มิตรภาพทะลุจอ..

...ระยะทางจากหนองคาย ถึงกรุงเทพ ฯ 620 กิโลเมตร ถ้าไปกลับ...ก็น่าจะรวมเป็น...1,240 กิโลเมตร...

...แต่.....เลขที่หน้าปัดรถบอกว่าวิ่งมาแล้ว 1,478 กิโลเมตร...เกินมาตั้ง 238 กิโลเมตร.....

..... 238 กิโลเมตร.....เทียบได้กับการขับรถไปกลับ หนองคาย- อุดร กว่าสี่เที่ยวครึ่ง...หรือเทียบระยะทางไกลกว่า กรุงเทพ ฯ - โคราชด้วยซ้ำ...

...แล้วไปไหนมา....

คำตอบอยู่ที่นี่....ครับ.. http://gotoknow.org/blog/pisootjai/194177

...พอได้รับเชิญให้เข้าสัมมนาช่วงบ่ายวันอาทิตย์...แสดงว่าตอนเช้าเราจะว่าง...แล้วเราจะทำอย่างไรดี..(ตามประสาคนอยู่ไม่เป็นสุข)

...อย่ากระนั้นเลย..โลกนี้กว้างใหญ่นัก..มีหลายอย่างที่รอให้เราไปชื่นชม....หลายอย่างซะ..จนไม่รู้จะไปไหนดี....555+++

....อย่ากระนั้นเลย..ไปเยี่ยมพี่น้องชาว G2K ดีกว่า..ดีสุด ๆ..ดีจังเลย..ดี้..ดี..คิดได้ไงนี่...ชมตัวเอง ฮิ ฮิ...

“ยินดีต้อนรับคะ” ครูพรรณนาตอบกลับมา..เราไม่รอให้พูดซ้ำ..เพราะกลัวครูเปลี่ยนใจ..ฮิ ฮิ..

 

ตอนแรกกะจะนั่งรถโดยสารไปลง กทม.แล้วต่อรถไปบางลี่...แต่จำเป็นต้องแวะไปหาน้องที่โคราช..เลยตัดสินใจเอารถเข้ากรุง..(กล้าในสิ่งที่กลัว ภาค 2 ครับท่าน)

...แต่ก่อนจะเข้ากรุงก็วิ่งทะลุมิติเข้า G2Kเปิดแผนที่.....ไม่มีคำว่าบางลี่เลย......ดูป้ายข้างทาง...หลง....จอดถามทาง...ก็หลงบ้าง...กลับรถแล้วกลับรถอีก...10 โมงเช้าเราก็ไปถึงบางลี่...โดยมีครูพรรณนาเป็นแม่สายบัวรอตั้งแต่ไก่โห่...เพราะนัดไว้ว่าจะมารถโดยสารซึ่งน่าจะถึงไม่เกิน 2 โมงเช้า....ว่าแต่ครูพรรณนาหน้าตาจะเป็นอย่างไรน้อ...อยากเจอ ๆ..ๆ

....พอเห็นโรงเรียนก็กลับรถไม่ทันอีก...ต้องเลยไปตั้ง 2 แยกถึงกลับรถมาได้..และช่วงกลับรถ..ก็ได้เจอผู้หญิงตัวเล็ก ๆ ผมสั้น ๆ ยืนอยู่ข้าง ๆ รถ ตรงที่เรากลับรถพอดี...รู้สึกคุ้นเคยอย่างบอกไม่ถูก...แต่เราก็ได้แต่ผ่านเลยไป...

....วินาทีที่รถจอดหน้าบ้านพักครู....เราหันซ้ายหันขวา...ครูพรรณนาอยู่ไหน???

“...สวัสดีค่ะคุณปรีดา....” เสียงทักสดใส...พร้อมกับรอยยิ้มในแววตา...ไล่ความเหนื่อยล้าจากการขับรถไปสิ้น....ในที่สุด...ความฝันที่จะได้เจอครูพรรณนาก็เป็นจริง...

.....เราคุยกันเล็กน้อย...ครูพรรณนาก็ชวนไปนั่งแพ...ทานข้าว...แล้วคนที่ครูพรรณนาโทรตามให้มาร่วมวงด้วยก็ทยอยกันมา..

.....รถคันแรก...ครูตุ๊กแก...ครูพรรณนาบอก...แต่เราร้อง..เฮ้ย...

....ผู้หญิงตัวเล็ก ๆ ผมสั้น ๆ ยืนอยู่ข้าง ๆ รถ ตรงที่เรากลับรถพอดี...รู้สึกคุ้นเคยอย่างบอกไม่ถูก.......คนนั้นนั่นเอง..ครูตุ๊กแก....มิน่าละ..ถูกชะตาตั้งแต่ขับรถผ่านแล้ว....ครูตุ๊กแกมาพร้อมกับครูสุคนธ์

.....รถคันที่ 2 ครูพิสูจน์...ครูพรรณนาบอกอีก...แต่พอมองเข้าไปในรถ..เห็นรอยยิ้มสดใสของใครบางคนนั่งคู่กับคนขับ...คนนี้จำได้...ขึ้นกล้องบ่อย...น้องจิคนเก่งก็มาด้วย....ความดีใจของเกษตรเพิ่มขึ้นเป็นหลายเท่า...เสียดาย...คนที่บ้านครูพรรณนาไม่ว่าง...ท่าน ผอ. ใจดีแห่งบางลี่ก็ไม่อยู่...กามนิตย์ หนุ่ม อ.ขจิตที่นัดไว้ก็มาไม่ได้...

.....หลังทานข้าว....แลกเปลี่ยนเรียนรู้กันแบบตัวเป็น ๆ....และรับมอบของที่ระลึกกันพอสมควร..ครูตุ๊กแกกับครูสุคนธ์ก็แยกตัวไปทำงานที่โรงเรียนต่อ..ที่เหลือพาไปกราบพระ...เที่ยวตลาด...ไปกราบพระอีก..ได้บุญหลายต่อ...พอพระเทศน์เป็นภาษาบาลีเสร็จ...น้องจิก็ร้องเพลงภาษาญี่ปุ่นบ้าง...โดเรม่อนนะ...ขนาดหลวงพ่อยังขำ.....

...แล้วก็ร้องเพลงกอดดดดดดดดดดดดด.......ก่อนครูพิสูจน์กับน้องจิจะแยกตัวไป...

 

(ยืมภาพจากครูพิสูจน์มา..)

...กลับเข้าบ้านครูพรรณนาอีกครั้ง....เพื่อกางแผนที่..ศึกษาเส้นทางจะเข้ากรุงเทพ ฯ...แล้วบรรเลงเพลงกอดดดดดดดดด..อีกครั้ง....ก่อนขึ้นรถจากมา

เสียดายที่ต้องรีบกลับเพราะกลัวหลงทางในกรุงเทพ ฯ แต่พอเอาเข้าจริง...วงแหวนตะวันตก – ตะวันออกหายหมด... 555  กว่าจะหาโรงแรมเจอได้ก็มืดพอดี...

..........238 กิโลเมตร......ทะลุมิติ Gotoknow ................

ช่างน่ามหัศจรรย์จริง ๆ กับมิตรภาพทะลุมิติที่เกิดขึ้น..

นอกจากระยะทางจะเพิ่มแล้ว...น้ำหนักรถยังเพิ่มอีกมาก...เพราะนอกจากพระ 2 องค์...ขนมสาลี่จากครูพิสูจน์กับน้องจิ...ปลาหมำของครูพรรณนา..ตุ๊กตาหุ่นเชิด...ซีดีข้อมูลหรือการ์ตูน...ขนุนอีกลูก..แล้วยังมีต้นไม้อีกกระถาง...

....ต้องขอบคุณอย่างสูงที่ต้อนรับอย่างอบอุ่นยิ่ง....

และพร้อมที่จะเป็นทีมเยือน...บั้งไฟพญานาคที่หนองคายยังรอต้อนรับพี่น้องชาว G2K ตอนนี้มีเครือข่ายเพิ่มเป็นโฮมเสตย์ที่ไปลงแขกดำนานั้นละครับ...ใครอยากมายกมือขึ้น....