นี่กำลังจะพูดถึงชีวิตคู่นะคะ บางวันไม่ได้คิดว่าจะได้กินข้าวพร้อมกัน ก็โผล่มา บางวันตั้งตารอ ก็ไม่ยอมโผล่มา

ชีวิตที่ไม่มีแบบแผนหรือขาดการวางแผนนี่ไม่ดีเลยละค่ะ นี่กำลังจะพูดถึงชีวิตคู่นะคะ บางวันไม่ได้คิดว่าจะได้กินข้าวพร้อมกัน ก็โผล่มา บางวันตั้งตารอ ก็ไม่ยอมโผล่มา

หลายๆคู่ในวงการที่ต้องเข้าเวรเข้ายาม อย่างเช่น ตำรวจ พยาบาล หมอ คงหนีไม่พ้นเรื่องเวลาที่มักจะไม่ตรงกัน เคยได้ยินตำรวจที่แต่งงานกับพยาบาล บ่นว่า ออกเวรกลับบ้าน เมียก็ไปเข้าเวรดึก

 เพื่อนคุณสามีป้าแดงที่มีแฟนเป็นพยาบาล ถามคุณสามีว่า "เมียแก นอนเก่งมั้ยว่ะ เมียข้า เอาแต่นอน" "ตื่นมากินแล้วก็นอนต่อ" 

ก็แหม คนทำงานดึกๆดื่นๆ แถมต้องเดินต้องดูคนไข้ทั้งคืน ไม่เกิดอาการเพลียก็เป็นหุ่นยนต์แล้วละ นะคะ

ความจริง ป้าแดงและคุณสามีก็ไม่ได้เข้าเวรดึกเวรบ่ายอะไรกันหรอก แต่ว่า มีกิจกรรมให้ทำซะเพลิน กลับบ้านมืดค่ำเกือบทุกวัน คุณสามีก็เป็นคนของสังคม เพื่อนที่คบมีทุกระดับ  ทำให้มีการปาร์ตี้สังสรรกันเกือบทุกวัน

เวลากลับมาถึงบ้าน บางวันเราก็หลับไปแล้ว บางวันรู้สึกตัวเราก็แอบมองนาฬิกาว่ากี่โมงกี่ยาม พอตื่นเช้าถามว่ากลับมากี่โมง คุณท่านมักจะตอบเร็วกว่าความจริง 1-2 ชั่วโมง ครั้นเวลาโทรตาม ก็บอกว่า เดี๋ยวกลับแล้ว นี่จะกำลังจะกลับ อีกแป๊บหนึ่ง ตามแต่ว่าจะคิดคำพูดอันเหมาะสมได้

เดี๋ยวจะกลับ กำลังจะกลับ อีกแป๊บหนึ่ง หากเป็นเราก็คงไม่เกิด 10-15 นาที แต่คุณท่านไม่ใช่ ประมาณ 2-4 ชั่วโมงได้

แรกๆก็ตั้งตารอ หลังๆเริ่มเรียนรู้แล้วว่า แป๊บหนึ่ง คือ 2 ชั่วโมง

เมื่อคืนกลับมา ห้าทุ่ม นั่นแสดงว่า คุณท่านกลับมา เที่ยงคืนหรือตีหนึ่ง

นี่แหละรสชาดของชีวิตคู่

อยู่ๆวันนี้ ก็อยากนินทาสามีขึ้นมาเฉยๆ หลังจากนินทาพ่อและตัวเองมาเสียนาน อิอิอิ