+ ตอนที่สอน ร.ร.พานิชย์แห่งหนึ่งที่หาดใหญ่...

+ อ๋อยต้องรับทราบเรื่องแบบนี้ตลอด....ร้องไห้ทั้งแม่ ครู นักเรียน

+ เฮ้อ...(ขอถอนหายใจก่อนนะค่ะ...) + ตามทัศนคติของอ๋อย...เรื่องราวเหล่านี้มองมิติเดียวไม่ได้ต้องมองหลายมิติ และแต่ละรายก็มีที่มาที่ไปต่างกัน...ที่สำคัญก็คือ การไม่เท่าทันอารมณ์ตนเองของวันวัย    ของสังคมที่ก้าวล้ำองค์ความรู้ที่มีของบุคคลเหล่านั้น....จึงเกิดเหตุเกิดเรื่องราว

+ บางคนไม่ได้เป็นคนที่"ฮักศักดิ์ศรีของกุลสตรีแม่ญ่าแม่ญิง" แต่ก็ไม่เกิดเหตุเช่นนี้ นั่นเป็นเพราะ เขามีองค์ความรู้ และใช้องค์ความรู้ได้อย่างมีประโยชน์  มีประสิทธิภาพ

+ นักเรียนบางรายครูอ๋อยให้ลาหยุดพักการเรียน รอคลอด แล้วกลับมาเรียนใหม่

+ นักเรียนบางราย ครอบครัวมีปัญหาทั้งฝ่ายหญิงฝ่ายชายก็ต้องปล่อยให้เด็กแก้ปัญหาไปตามวิถีทาง........แล้วก็กลับมาเรียนต่อ

+ มันไม่มีสูตรสำเร็จในการแก้ปัญหา..มันแล้วแต่ละกรณีไป..แต่ต้องแก้ปัญหาแล้ววิถีชีวิตของบุคคลนั้นต้องดีตามสภาพ

+ ทุกสิ่งทุกอย่าง...สำคัญอยู่ที่ครอบครัวของทั้งฝ่ายหญิงและฝ่ายชาย

+ ที่สำคัญ คือ กำลังใจในการแก้ปัญหาสำคัญมาก...ลูกศิษย์หลายคนกลับมาเรียนจนจบ สอบเข้าเรียนต่อมหาลัย จบป.ตรี รับราชการ ทำงานดี ๆ ทั้งนี้เพราะตอนนั้นเขาไม่ได้เผชิญปัญหาตามลำพัง...เขาจึงก้าวผ่านมาได้..และเป็นคนที่มีคุณภาพของสังคมต่อไป

+ แอมแปร์ก็เป็นลูกสาว...ยังเคยถามพ่อสัมเล่น ๆ ว่าถ้าวันหนึ่งข้างหน้าเราเจอเหตุการณ์แบบนี้เราจะแก้ปัญหายังไง.......

+ พ่อสัมบอกว่า....ถ้าเรามีความพร้อมเราก็ต้องรับมาดูแล...สำคัญ คือแอมแปร์ต้องมีวิถีชีวิตที่ดี...และดำเนินชีวิตในสังคมอย่างมีคุณภาพต่อไป.......