แหม...มันอยู่ตรงนั้นตั้งแต่ 08. 00 น. จนถึงรุ่งขึ้นอีกวันใหม่ในเวลาเดียวกันพึ่งมาเจอ

ความระวังระไวทำให้เราปลอดภัยได้เพียงเศษเสี้ยววินาทีจริงนะนี่  คือขับรถกำลังออกจากที่จอดไปได้ไม่ไกลมีรถมอเตอร์ไซค์ขับเลี้ยวขวากลับหลังหันโดยที่คนขับไม่มองหลังเลยว่ามีรถวิ่งมาอยู่ไหมนะ

  ผมเองและขับรถไปอยู่เฉียดนิดเดียวเกือบชนเข้าคิ้วขอบรถด้านหน้าประตูคนขับนะ  เธอจอดรถแล้วทำหน้าขอโทษทีดูง่วงนอนมั้ง...เออ...แล้วกันไป  วันวานหาเอกสารชิ้นสำคัญประมาณ 50 แผ่น

วางไว้ที่ไหนสักแห่งนึกไม่ออกคิดว่าลืมอยู่ที่โต๊ะทำงาน  พอมาที่ห้องทั่งไปใครเข้าก็ได้  เอ๊ะ...คุ้น ๆ พอหยิบดูของเราเอง...แหม...มันอยู่ตรงนั้นตั้งแต่ 08. 00 น. จนถึงรุ่งขึ้นอีกวันใหม่ในเวลาเดียวกันพึ่งมาเจอ...คิดถึงจังเลยละ...

  เออ...ของของเรายังไงมันก็เป็นของเราอยู่วันยันรุ่งนะอย่างเอกสารฉบับนี้  ถ้ามีคนหยิบไปนะต้องเริ่มต้นทำใหม่เป็นเดือนเลยละนี่  เทวดาองค์ไหนนะรักษาให้เรานะ...ฮิ ฮิ ฮิ.