลยล่ะค่ะ
^^
สวัสดีค๊ะอาจารย์ธวัธชัย ความเงียบทำให้หัวสมองคิดอะไรได้หลายเรื่อง แต่บางคนก็ไม่ชอบความเงียบ เพราะความเงียบดูแล้วเศร้าหมอง แฝงความน่ากลัว แต่สมพรชอบความเงียบ เพราะคิดว่า ความเงียบทำให้เกิดพลัง ให้เราได้คิดเรื่องอะไรต่าง ๆ ที่ผ่านมา และบางครั้งเรื่องบางอย่างดูเหมือนจะยาก ถ้าเราอยู่กับความเงียบคิดทบทวนดูก็สามารถบอกกับตัวเองได้ว่าไม่ยากอย่างที่คิด ขอบคุณที่ได้อ่านเรื่องดีดี ชาเย็นไม่ดีกว่า ขอเป็ฯกาแฟเย็น นะค๊ะ
............ความเงียบ
...........ได้ยิน...ว่าง
เงียบ ......... แว่ว...
สงบ
สวัสดีค่ะ
* มาส่งความสุขปีใหม่ค่ะ