(๑)


เคยตั้งคำถามกับตัวเองบ้างหรือไม่
ว่า ณ ห้วงนี้
ความฝันแห่งชีวิต
ยังคงมีชีวิตและมีลมหายใจอยู่หรือไม่

 

(๒)


ชีวิตจำเป็นอย่างยิ่ง
กับการก้าวเข้าแนะนำตัวเองกับผู้อื่น
บนความเป็นตัวเองอย่างสัตย์จริง
และสอดรับกับกาละอันเหมาะควร

 

(๓)

บางครั้ง
การเดินของชีวิต
ก็ไม่จำเป็นเสมอไปว่า -
คุณค่าและความหมายของการเดินทางนั้น
จะอยู่ที่ฝั่งฝันอันเป็นจุดหมายปลายทางเสมอไป
เพราะในความเป็นจริง
นักเดินทางหลายคน
ก็ค้นพบคุณค่า
และความหมายของมันอยู่ระหว่างทางที่ก้าวเดิน

 

(๔)


การดูถูกตัวเอง
ถือเป็นการทำร้ายตัวเองอย่างขันขื่น
และการไม่พยายามให้อภัยกับตัวเอง
ก็ถือเป็นการลงทัณฑ์ชีวิตที่แสนเศร้าสลด

 

(๖)


ขณะที่ชีวิตโตขึ้น ๆ ในแต่ละวัน
ฉันกลับกำลังรู้สึกว่า
แท้ที่จริงแล้ว
ลึกเร้นของชีวิตนั้น
กลับยิ่งโหยหาความเยาว์วัยของชีวิต

 

(๗)


รอยเท้าไม่เคยเลือนหายไปจากเส้นทางของชีวิต
แต่จะมีใครสักกี่คนกันล่ะที่หวนกลับไปมองรอยเท้าเหล่านั้นอย่างมีสติ