Posted ปรึกษาปัญหาทาง..ฮอทไลน์ไขปัญหาสุขภาพจิต
ทางเว็บบอร์ด กองกิจการนิสิต มหาวิทยาลัยมหาสารคาม
ปัญหา :
ผมมีปัญหาเกี่ยวกับความมั่นใจในตัวเองครับ คือเป็นคนขี้อายครับ คนที่รู้จักจะอายแต่คนที่ไม่รู้จักจะไม่ค่อยอายเท่าไหร่ครับ ผมเกรงว่าจะมีปัญหาอย่างมากเกี่ยวกับการนำเสนองานหน้าชั้นเรียน กลัวว่าออกไปแล้วตัวสั่นทำอะไรไม่ถูกอย่างนี้นะครับ และในปี 3-4 ก็จะต้องเรียนในรายวิชาสัมมมา และทำโปรเจคนำเสนอต่อสาธารณชน จะทำอย่างไรดีครับที่จะสร้างความมั่นใจให้กับตัวเอง
พี่ลิงน้อย: แลกเปลี่ยน
พี่ขอตอบในฐานะที่คนเคยมีปัญหาคล้ายน้อง แต่ทุกวันนี้ดีขึ้นแล้ว น้องต้องหัดพูดกับตัวเองในกระจกใช้ได้บ้างไม่ได้บ้าง น้องต้องดูหนังเพื่อคลายเครียด จะได้มีสมาธิ วิธีนี้ชอบสุดๆๆ วิธีที่ สาม น้องต้องท่องสิ่งที่ตัวเองต้องพูดประมาณ 6-7 รอบ เพราะว่าเราจะได้มีความมั่นใจ ใช้ได้ผลดีมาก รับรอง สุดท้ายพี่เป็นคนพูดติดอ่าง เคยร้องไห้ตอนพูดหน้าชั้นด้วย ปัจจุบัน เป็นวิทยากรเกี่ยวกับการพุด และเคยเป็น ประธานนักเรียนตอน มัธยมด้วย 555+ สุดยอดเลยครับ
นางสาวอนงค์ ปะนะทัง:
ก่อนอื่นต้องขอบคุณ พี่ลิงน้อยที่เข้ามาแลกเปลี่ยนและให้แนวทางเสริมสร้างความมั่นใจให้กับน้องค่ะ ความมั่นใจ เป็นสิ่งที่ทำให้เกิดความกังวลใจ เกี่ยวกับอารมณ์ความรู้สึก อาจจะเกิดจากความกลัว ขาดข้อมูลก่อนอื่นจะทำเรื่องอะไรก็แล้วแต่ เรา จะต้องเตรียมตัวให้พร้อม ทั้งด้านร่างกาย ,จิตใจ อีกทั้งเตรียมเนื้อหาที่จะนำเสนอ ทบทวนบ่อยๆ ลองฝึกฝนตนเองไม่ว่า การฝึกพูดกับตนเอง และฝึกพูดกับกระจก และลงมือปฏิบัติจริง จะทำให้น้องเกิดความมั่นใจมากขึ้น พี่ขอให้กำลังใจค่ะ พี่เชื่อว่าน้องทำได้เพียงแค่การเตรียมสิ่งที่กล่าวมาข้างต้นนี้ให้พร้อมค่ะ
ดีจังเลยครับ ช่วยกันสร้างเสริม "ความมั่นใจ" แบบ on line ครับ
สวัสดีค่ะอ.
JJ
สวัสดีค่ะพี่อนงค์
โหห อ่านเรื่องนี้แล้วรู้สึกว่าเข้ากับตัวเองมากๆเลยค่ะ อิอิ
การออกไปรายงานหน้าชั้นมันเป็นอะไรที่กดดันมากเลยค่ะ
ออกไปตอนแรกก็ไม่ค่อยอายเท่าไหร่หรอกนะค่ะ
แต่พอยืนไปยืนมามือไม้สั่นไปหมด เนื้อหาที่เตรียมก็แทบจะลืม
แล้วยังพูผิดพูดอีก เผลอทำตัวโก๊ะๆโดยไม่รุ้ตัวด้วย 555+
แต่พอได้ออกไปบ่อยๆก็เริ่มชินค่ะ จากที่สายตาเคยจับจ้องเฉพาะจุดใดจุดหนึ่ง
พอออกไปบ่อย ก็เริ่มกล้ามองทั่วๆห้องแล้วค่ะ อิอิ
เป็นกำลังให้นะค่ะ .... ขอบคุณค่ะ
สวัสดีค่ะ น้อง
กล้วยแขก
แต่พอได้ออกไปบ่อยๆก็เริ่มชินค่ะ จากที่สายตาเคยจับจ้องเฉพาะจุดใดจุดหนึ่ง
พอออกไปบ่อย ก็เริ่มกล้ามองทั่วๆห้องแล้วค่ะ