เมื่อวานผมมารับอิลฮามและเตาฟิกไปเยี่ยมน้องครับ ฮิฮิ ตอนนี้เปลี่ยนชื่อใหม่แล้วครับจากฟัจญรีย์ เป็น "ฟัจญรีน"  แม่ของลูกบอกว่าชื่อเดิมมันดูแข็งๆ แบบผู้ชายไปนิดหนึ่งใส่ น.หนู ดีกว่า ดูเป็นผู้หญิงหน่อย ผมเลยโอเคครับ เรียกง่ายขึ้นอีกนิดหนึ่ง

เดิมทียังไม่อยากพาเตาฟิกไปเจอน้องสักเท่าไรครับ เพราะเมื่อวานยังเห็นเตาฟิกมีไข้และน้ำมูกไหลอยู่ กลัวจะพาไปติดน้อง แต่เย็นวานกลับไปเห็นเตาฟิกไม่มีอาการไข้แล้ว แต่คุณย่ายังไม่ค่อยจะเห็นด้วยที่จะให้ไป ปรากฏทดแรงตื้อของเตาฟิกไม่ไหวครับ เลยต้องพาไปด้วย

(นั่งเฝ้าน้องฟัจญรีน ในขณะที่ตัวเองมอมแมมไปด้วยขนมทั้งมือและปาก)

ส่วนอาการฟัจญรีน ยังคงโดนเข็มฉีดยาอย่างต่อเนื่องครับ ที่ทำให้ไม่สบายใจมากที่สุดก็สองคืนก่อนครับ พยาบาลเข้ามาในห้องแล้วก็ฉีดยา ปรากฏฉีดไม่ได้ ก็ขอพาฟัจญรีนไปที่ห้องพักพยาบาล บอกว่าจะไปฉีดที่ห้องโน้น ผมได้ยินเสียงร้องของฟัจญรีนอย่างต่อเนื่องครับ จนทนไม่ไหว ต้องตามไปดู ภาพที่เห็นคือ เห็นพยาบาลกำลังจิ้มเข็มฉีดยาที่แขนของฟัจญรีน และพยายามจะควานหาเส้นเลือด ผมเลยต้องเอ๋ยถามว่า "หาเส้นไม่เจอหรือครับ" ผมค่อยข้างจะรู้เทคนิคการฉีดยาพอสมควรครับ และที่ผมเห็นพยาบาลคนนั้นทำผมก็ไม่ค่อยจะพอใจเท่าไร เลยคุยแบบจะพยายามให้หยุดเจาะสุ่มแบบนั้น ความจริงน่าจะหาเส้นให้เจอก่อนแล้วฉีดลงไป ปรากฏเธอก็เปลี่ยนวิธีการครับ มาใช้วิธีการใช้นิ้วกดตามจุดต่างๆ เพื่อให้เห็นเส้นเลือด แต่ก็ไม่เห็น ดูเหมือนจะกดแรงมากครับ เพราะทุกครั้งที่กดฟัจญรีนร้องทุกที

(ดูท่าว่า อิลฮามจะเห่อน้องมากกว่าเตาฟิกครับ แถมยังบอกผมว่า ไม่เอาเตาฟิกเป็นน้องแล้ว เอาฟิจญรีนคนเดียว ฮาฮา เตาฟิกตกกระป๋อง)

ดีนะครับที่พยาบาลคนนั้นยอมหยุด แล้วบอกว่า คงต้องส่งไปให้พยาบาลที่ตึกเด็กเป็นคนฉีด ฮือ คำพูดนี้เป็นคำพูดที่ผมพอใจมากกว่าการกระทำเมื่อกี้ครับ

ปัญหาของฟัจญรีนคือ เต็มไปทั้งรอยเข็มครับ และบวมเขียวไปเกือบทั้งตัวแล้วครับ และผมก็ต้องลุ้นต่อ เนื่องจากการฉีดยาจำเป็นต้องมีทุกวันๆ ละสองครั้ง

(สำหรับเตาฟิก ยิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัวครับ อ้อนย่าไปด้วยดูน้องไปด้วย)

เช้าวันนี้มาอีกรอบหนึ่งครับสำหรับการฉีดยา แต่คราวนี้ผมคิดว่า พยาบาลทั้งตึกนี้ยอมแพ้ไปแล้ว ดังนั้นสิ่งที่พูดเมื่อเข้ามาในห้อง คือ จะขอพาน้องอ้วนไปตึกเด็กเพื่อฉีดยา แต่คราวนี้คงอาจจะต้องฉีดที่ศรีษะแทน และคิดว่าตามแขนขาคงไม่มีเส้นให้ฉีดแล้ว โอ้ ผมโล่งใจมากครับ ไม่ใช่โล่งใจว่าโดนฉีดที่หัวครับ แต่โล่งที่พยาบาลตึกนี้ไม่พยายามที่จะฉีดเองอีกแล้ว

ปรากฏตอนกลับมาจากตึกเด็ก ผมไม่พบแผลที่หัวครับ แต่มีเข็มปักอยู่ที่หลังมือซ้าย อือ ต้องยอมรับครับว่า พยาบาลตึกเด็กหาเส้นเก่งจริงๆ

ผมแซวพยาบาลตึกพิเศษไปนิดหนึ่งครับ เมื่อวานว่า สงสัยฟัจญรีนโตขึ้นจะหางานทำลำบาก เพราะไม่มีเส้นเลย ฮาฮาฮา