สวัสดีค่ะคุณอ๋อย

บันทึกนี้ทำให้ได้เห็นแนวทางการแก้ปัญหามากมายของกัลยาณมิตรหลาย ๆ ท่าน ซึ่งล้วนทำให้คนไม่มีรากได้วางใจ คลายใจลงมากค่ะ รู้สึกไม่โดดเดี่ยว คิดคนเดียว กลัวคนเดียว หรือกระทั่ง...คิดไปถึงขนาดว่า...เราบ้าไปคนเดียว ทำไมช่างมีความคิดที่ไม่เหมือนคนอื่น มีความคิดที่เป็นอุดมคติ และเป็นความคิดที่ไม่สามารถปฏิบัติเป็นรูปธรรมได้ในสังคมที่กำลังเป็นจริงในปัจจุบัน...

ความจริงในการแก้ปัญหาง่าย  ๆ ก็อาจจะสาธยายข้อดี ข้อเสีย ของการต้องทำแท้ง บรรยายบาปบุญคุณโทษ ส่งเงินให้สักก้อนหนึ่ง แล้วบอกว่า...ตัดสินใจเองนะ พี่บอกข้อดีข้อเสียทั้งหมดแล้ว เธอต้องเลือกเอง  ... นี่เป็นตามสูตรสำเร็จของการให้คำปรึกษา (Counsellig)

แต่...ด้วยความที่เป็นคนคิดมาก...ชอบหาคำตอบให้กับตัวเอง ก็อดจะนำมาครุ่นคิดต่อไม่ได้ว่า...สิ่งที่เราจะทำเช่นนั้น...ถูกแล้วหรือ ชอบแล้วหรือ ในฐานะมนุษย์คนหนึ่งที่เกิดก่อนเขา มีความพร้อมกว่า แล้วถ้าเด็กสาวคนนี้เป็นลูก เป็นหลาน เป็นญาติกับเรา เราจะให้เขาตัดสินใจเองหรือ ....

ที่คุณอ่อยกล่าวว่า...ที่สำคัญ คือ กำลังใจในการแก้ปัญหาสำคัญมาก...ลูกศิษย์หลายคนกลับมาเรียนจนจบ สอบเข้าเรียนต่อมหาลัย จบป.ตรี รับราชการ ทำงานดี ๆ ทั้งนี้เพราะตอนนั้นเขาไม่ได้เผชิญปัญหาตามลำพัง...เขาจึงก้าวผ่านมาได้..และเป็นคนที่มีคุณภาพของสังคมต่อไป

คนไม่มีรากกับพี่สาวก็ได้ช่วยกันเลือกเส้นทางที่คล้าย ๆ กัน คือ ให้โอกาสเขาได้อุ้มท้องต่อ โดยเราจะช่วยเหลือด้านกำลังทรัพย์ และยังคิดไปต่อว่า...จะสอบถามและเรียกคู่กรณีของเธอมาพูดคุย ทำความเข้าใจ เพราะเราคิดว่า...ทั้งคู่ก็คงเป็นเด็กที่อาจจะยังไม่มีวุฒิภาวะพอ ตกใจ สับสน จึงตัดสินใจทำเช่นนี้...จะให้ทั้งคู่ได้ตกลงกัน ถ้าต้องการใช้ชีวิตคู่ เราก็จะช่วยจัดการให้หรือช่วยประสานกับผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่ายให้ค่ะ...

ขอบคุณคุณอ๋อยนะคะ  ทุกครั้งที่ได้คุยกับคุณอ๋อย คนไม่มีรากได้ยิ้ม...เล็กๆ ใหญ่ๆ ทุกครั้งเลย...^_^...