ไม่มีสิ่งใดสายเมื่อเราเริ่มลงมือทำ

ฮือ......ฮือ.......ฮือ.......ขอเริ่มต้นด้วยการร้องไห้อย่างเสียดาย......สงสัยกันใช่ไหมคะว่าข้าวร้องไห้ทำไม.....ก็เพราะวันที่8-10สิงหาคม 51 ค่ายสัมมนาเยาวชนได้จัดขึ้น......ซึ่งข้าวไม่ได้เข้าร่วม.......ฮือ.....ฮือ....ขอร้องอีกนิด......เพราะข้าวต้องไปหามารดาที่จ.นครราชสีมาเลยไม่ได้ร่วมเข้าค่ายกับน้องๆๆ.......ข้าวก็ไม่ใช่ว่าไม่อยากไปหาแม่นะค่ะ......อยากไปทั้งสองที่เลย.....ในที่สุดก็จัดสินใจอย่างเด็ดขาดว่า.......ว่าจะมาช่วยค่ายอ.พรรณา...ในวันศุกร์จาก13.00น.-20.00น.และเริ่มเดินทางไปโคราชในเช้าวันเสาร์......จะบอกเรียกน้ำย่อยสักนิดค่ะ....ว่าค่ายนี้น้องๆน่ารักมาก....ขนาดแค่ช่วงเวลาไม่กี่ชั่วโมง......ก็ทำให้ข้าวไม่อยากไปโคราชแล้ว......ยังไม่มีรูปมาลงให้ดู......น้องๆน่ารักมากจริงๆ....ให้ความร่วมมือเป็นอย่างดี.......ต้องไปทวงครูพรรณาเองนะค่ะว่ารูปกิจกรรมสนุกขนาดไหน......