ถ้าเธอพบเห็นพระที่ห่มผ้ารุ่มร่ามไม่เป็นระเบียบ สวมรองเท้ากลับข้าง นั่นแหละคือพระใกล้ตัวผู้ประเสริฐ

        วันนี้ขอเล่านิทาน ซึ่งมีเค้าโครงมาจากเรื่องเล่าในสมัยราชวงศ์ซ้อง/ซ่ง ของจีนครับ

 

พระใกล้ตัว

       กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ยังมีชายหนุ่มผู้หนึ่ง อาศัยอยู่กับมารดาในชนบทแห่งหนึ่ง ชายผู้นี้เป็นผู้มีอุปนิสัยใฝ่ในธรรมเป็นอย่างยิ่ง  

       วันหนึ่ง เขาได้ทราบข่าวว่า ที่เมืองหนึ่งซึ่งอยู่ห่างออกไป มีพระอาจารย์รูปหนึ่งมีปฏิปทางดงามยิ่งนัก เขาจึงลามารดาเดินทางไกล เพื่อไปฟังธรรมจากพระอาจารย์

       ในระหว่างทางที่เขาใกล้จะถึงเมืองนั้น เขาได้พบพระธุดงค์รูปหนึ่งซึ่งดูน่าเลื่อมใส จึงแวะเข้าไปนมัสการท่าน

       "เธอจะไปไหน?" พระธุดงค์สอบถาม

        ชายหนุ่มจึงเรียนท่านไปตามจริง ว่ามาจากเมืองไกลเพื่อไปคารวะพระอาจารย์และไปฟังธรรมจากท่าน

         พระธุดงค์ยิ้มน้อยๆ แล้ว กล่าวว่า "เธอจะต้องไปหาพระไกลตัวให้ลำบากทำไม? ในเมื่อพระใกล้ตัวก็มีอยู่แล้ว"

         ชายหนุ่มดีใจมาก เรียนถามพระธุดงค์ว่า "พระใกล้ตัวนั้นอยู่ที่ไหน?"

         พระธุดงค์ท่านจึงบอกชายหนุ่มว่า "เธอจงรีบกลับไปบ้าน ระหว่างทางกลับบ้าน ถ้าเธอพบเห็นพระที่ห่มผ้ารุ่มร่ามไม่เป็นระเบียบ สวมรองเท้ากลับข้าง นั่นแหละคือพระใกล้ตัวผู้ประเสริฐ"

         ชายหนุ่มดีใจมากที่จะได้พบพระใกล้ตัวผู้ประเสริฐ ตามคำทำนายของพระธุดงค์ ท่านคงมีญาณวิเศษมองเห็นอะไรดีๆ เป็นแน่ เขาจึงรีบเดินทางกลับ

        แต่สมัยนั้นการเดินทางยังลำบากอยู่ กว่าจะกลับมาถึงบ้านก็ใช้เวลานานเป็นเดือน ซึ่งย่างเข้าสู่ฤดูหนาว

       ระหว่างทางก็ไม่พบพระผู้ประเสริฐตามคำทำนาย

       เมื่อเขากลับมาถึงบ้านนั้น เป็นเวลาค่ำมากแล้ว เขาได้เคาะประตูบ้านเรียกให้มารดาเปิดรับ

        ขณะนั้นมารดาได้เข้านอนแล้ว แต่ยังไม่หลับเพราะใจกังวลห่องลูกอยู่ ไม่คิดว่าลูกชายจะกลับมาเร็วเกินคาด ด้วยอาการรีบร้อน รีบลุกจากเตียง ดีใจที่ลูกชายกลับมา กล้วว่าลูกจะหนาวที่รอนาน จึงรีบคว้าเสื้อคลุมมาใส่ไม่ทันจัดให้เรียบร้อย แล้วครึ่งวิ่งครึ่งเดินพลางสวมรองเท้าไปด้วย มาเปิดประตูให้ลูก โดยไม่ทันสังเกตว่าใส่รองเท้ากลับข้างกัน

         ขณะนั้นเป็นคืนเดือนหงาย ภายใต้แสงจันทร์แจ่มกระจ่าง ภาพมารดาที่ปรากฏอยู่ตรงหน้าทำให้ชายหนุ่มสะดุดใจ คำทำนายของพระธุดงค์ทันที

        "ถ้าเธอพบเห็นพระที่ห่มผ้ารุ่มร่ามไม่เป็นระเบียบ สวมรองเท้ากลับข้าง นั่นแหละคือพระใกล้ตัวผู้ประเสริฐ"

         ชายหนุ่มเป็นคนฉลาด ก็สำนึกได้ทันทีว่า "มารดาของเรานี่เอง ก็คือ พระใกล้ตัวผู้ประเสริฐของลูก จักต้องไปหาพระไกลๆ ที่ไหนอีกเล่า"

        ตั้งแต่นั้นมา เขาก็ปรนนิบัติมารดา มิให้คลาดสายตา และไม่ยอมเดินทางไกล เพื่อไปเสาะแสวงหาพระที่ไหนอีกเลย

 

 

beeman by Apinya

มนุษย์ผึ้งมหัศจรรย์  
神奇的蜂爷  
(shen2  qi2  de1  feng1  ye2)