ชื่อเรื่อง ปรัชญานำพาชีวิต
มีครูคนหนึ่งได้มาบรรจุโรงเรียนแห่งหนึ่ง คือครูนอมาโรงเรียนวอมอ ไดมาเจอปรัชญาของโรงเรียนคือ รักโรงเรียนให้เหมือนบ้าน รักการทำงานให้เหมือนชีวิต รักศิษย์ให้เหมือนลูก ปลูกฝังค่านิยมไทย เกิดความรู้สึกว่าใช่เลย!... ปรัชญานี้แหละใช้เป็นหลักในการดำเนินชีวิตของเราได้ดีแน่นอน เขาจึงใช้อุดมการณ์ร่วมกับปรัญชานั้นในการดำเนินชีวิต เปิดเรียนใหม่โรงเรียนจะมีการประชุมผู้ปกครองเพื่อชี้แจงนโยบาย ทิศทาง ความต้องการ ความร่วมมือจากผู้ปกครองตามห้องเรียน ครูคนนั้นเขาได้ทำความเข้าใจกับผู้ปกครองว่าเขาจะสอนเด็กอย่างไร เรียนอย่างไร มีจุดมุ่งหมายในการจัดการเรียนการสอนคือให้เด็กเป็นคนดี เก่ง และมีความสุข แต่เด็กยังเล็กอยู่ วัดที่ผลสัมฤทธิ์ไม่ได้ วัดที่การกระทำ ความประพฤติ การปฏิบัติกิจวัตรประจำวัน เวลามีปัญหาอะไรก็จะพูดคุย ปรึกษาขอความร่วมมือกับผู้ปกครอง โดยการไปเยี่ยมบ้านถามปัญหากับผู้ปกครองและหาวิธีการแก้ไขร่วมกัน แต่ถ้าเด็กที่ไม่มีปัญหาเขาก็ส่งเสริมในสิ่งที่เด็กเป็นหรือต้องการ เขาพูดให้ผู้ปกครองรู้และได้ทำตามที่พูด ดูแลเอาใจใส่เด็กด้วยดีอย่างสม่ำเสมอ ไม่ว่าเรื่องการเรียนหรือสุขภาพความเป็นอยู่ของเด็ก (รักศิษย์ให้เหมือนลูก) การจัดการเรียนการสอนเป็นไปด้วยดี ผู้ปกครองให้ความร่วมมือดีมาก เวลามีงานเทศกาลอะไรที่โรงเรียนจัดผู้ปกครองจะเข้าร่วมตลอด สิ้นปีการศึกษาเด็กมีพฤติกรรมเป็นที่น่าพอใจ ผู้ปกครองก็พึงพอใจประทับใจในการจัดการเรียนการสอนของครูคนนั้น และครูก็รู้แล้วว่าการนำปรัชญามาใช้ทำให้มีความสุขและเป็นที่พึงพอใจของผู้ปกครองชุมชน
