เคยมั้ยที่คุณเคยหลงรักอะไรบางอย่างจนถอนตัวไม่ขึ้น โดยไม่มีสาเหตุ?

                 สงสัยแม่นีโอจะเคยเป็นค่ะคุณขา...เพราะไม่รู้เหมือนกันว่าแรกเริ่มเดิมทีที่หลงรักกระดาษใบน้อยนามว่า “โปสการ์ด” นั้นเป็นมาแต่เมื่อใด มารู้ตัวอีกทีก็พบว่าตัวเองหลงรักตัวนำสารน้อยๆ นี้เสียแล้วค่ะ วันดีคืนดีก็นำออกจากกรุมานั่งชมอย่างมีความสุข  ณ บัดนาว ไม่น่าเชื่อว่าเก็บสะสมมาได้ก็ 10 ปีพอดิบพอดี...อันนี้นับจากโปสการ์ดใบแรกที่ตีตราประทับลงวันที่ 27-7-1998 ส่งมาจากนอร์เวย์ โดยป้อม(ลูกพี่ลูกน้องแม่นีโอ)  จากนั้นก็เริ่มเก็บมาทีละเล็กละน้อย จนตอนนี้ขอเก็บแค่โปสการ์ดท่องเที่ยวพอค่ะ  เดี๋ยวไม่มีที่เก็บ  โห!!ว่าไปนั่น ความจริงคือเก็บแต่พอเพียง ไม่งั้นกิเลสหนา อย่างเช่นโปสการ์ดจากหนังดังนี่ ตั้งแต่มีน้องนีโอก็ไม่ได้เข้าโรงหนังอีกเลย เลยไม่ค่อยสนใจโปสการ์ดจากหนังแล้ว

                 เอ...แค่กระดาษใบน้อย ทำใมต้องหลงรักจนหัวปักหัวปำ 

                 ถึงแม้ยุคนี้เป็นยุคไซเบอร์ที่ผู้คนส่ง email หรือคุยกันผ่าน skype เป็นว่าเล่น ไหงจะต้องมานั่งขีดๆเขียนๆ ให้เปลืองหมึก  แถมใช้เวลาตั้งหลายวันกว่าตัวนำสารจะถึงจุดหมาย....ความคลาสสิคมันต่างกันค่ะคุณขา อิชั้นนั่งอ่าน email ก็งั้นๆ แต่เวลาที่อ่านข้อความที่ใครคนนึงบรรจงขีดๆเขียนๆ บอกเล่าเรื่องราวหรือความรู้สึก ณ เวลานั้นถึงเรา แม้บางคนลายมือจะอ่านยากถึงยากมากก็ตามที (นี่หล่ะความคลาสสิคของแม่นีโอหล่ะ) มันได้อารมณ์และความประทับใจมากกว่ากันค่ะ ใครเป็นอย่างนี้บ้าง..ยกมือขึ้น  ต้องมาเข้าชมรมคนรักโปสการ์ดกะแม่นีโอแล้วหล่ะ 555

                นอกจากเนื้อหาสาระที่ผู้ส่งสารส่งความคิดถึงมาถึงเราแล้ว เสน่ห์ของการส่งโปสการ์ดเห็นจะเป็น“แสตมป์” นี่หล่ะ โดยเฉพาะเวลาที่เราไปต่างบ้านต่างเมือง ถ้าได้เลือกแสตมป์สวยๆ มาติดส่งสารใบน้อยส่งถึงคนที่คุณรักละก็ ประทับใจไปนานเชียวค่ะ หรือแม้แต่แสตมป์ของบ้านเราก็ทำออกมาได้ไม่แพ้เมืองนอก แต่แม่นีโอไม่ใช่เซียนแสตมป์ค่ะ เลยไม่ได้สะสม บางทีก็นึกเสียดายอยู่เหมือนกัน อย่างเช่นเคยไปแวะที่ Liechtenstein ประเทศเล็กๆที่อยู่ระหว่างชายแดนสวิสและออสเตรีย ซึ่งขึ้นชื่อเรื่องอุตสาหกรรมแสตมป์ และ (เขาว่ากันว่า) มีแสตมป์ที่สวยที่สุดในโลก  แต่แม่นีโอกลับไม่ได้ซื้อแสตมป์ติดไม้ติดมือกลับมาด้วย ความจริงคือ ขืนสะสมแสตมป์ด้วย มีหวังได้ทานข้าวกะเกลือ ลำพังสะสมโปสการ์ดนี่ไปไหนมาไหนก็ติดไม้ติดมือมาเพียบ กระเป๋าแฟบค่ะคุณขา แหะๆ

                 ความคลาสสิคอีกอย่างที่ email ไม่มี เห็นจะเป็นตราประทับค่ะ แต่ละที่แต่ละแห่งมักมีตราประทับที่มีลวดลายสวยงามกันไปคนละแบบ ที่แม่นีโอชื่นชอบที่สุดเห็นจะเป็นของญี่ปุ่น ใครมีตราประทับสวยๆ อย่าลืมส่งมาให้แม่นีโอเชยชมบ้างนะคะ อิอิ

                 นอกจากนี้ สิ่งที่ทำให้โปสการ์ดน่าสะสม ก็ตรงความสวยงามของภาพต่างๆ ที่สื่อออกมา ไม่ว่าจะเป็นภาพวิว แลนด์มาร์ก โลโก้ต่างๆ ก็มักมีเอกลักษณ์เป็นของตัวเอง หลายครั้งเวลาที่แม่นีโอไปต่างแดน แล้วหามุมถ่ายภาพไม่ได้ ก็อาศัยชำเลืองดูจากโปสการ์ดที่ขายข้างทางนี่หล่ะ ทีเด็ดสุดๆ 

                 มีแฟนๆ มักถามว่าแล้วโปสการ์ดแบบไหนหล่ะที่แม่นีโอช้อบชอบ...อืมม์ ข้อนี้ตอบยาก เพราะชอบหลายแบบ วิวก็ชอบ ภาพคน ภาพสัตว์ ภาพวาด  แบบเป็นเซ็ตก็ชอบ ( งกนี่นา!!)  เอาเป็นว่ารอติดตามชมในตอนต่อๆ ไปก็แล้วกันนะคะ จะทยอยนำขึ้น blog

                 ตอนนี้ขอโชว์โปสการ์ดใบแรก และใบล่าสุดที่ได้รับ ให้ชมกันค่ะ

 

 

โปสการ์ดใบแรกใน collection....."ป้อม" ส่งตรงจากนอร์เวย์

 

 

โปสการ์ดใบล่าสุดตีตราประทับเมื่อ 21-6-2008 จากน้องแก้มสุดสวย

รู้ว่าแม่นีโอเป็นคอกาแฟ เลยส่งโปสการ์ดหอมกรุ่นกาแฟใบนี้..จากอัมพวาจ้ะ

 

เติมความรู้และชมหลากหลายโปสการ์ดจาก  "พี่นารี"   ได้ที่นี่ ค่ะ