มิตรภาพและความสุขยังหาได้ เพียงก้าวไปทักทายกับผู้คนและเริ่มต้นสนทนาด้วยใจอันอ่อนน้อม..

 

 

วันศุกร์เป็นวันที่ต้องสวมชุดพื้นเมือง
แม้ว่าหน้าตาจะเหมาะกับชุดกางเกงแพรปังลิ้น เสื้อคอจีน ลากเกี๊ยะ เสียมากกว่า
แต่ก็ไม่เหลือบ่ากว่าแรง ที่จะต้องสวมผ้าถุง นุ่งเสื้อคนเมือง เดินไปมา
จนผู้ร่วมงานชินกับการเห็นเดินชายผ้าปลิวผึบผับ ยามรีบเร่ง

 

ชอบผ้าฝ้าย มากกว่าผ้าไหม ด้วยสวมใส่สบาย และง่ายต่อการดูแลรักษา
จึงสะดุดตากับผ้าซิ่นผืนสวยที่แขวนอยู่หน้าร้าน เมื่อคราวผ่านไปทำธุระต่างเมือง
เลือกผืนที่ถูกใจได้แล้ว ยังหยิบผืนนั้น จับผืนนี้ขึ้นมาชม
เห็นผ้าลายแปลก ขนาดกว้างกว่าปกติ จึงถามเจ้าของร้านท่าทางใจดีที่รอแนะนำอยู่
ได้เห็นการสาธิตวิธีนุ่งผ้าถุงที่ดัดแปลงไปได้หลายแบบจากหนุ่มใหญ่วัยงาม
ทั้งยังคอยตามบอก ผืนนี้สีตกนะ  ผืนนี้สีใช้ได้

 

 

 

ทำให้ทึ่งกับความคิด และติดใจอยากชมข้าวของในร้าน
เมื่อได้พบชิ้นงานที่เขียนลวดลายค้างไว้บนโต๊ะ
เรื่องราวดีๆ  ที่เริ่มต้นด้วยคำว่า..อู๊ยยย...สวยจัง..สวยจริงๆ..นี่เขียนเองหรือคะ.. จึงเกิดขึ้น
เป็นบทสนทนาระหว่างชื่นชมกับสีสันบนเส้นสายลายผ้า
ที่แลกเปลี่ยนเรื่องราวแห่งชีวิต ด้วยไมตรีจิตและมิตรภาพมากกว่าเพื่อการค้าขาย

 

 

 

ชอบศิลปะมาตั้งนานแล้ว แต่ไม่ได้เรียน
เอ็นทรานส์เลือกศิลปะหมด แต่ไม่ได้ เลยไปเรียนนิติศาสตร์ ทำงานนิติกรของธนาคาร
ผมเสียเวลาไปยี่สิบปี กว่าจะได้ทำงานที่เรารัก
ชอบผ้า..เลยสะสมมาเรื่อยๆ จนวันหนึ่งอาชวนให้เปิดร้านขาย
ทำงานอยู่ฝ่ายสินเชื่อ เลยได้ไปตามที่ต่างๆ ทำให้รู้แหล่งสินค้า

 

 

 

การสนทนายังเลยไปถึงรายละเอียดของอาชีพ

ไม่ใช่แค่คิดแล้วจะทำได้  ต้องสั่งสมประสบการณ์ สั่งสมข้อมูล
นี่รูปที่ไปสอนชาวบ้านมา ต้องสอนทุกขั้นตอน ไกลๆ ก็ไป
ไม่หวงหรอก ยินดีสอนทุกคน
เราเองก็ได้ความรู้จากคนโบราณเอามาต่อยอด จะหวงไว้ทำไม
ให้เผยแพร่ไป คนก็ได้มีอาชีพ เราก็มีสินค้า

บางทีก็เหนื่อย สอนสิบคนได้สักสี่ห้าคน
บางทีคัดเลือกเส้นด้าย ให้ลงลายปัก คัดสีอย่างดี
พอไปดู คนปักบอกว่าสีไม่สวยอุตส่าห์นั่งรถมาซื้อด้ายให้ใหม่
สีเขียวจี๊ด..สีส้มสะท้อนแสง..หมดกัน..
รบกันเรื่องสี..จนสุดท้ายต้องใช้อุบาย..
นี่เธอ..ถ้าปักใช้สีเขียวสดมากๆ นี่เค้าว่าผัวจะตาย..
ถ้าใช้สีส้มสะท้อนแสงนี่ผัวจะทิ้งนะ
ถึงค่อยดีมาหน่อย..

 

 

 

นี่ผ้าซื้อมาราคาเท่านี้  เอามาตกแต่งทำต่อ เพิ่มมูลค่าได้นะ
นี่ลายของชนเผ่ามีความหมายนะ แต่ผมยังไม่เชี่ยวชาญพอต้องศึกษาต่อไป
นี่ผ้าจากพม่า..นี่ผ้าจากติมอร์..
รู้มั๊ย..คนติมอร์ทำผ้าเก่งมากเลยนะ
ดูสิด้านหน้า ด้านหลังเก็บเส้นด้ายเรียบใส่ได้ทั้งสองหน้า ฯลฯ

 

 

 

เป็นช่วงการสนทนาที่ได้เห็นความงดงามทั้งจากผืนผ้า
และจากประกายของความสุขในชีวิต
ผมโชคดีที่ทำงานธนาคาร เห็นคนมีเงินมาเยอะ
รู้ว่าเงินไม่ใช่คำตอบ
นี่มีเงินไม่ถึงล้านหรอก..แต่มีความสุข
ต้องรู้จักตัวเอง รู้จักความชอบของตัวเองก่อนนะ ถึงจะออกมาทำตามความฝันได้
ถ้าเราได้ทำสิ่งที่เรารัก ก็มีความสุขแบบนี้แหละ

 

 

ตึกแถวเพียงหนึ่งคูหานั้น จึงไม่ได้มีเพียงผืนผ้าสวย
แต่เปี่ยมไปด้วยความสุข ของคนที่ยินดีจะแบ่งปัน
และในวันที่ได้ค้นพบ จึงเป็นวันที่อิ่มเต็มด้วยความรู้สึกที่ดี
ที่รู้สึกว่า ในโลกแม้มีผู้คนแสวงหาความยิ่งใหญ่  
แสวงหาการเป็นเจ้าของ การครอบครอง ที่ทำให้ต้องแบ่งผู้คนเป็นฝักฝ่าย
แต่มิตรภาพและความสุขยังหาได้ เพียงก้าวไปทักทายกับผู้คน
และเริ่มต้นสนทนาด้วยใจอันอ่อนน้อม..

ขอบคุณ..

คุณสิริวัทน์  เธียรปัญญา(ปุ๊)
ร้านกองหลวง... 423/5 ถ.บรรพปราการ(หอนาฬิกา)
ต.เวียง อ.เมือง จ.เชียงราย

ผู้มอบความสุขผ่านการสนทนาอันเปี่ยมด้วยมิตรภาพ