
เพลง ล่องแม่ปิง
อัลบั้ม / Album : ซึงสุดท้าย
ศิลปิน / Artist : จรัล มโนเพ็ชร
ค่ายเพลง / Label : คุณมานิด อัชวงศ์ :: ล่องแม่ปิง ::
Intro..........
ดอกบัวตองนั้นบานอยู่บนยอดดอย
ดอกเอื้องสามปอย บ่เกยเบ่งบานบนลานพื้นดิน
ไม้ใหญ่ไพรสูง นกยูงมาอยู่กิน
เสียงซึงสะล้อ..จ๊อยซอเสียงพิณ
คู่กับแดนดิน...ของเวียงเจียงใหม่
สาวเจ้าควรภูมิใจ บ่ลืมว่าเฮาลูกแม่ระมิงค์
คนงามงามต้องงามคู่ความเด่นดี
ต้องฮักศักดิ์ศรีของกุลสตรีแม่ญ่าแม่ญิง
เยือกเย็นสดใส..เหมือนน้ำ...แม่ปิง
มั่นคงจริงใจ ฮักใครฮักจริง
สาวเอยสาวเวียงพิงค์
สาวเครือฟ้าเคย...ซมซาน
อีกแม่สาวบัวบาน..นั่นคือนิทานสอนใจ
********************************
เอื้องสามปอย unnea Rchb.f.
กล้วยไม้อิงอาศัยที่มีลักษณะดอกออกเป็นช่อโปร่งยาวประมาณ12-15ซม.ขนาดของดอกกว้างประมาณ4 ซม. สีเหลืองอมน้ำตาล กล้วยไม้ชนิดนี้ให้ดอกบานทนนานหลายวัน มีระยะเวลาที่ให้ดอกประมาณเดือนมกราคมถึงเดือนเมษายน
168. จินตนา
เมื่อ อา. 27 ก.ค. 2551 @ 22:24
761383 [ลบ]
สวัสดีค่ะ
เข้ามาอ่านแล้ว...มีกำลังใจมากค่ะ
เพลงล่องแม่ปิงทำให้คิดถึง..อดีตค่ะ...ตัวเองเป็นคนเหนือ ตอนวัยรุ่นมีเพื่อนร่วมชั้น ซึ่งสวยน่ารักมาก แต่หลงในความสวยงามจนไม่ยอมเรียนหนังสือต่อ ออกไปมีชีวิตครอบครัวตั้งแต่อายุ 16 ปี กับคนใต้...หรือ คนกรุงเทพ ฯ ค่ะ...ในที่สุดก็ถูกทิ้ง ต้องซมซานกลับบ้าน หอบลูกมาให้แม่เลี้ยง...ไม่อยากให้สาวเหนือ...หลงรูป หลงคำหวาน ควรที่ผู้หญิงทุกคนจะได้หวงแหนและรักศักดิ์ศรึลูกผู้หญิง....
---------------------------------------------------------------------------------------------
เป็นความเห็นที่เข้ามาอ่านในบันทึก ไม่ครบห้า (No One’s Perfect) ซึ่งคนไม่มีรากได้ใส่เพลง ล่องแม่ปิง ซึ่งเป็นเพลงโปรดเพลงหนึ่ง และได้รับการอนุเคราะห์จากคุณ Poo สาวมหัศจรรย์ ผู้เปี่ยมด้วยน้ำใจไมตรี ส่งโค้ดเพลงที่เพียรหามาเนิ่นนานให้
หลังอ่านความเห็นแล้ว...ก็ฉุกใจคิดถึงเหตุการณ์ที่เพิ่งได้พบเห็นมาไม่นานนักเช่นกัน...
พี่สาวโทรมาปรึกษาเรื่องของเด็กในความดูแล...เธอเป็นเด็กสาวอายุ 18 ปี ทำหน้าที่ช่วยงานทั่วไปอย่างขยันขันแข็ง ตอนเย็นพี่สาวสนับสนุนให้ไปเรียนต่อ กศน. มีหนุ่ม ๆ มาตามจีบหลายคน เพราะหน้าตาสวยน่ารัก พูดจาไพเราะ เป็นลูกสาวคนโตของพ่อแม่ มีน้อง ๆ อีก 4 คน ล้วนกำลังกินกำลังนอนและเรียนหนังสือ พ่อแม่เช่าที่ทำนาอยู่เชียงราย เธอจึงเป็นหัวเรี่ยวหัวแรงในการหาเงินส่งให้ครอบครัว

...แล้ววันหนึ่ง..เธอก็มาบอกว่า...เธอท้อง ช่วยพาไปเอาลูกออกหน่อย... พี่สาวจึงโทรมาปรึกษาคนไม่มีราก...ในฐานะที่เคยเป็นพยาบาลมาก่อน
อาการสะอึกอั้น พูดไม่ออกบอกไม่ถูก...เกิดขึ้นกะทันหัน...นี่จะทำอย่างไรกันดีหนอเรา....
การเป็นลูกผู้หญิงนั้น...ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย...ในการที่จะครองตน ครองใจ ครองคุณค่าของผู้หญิงไว้....คู่กรณีก็หนีหาย ทิ้งภาระและความอับอายในการท้องไม่มีพ่อไว้กับเด็กสาวคนหนึ่ง...ซึ่งสังคมคาดหวังให้ต้องเป็น...กุลสตรี..
ได้คิดตาม..เพลงล่องแม่ปิง ที่ว่า...คนสวย คนงาม จะต้องอยู่คู่กับความดี...และรักศักดิ์ศรีของลูกผู้หญิง....แม้นไม่รักศักดิ์ศรีตัวเองแล้ว....ยังจะเหลือสิ่งใดให้ภูมิใจได้อีกเล่า....
ว่าแล้วก็ถอนใจอีกที....เกิดเป็นหญิง..แท้จริงแสนลำบาก..
.........................................................................
“คนงามงามต้องงามคู่ความเด่นดี
ต้องฮักศักดิ์ศรีของกุลสตรีแม่ญ่าแม่ญิง”
………………………………………………………..
บันทึกเพิ่มเติม: วันที่ 5 สิงหาคม 2551 ที่ผ่านมาพี่สาวและคนไม่มีรากได้ขอร้องให้สาวน้อยเจ้าของเรื่อง พาชายหนุ่มของเธอมาพบและพูดคุย ถามไถ่ เขาเป็นเด็กหนุ่มอายุ 21 ปี อยู่บ้านเดียวกัน ปัจจุบันทำงานเป็นพนักงานส่งเอกสารในบริษัทแถวสาทรและเรียนต่อ กศน.ที่เดียวกัน จากการพิจารณาแล้ว ก็เป็นเด็กหนุ่มที่มีกิริยา มารยาทเรียบร้อย มีสัมมาคารวะ และยังรักความก้าวหน้า ทำงานด้วย เรียนต่อด้วย เขาบอกว่า ตั้งใจจะเรียนต่อภาคค่ำที่เทคนิคกรุงเทพ แต่มีเรื่องนี้ทำให้ตกใจมาก และสาวเจ้าไม่ได้บอกเขาเลย เขายินดีรับผิดชอบ และจะให้ผู้ใหญ่ไปสู่ขอปลายเดือนนี้ เรื่องจึงจบลงอย่างมีความสุข...ด้วยความโล่งใจของทุกฝ่าย...ขอบคุณทุกท่านที่เป็นห่วงและส่งกำลังใจให้นะคะ...^__^…
* ขอบคุณสำหรับความเอื้อเฟื้อโค้ดเพลงล่องแม่ปิงจาก คุณ Poo
* ขอบคุณคุณกวินที่เอื้อเฟื้อภาพเอื้องสามปอย

ขอบคุณภาพ ... คุณเกษตรอยู่จังหวัด ... ค่ะ
ชอบฟังเพลงประเภทนี้มากๆครับ
ฟังสบาย ไพเราะ ทั้งเสียงร้อง และดนตรี สะล้อ ซอ ซึง
“คนงามงามต้องงามคู่ความเด่นดี ต้องฮักศักดิ์ศรีของกุลสตรีแม่ญ่าแม่ญิง” ………………………………………………………..
*คนเหนือหรือคนใด.."ก็ฮักศักดิ์ศรืของกุลสตรีแม่ญ่าแม่ญิง” เหมือนกันค่ะขอบคุณมะลิสวยๆและดนตรีเพราะๆ คิดถึงแม่ค่ะ...
คุณครุขจิตคะ
คนไม่มีรากเป็นเด็กเทพ ฯ ค่ะ แต่เคยได้ไปอยู่เชียงใหม่ตอนเด็ก ๆ ช่วงหนึ่งค่ะ เลยมีเพื่อน ๆ และญาติ ๆ อยู่ทางเหนือมากพอควร
อายุปูนนี้แล้ว...คงไม่มีใครหลอกคุณครูขจิตได้แล้วล่ะค่ะ...
(^___^)
สวัสดีค่ะอ.แผ่นดิน
สังคมและโลกเปลี่ยนไปมาก...จนคิดตามไม่ทันค่ะ
ที่อาจารย์กล่าวว่า....ค่านิยมหลายอย่างลื่นไหล..ไปอย่างน่าประหลาด แต่การเกิดขึ้นเช่นนั้น ก็ถือว่าเป็นเรื่องธรรมชาติที่ต้องเป็นไป แต่ก็ไม่ใช่เรื่องธรรมดา ๆ ที่ต้องมองข้าม ละเลย ปล่อยวางเสมอไป
เป็นสิ่งที่น่าคิด น่าใคร่ครวญ และในฐานะของผู้ใหญ่ในวันนี้...แน่นอนว่า..เราไม่สามารถปฏิเสธ..กระแสโลก โลกาภิวัตน์ได้ มันเป็นเช่นนี้เอง เป็นธรรมชาติ แต่เรามองข้ามไม่ได้...
คำถามคือ...เราควรทำอย่างไรต่างหาก เพื่อจะได้ไม่ต้องกระอักกระอ่วนใจ...ในการแก้ปัญหาเช่นนี้อีก...ซ้ำแล้วซ้ำเล่า....
ขอบคุณค่ะ..
+ ตอนที่สอน ร.ร.พานิชย์แห่งหนึ่งที่หาดใหญ่...
+ อ๋อยต้องรับทราบเรื่องแบบนี้ตลอด....ร้องไห้ทั้งแม่ ครู นักเรียน
+ เฮ้อ...(ขอถอนหายใจก่อนนะค่ะ...) + ตามทัศนคติของอ๋อย...เรื่องราวเหล่านี้มองมิติเดียวไม่ได้ต้องมองหลายมิติ และแต่ละรายก็มีที่มาที่ไปต่างกัน...ที่สำคัญก็คือ การไม่เท่าทันอารมณ์ตนเองของวันวัย ของสังคมที่ก้าวล้ำองค์ความรู้ที่มีของบุคคลเหล่านั้น....จึงเกิดเหตุเกิดเรื่องราว
+ บางคนไม่ได้เป็นคนที่"ฮักศักดิ์ศรีของกุลสตรีแม่ญ่าแม่ญิง" แต่ก็ไม่เกิดเหตุเช่นนี้ นั่นเป็นเพราะ เขามีองค์ความรู้ และใช้องค์ความรู้ได้อย่างมีประโยชน์ มีประสิทธิภาพ
+ นักเรียนบางรายครูอ๋อยให้ลาหยุดพักการเรียน รอคลอด แล้วกลับมาเรียนใหม่
+ นักเรียนบางราย ครอบครัวมีปัญหาทั้งฝ่ายหญิงฝ่ายชายก็ต้องปล่อยให้เด็กแก้ปัญหาไปตามวิถีทาง........แล้วก็กลับมาเรียนต่อ
+ มันไม่มีสูตรสำเร็จในการแก้ปัญหา..มันแล้วแต่ละกรณีไป..แต่ต้องแก้ปัญหาแล้ววิถีชีวิตของบุคคลนั้นต้องดีตามสภาพ
+ ทุกสิ่งทุกอย่าง...สำคัญอยู่ที่ครอบครัวของทั้งฝ่ายหญิงและฝ่ายชาย
+ ที่สำคัญ คือ กำลังใจในการแก้ปัญหาสำคัญมาก...ลูกศิษย์หลายคนกลับมาเรียนจนจบ สอบเข้าเรียนต่อมหาลัย จบป.ตรี รับราชการ ทำงานดี ๆ ทั้งนี้เพราะตอนนั้นเขาไม่ได้เผชิญปัญหาตามลำพัง...เขาจึงก้าวผ่านมาได้..และเป็นคนที่มีคุณภาพของสังคมต่อไป
+ แอมแปร์ก็เป็นลูกสาว...ยังเคยถามพ่อสัมเล่น ๆ ว่าถ้าวันหนึ่งข้างหน้าเราเจอเหตุการณ์แบบนี้เราจะแก้ปัญหายังไง.......
+ พ่อสัมบอกว่า....ถ้าเรามีความพร้อมเราก็ต้องรับมาดูแล...สำคัญ คือแอมแปร์ต้องมีวิถีชีวิตที่ดี...และดำเนินชีวิตในสังคมอย่างมีคุณภาพต่อไป.......
สวัสดีครับ..
สวัสดีตอนเย็นค่ะ คุณคนไม่มีราก
คุณ Poo คะ
คนไม่มีราก...หดหู่ จิตตกกับเรื่องนี้อยู่หลายวันค่ะ...คิดมาก คิดหลายอย่าง คิดหาเหตุผล ทำอย่างไรจึงจะดีที่สุด ...
ต้องยอมรับอย่างหนึ่งว่า....สังคมคาดหวังให้ผู้หญิงต้องเป็น..กุลสตรี แม่ญ่าแม่ญิง .... ต้องรักศักดิ์ศรี ต้อง...สารพัดสารพัน...
ตอนวัยรุ่นได้กลับไปเยี่ยมญาติที่เชียงใหม่ ญาติผู้ใหญ่สอนว่า..โตเป็นสาวแล้ว...อย่าชิงสุกก่อนห่าม ต้องรักนวลสงวนตัว ต้องเรียบร้อย อย่าหลงลมใคร .. คงเห็นคนไม่มีรากเป็นคนเหนียม ๆ ขึ้อาย ไม่ค่อยกล้าพูดกล้าจา ได้แต่ยิ้ม ๆ ... ฟังจนนึกสงสัย เป็นสาวแล้ว...นี่ยุ่งจริงแฮะ...ข้อห้ามมากมายเสียจริง...พอจนอายุรุ่นนี้ก็กำลังบ่น ๆ แกมเตือนหลาน ๆ เหมือนกันค่ะ...โอ้วัฎจักรนี้เอง..
เห็นด้วยและชื่นชมค่ะที่คุณ Poo บอกว่า...โอกาสที่ใครคนหนึ่งได้รับจากสังคม สำคัญมากในการส่งต่อความรู้สึกดีๆให้ผู้อื่น และสังคมรอบข้างต่อไปค่ะ ...
เด็ก ๆ หลายคนขาดโอกาสและเสียอนาคตไปแล้ว ด้วยความรู้เท่าไม่ถึงการณ์ และอารมณ์ชั่ววูบค่ะ
ได้แต่ภาวนาว่า...อย่าได้เกิดเรื่องเช่นนี้ขึ้นอีกเลย...
สวัสดีค่ะพี่สะมะนึก
เพลงทางเหนือจะอุดมไปด้วย สะล้อ ซอ ซึงค่ะ
ขอบคุณค่ะที่แวะมาทักทาย เข้ามาฟังเพลงได้อีกนะคะ..^_^..
สวัสดีค่ะพี่ nussa-udon
จริงค่ะที่ว่า....คนเหนือหรือคนใด.."ก็ฮักศักดิ์ศรืของกุลสตรีแม่ญ่าแม่ญิง”
ในความคิดของคนไม่มีรากนั้น...คุณค่าของมนุษย์คงไม่ใช่เพียงที่...พรหมจรรย์ หากแต่อยู่ที่...การใช้ชีวิต การดำเนินชีวิตอย่างไร ที่ควรได้รับการยกย่องว่าดี...ว่างาม..แต่ก็ไม่ได้หมายความว่า...ผู้หญิงจะประพฤติตัวได้ตามชอบใจ..เช่นผู้ชาย...เพราะสถานภาพ สภาวะแตกต่างกัน
แต่ท้ายที่สุดแล้ว...ทั้งหญิงทั้งชาย...ควรรักษาศักดิ์ศรี ดำรงตนอย่างมีคุณค่า มีประโยชน์ต่อตัวเอง สังคม และโลก ไม่เสียทีที่ได้เกิดมาเป็นมนุษย์...จริงไหมคะ
ดอกมะลินั้น...เป็นมะลิจากต้นที่บ้านซึ่งออกดอกทั้งปี เต็มต้นเลยค่ะ...ขอระลึกถึงคุณแม่ของพี่ด้วยคนค่ะ
ขอบคุณค่ะ
* คุณพี่คนไม่มีรากค่ะ
* ดีจังเลยค่ะ พี่ใบไม้ฯ มีเครือข่ายผญ. เหมือนๆ ปูเคยไปเยี่ยมเด็กน้อยที่มีปัญหา ประมาณนี้ค่ะ เพราะพ่อ แม่ ไม่มีความพร้อม
* ที่นั่น จะมีพี่ๆ ที่น่ารัก คอยดูแล น้องๆ ค่ะ ... ด้วยความรัก ความเข้าใจ และ การฝึกฝนทักษะชีวิตค่ะ เค้าจะได้มีภูมิคุ้มกัน
* เด็กไม่มีความผิดนะคะ ... ขอให้เธอคนนั้นพบทางออกที่เหมาะ และขอเป็นกำลังใจ ใช้ชีวิตอย่างมีพลัง ความหวัง คิดในทางดีค่ะ
* ... อายุยังน้อยอยู่เลยค่ะ .. ยังมีโอกาส ดีๆ มากๆ ที่จะเข้ามา ...
ขอบคุณค่ะ ...
+ เข้ามาฟังเพลงค่ะ....
+ พ่อสัมขอร้อง...เพราะพ่อสัมจะสีซออู้..คลอตามเพลงค่ะ
+ ปกติจะร้องเพลงนี้แล้วพ่อสัมสีซออู้ ... อิ อิ...แต่ ร้องไม่เคยจบ
+ วันนี้ไม่ต้องร้องเอง...ฟังแล้ว..สบายใจดีจังเลยค่ะ
สวัสดีค่ะ น้องคนไม่มีราก
สวัสดีครบัคนไม่มีราก ผมเขียนบทความแสดงทัศนะไว้ดังนี้นะครับ
http://gotoknow.org/blog/2etc/187560
สวัสดีค่ะคุณอ๋อย
บันทึกนี้ทำให้ได้เห็นแนวทางการแก้ปัญหามากมายของกัลยาณมิตรหลาย ๆ ท่าน ซึ่งล้วนทำให้คนไม่มีรากได้วางใจ คลายใจลงมากค่ะ รู้สึกไม่โดดเดี่ยว คิดคนเดียว กลัวคนเดียว หรือกระทั่ง...คิดไปถึงขนาดว่า...เราบ้าไปคนเดียว ทำไมช่างมีความคิดที่ไม่เหมือนคนอื่น มีความคิดที่เป็นอุดมคติ และเป็นความคิดที่ไม่สามารถปฏิบัติเป็นรูปธรรมได้ในสังคมที่กำลังเป็นจริงในปัจจุบัน...
ความจริงในการแก้ปัญหาง่าย ๆ ก็อาจจะสาธยายข้อดี ข้อเสีย ของการต้องทำแท้ง บรรยายบาปบุญคุณโทษ ส่งเงินให้สักก้อนหนึ่ง แล้วบอกว่า...ตัดสินใจเองนะ พี่บอกข้อดีข้อเสียทั้งหมดแล้ว เธอต้องเลือกเอง ... นี่เป็นตามสูตรสำเร็จของการให้คำปรึกษา (Counsellig)
แต่...ด้วยความที่เป็นคนคิดมาก...ชอบหาคำตอบให้กับตัวเอง ก็อดจะนำมาครุ่นคิดต่อไม่ได้ว่า...สิ่งที่เราจะทำเช่นนั้น...ถูกแล้วหรือ ชอบแล้วหรือ ในฐานะมนุษย์คนหนึ่งที่เกิดก่อนเขา มีความพร้อมกว่า แล้วถ้าเด็กสาวคนนี้เป็นลูก เป็นหลาน เป็นญาติกับเรา เราจะให้เขาตัดสินใจเองหรือ ....
ที่คุณอ่อยกล่าวว่า...ที่สำคัญ คือ กำลังใจในการแก้ปัญหาสำคัญมาก...ลูกศิษย์หลายคนกลับมาเรียนจนจบ สอบเข้าเรียนต่อมหาลัย จบป.ตรี รับราชการ ทำงานดี ๆ ทั้งนี้เพราะตอนนั้นเขาไม่ได้เผชิญปัญหาตามลำพัง...เขาจึงก้าวผ่านมาได้..และเป็นคนที่มีคุณภาพของสังคมต่อไป
คนไม่มีรากกับพี่สาวก็ได้ช่วยกันเลือกเส้นทางที่คล้าย ๆ กัน คือ ให้โอกาสเขาได้อุ้มท้องต่อ โดยเราจะช่วยเหลือด้านกำลังทรัพย์ และยังคิดไปต่อว่า...จะสอบถามและเรียกคู่กรณีของเธอมาพูดคุย ทำความเข้าใจ เพราะเราคิดว่า...ทั้งคู่ก็คงเป็นเด็กที่อาจจะยังไม่มีวุฒิภาวะพอ ตกใจ สับสน จึงตัดสินใจทำเช่นนี้...จะให้ทั้งคู่ได้ตกลงกัน ถ้าต้องการใช้ชีวิตคู่ เราก็จะช่วยจัดการให้หรือช่วยประสานกับผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่ายให้ค่ะ...
ขอบคุณคุณอ๋อยนะคะ ทุกครั้งที่ได้คุยกับคุณอ๋อย คนไม่มีรากได้ยิ้ม...เล็กๆ ใหญ่ๆ ทุกครั้งเลย...^_^...
สวัสดีค่ะคุณครูสุ
คุณครูสุ เป็นชาวเหนือ ย่อมซาบซึ้งถึงความไพเราะ ความละเมียด ละไม และความดีงามของวัฒนธรรมประเพณีของเหนือ...ซึ่งคนไม่มีรากอยากให้...คงอยู่ ไม่อยากให้...เลื่อนไหลไปกับ...เทคโนโลยีสมัยใหม่ที่รวดเร็ว รุนแรง และร้อนรน...
คุณครูสุโชคดีที่ได้เป็น ครู อยู่กับเด็ก ๆ โดยจะรู้ตัวหรือไม่ก็ตาม คนไม่มีรากคิดว่า...ความคิด ทัศนคติของ ครู สำคัญมากที่จะเป็นตัวหล่อหลอม...ตัวตน ความคิด ของเด็กนักเรียน
ดีใจที่ยังมีคุณครูที่เห็นความสำคัญ...ของการรักนวลสงวนตัว และ การเห็นคุณค่าของตนเองค่ะ
ขอบคุณค่ะ...^_^...
โรงเรียนอุตรดิตถ์แวะมาล่องแม่ปิงด้วยครับ
อุตรดิตถ์อยู่แถบริมน้ำน่าน ซึ่งแม่น้ำน่านจะเริ่มตั้งแต่จังหวัดน่าน น้ำจะออกสีแดง สำหรับแถบนี้จะมีเพลงที่เรียกว่าซอล่องน่านครับ จะบรรยายสภาพบรรยากาศ ความเป็นอยู่ของคนริมน่าน
ถ้ามาเชียงใหม่ทุกครั้งไม่เคยพลาดในการฟังเพลงที่เฮือนสุนทรี ริมปิง และเพลงล่องแม่ปิงเป็นเพลงหนึ่งที่มักจะให้คุณสุนทรีร้องให้ฟัง จะได้อารมณ์มากจริงๆเพราะคุณสุนทรีร้องได้อารมณ์มากๆบางครั้งที่เป็นเพลงของคุณจรัล จะเห็นน้ำตาคุณสุนทรีประกอบด้วย ซึ้งมากครับ