เห็นรถเก๋งเลี้ยวเข้ามาจอดรับยังนึกในใจว่า...

ยามเที่ยงวันหนึ่งผมออกจากมอทักษิณมุ่งหน้าไปเมืองหาดใหญ่ขับรถติดไฟแดงอยู่แถวบ้านน้ำน้อยกำลังจะไปหาดใหญ่นะ  เอ๊ะ…พระคุณเจ้าเจ้ารูปนั้นคุ้น ๆ โอ...นึกออกแล้ว 

 ท่านเป็นพระนิสิตของมหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย  สงขลา ที่ผมไปถวายความรู้อยู่นะ  ท่านยืนรอรถคงจะกลับวัดที่เมืองหาดใหญ่...ไฟเขียวพอดีผมเลยเปิดไฟข้างซ้ายเข้าไปหาตรงริมทางนั้นแล้วจอดลดกระจกรถลง

...อาตมาจะ...อ้าว..โอ โห...อาจารย์...อย่างนี้ก็เปิดประตูรถขึ้นเลยละ...พระคุณเจ้าว่า...พอได้หัวเราะกันตามสมณะสารูปแล้วเลยถามไปอย่างไงมาอย่างไงนี่..ท่านบอกว่า...

มาสอนวิชาศีลธรรมให้กับโรงเรียนหาดใหญ่วิทยาคมลงรถแล้วต้องเดินเข้าไปอีก 1 กิโล  สัปดาห์ละ 3 วันเลยละที่มาอย่างนี้นะ  เห็นรถเก๋งเลี้ยวเข้ามาจอดรับยังนึกในใจว่า...

ใครวะน้ำใจดีจริงนี่...พระบ่นให้ฟังก่อนจะลงรถที่หน้ากุฏิในวัดของท่าน  เออ...สินะ  ฮิ ฮิ ฮิ  ...ฮา ๆ เอิก ๆ...