เมื่อการอ่านพัฒนาถึงขีดสุดคุณจะไม่เพียงแค่อ่านหนังสือหรือตำรา แต่หมายถึงการอ่านชีวิต

 

การอ่านชีวิต

ในชีวิตของคนเรามีการอ่านอยู่ตลอดเวลา แม้แต่คนที่ไม่มีความรุ้อ่านหนังสือไม่ออกเขียนหนังสือไม่ได้ เช่นชายชาวประมงริมฝั่ง ยังรับรู้ว่า ต้องหลบคลื่นลมอย่างไร ถึงจะปรอดภัยในการเดินเรือ นั่นเพราะเขาเป็นนักอ่านในชีวิตจริง เขาสามารถอ่านธรรมชาติแล้วนำมาประยุกต์ใช้กับชีวิต สิ่งที่เหมือนกันก็คือ เมื่อวันหนึ่งการอ่านของเราพัฒนาถึงที่สุดแล้วเราจะเข้าไปสู่จุดนั้นได้เหมือนกัน นั่นคือพัฒนาจากการอ่านหนังสือไปเป้นการอ่านสถานการร์ อ่านดลก อ่านธรรมชาติ และอ่านชีวิตของทุกผู้คนที่อยู่ร่วมกับเราในโลกนี้ การอ่านแม้จะเริ่มจากจุดที่ต่างกันแต่สุดท้ายก็มาบรรจบกันในชีวิตการใช้ในชีวิตจริง นักเรียนนักศึกษาจบปริญญาเอกกับชายเฒ่าชาวประมงก็ใช้การอ่านไม่ต่างกัน