คุณผู้หญิงทุกท่านผมยอมรับว่าท่านเป็นผู้ที่สำคัญยิ่งในกระบวนการการผลิตมวลมนุษย์ชาติ ผมตระหนักดีตั้งแต่ได้ถือกำเนิดและมองดูโลกอันสวยงามแห่งนี้ ขอบคุณครับ ขอบคุณแทนหญิงชายยุคใหม่ทุกคน

คนเราจะเกิดมาแต่ละคน ไม่ใช่เรื่องง่าย  กว่าจะลืมตามาดูโลกได้

อยู่ในท้องแม่ตั้ง 9 เดือน และ  9 เดือนนั้น แม่ได้แบกภาระ อันหนักอึ้ง อยู่ตลอดเวลา  แม้กระทั่งเวลานอนพอเกิดมาแล้ว  ก็เลี้ยงดูอุ้มชูกว่าจะเติบโตเป็นผู้ใหญ่พอเราโตมาแล้วเนี่ย เราได้ทำอะไรให้แม่สบายใจบ้าง  ดูภาพต่อไปนี้แล้วคุณจะรักแม่ขึ้นกว่าเดิมนะครับ พี่น้อง

เพิ่งเริ่มตั้งครรภ์ ได้แค่ 12 อาทิตย์

ท้องก็เริ่มยื่นอย่างเห็นได้ชัด

เริ่ม  15  อาทิตย์  แม่ใส่ชุดสวยไม่ได้แล้ว

20+  อาทิตย์   แม่เริ่มนอนไม่สบายแล้วค่ะ  

นอนหงายไม่ได้แล้ว  หายใจไม่ออก

ดูให้ชัดๆครับ

ท้องแม่ที่ เกลี้ยงเกลา  เริ่มแตกลาย  ไม่สวยแล้ว

แม่นอนไม่หลับ

แม่ต้องอุ้มท้องอยู่ตลอดเวลา

ท้องแตก เจ็บแสบไปหมด

 

ท้องที่แตก  แม่จะเจ็บและคันมาก  แต่....

แม่ก็ทนได้เพื่อให้ลูกลืมตามาดูโลก

อันสับสนวุ่นวายนี้

ร่างกายจะร้อน  ต้องอาบน้ำบ่อย

ไปห้องน้ำก็ลำบาก  กลัวลื่นหกล้ม  ลูกจะเจ็บไปด้วย

แม่หนักมากไหม

แม่จะเมื่อยหลังมาก  ช่วงนี้แม่คงหนักน่าดู

แต่พวกเราได้นอนสบายในท้องแม่

ใกล้วันเข้ามาแล้ว

วันที่หนูคลอด

หลังจากหนูออกจากท้องแม่แล้ว

ทีนี้ล่ะ

กว่าจะมาเป็นคนได้อย่างทุกวันนี้ไม่ใช่ง่าย

ในเมื่อเกิดมาแล้ว   ก็ต้องทำตัวให้เป็นประโยชน์  ต่อชาติบ้านเมืองบ้าง

เวลามีไม่มากนัก รักแม่ก็บอกให้แม่รู้ได้ทุกๆวัน

แม่คือพระผู้สร้างให้กำเนิด
ผู้ประเสริฐก่อเกิดลูกปลูกความฝัน
ถักทอรักฟูมฟักเนิ่นนานวัน
จนลูกนั้นเติบใหญ่จนได้ดี
เป็นดั่งเทียนยอมเผาตนจนมอดไหม้
ยังแสงให้ลูกเห็นทางไม่ห่างหนี
แสงอาทิตย์ส่องทางเดินเนิ่นนานปี
มารดานี้ส่องสว่างทางชีวัน
“แม่”จึงเป็นผู้สร้างทางชีวิต
คอยลิขิตแต่งแต้มหลากสีสัน
จากผ้าขาวผืนขาดเมื่อวานวัน
กลับเเปรผันเป็นผ้างามยามเติบโต