วันที่ 28 –29 มิถุนายน 2550 ที่ผ่านมานี้ อิชั้นและผองเพื่อนสมาชิกชาวอิสรชนได้ไปลัลลากันที่เมืองยโสกะ101 (ร้อยเอ็ด) กัน เรามีพลขับจอมอึดคืออิเจ้
(จะกินจะ-ี้กรุณาบอกก่อนเป็นระยะๆ ไม่เช่นนั้นท่านจะพลาด เพราะอิเจ้แกขับม้วนเดียวถึงทีเลย ไม่มีแวะไม่มีจอด จะมีแต่แนะนำที่กิน (ที่บอกว่าอร่อยๆ)
เห็นเป็นพักๆ แต่ไม่จอด บอกเฉยๆ 55+) แล้วมีเรา น้องจ๋า เป็น 2สาวสวยของทริปนี้หล่ะก็ท่านนายกของเรา(พี่เอ็กซ์)
เราไปเยือนถิ่นอิสานอีกครั้งใครคราวนี้เรามีภาระกิจในการอบรมกระบวนการทำละครหุ่นแบบรวด+เร่งรัด(สุดๆ) ทำไมถึงบอกว่ารวบรัด
เพราะความรู้ที่เราเรียน 2ป ีในวิชาโทการละครนั้นต้องมาบีบให้เหลือแค่ ครึ่งวัน โอ้!! ทั้งเรื่องการทำละคร ความรู้เรื่องหุ่นโดยทั่วไป
หน่ะทำไงได้หล่ะมันมีเวลาแค่นี้นิ สู้หน่ะ...ไหวอยู่ ^^”
โดยตามแผนการเดินทางแล้ว คณะฉิ่งฉับอิสรชนจะเคลื่อนขบวนไปอบรมที่เด็กๆ(โข่ง)ที่โรงเรียนบ้านโพธิ์ทองก่อนในบ่ายวันเสาร์ เพื่ออยากจะให้น้องๆที่นี่ได้เข้าไปช่วยเหลือในการติวหรือว่าฝึกทักษะให้กับน้องๆที่บ้านโฮมฮักแทนพวกเราตอนที่พวกเราไม่สามรถไปช่วยพวกเขาได้ โดยในตอนเช้าเราจะนำของเล่น ของกิน ของใช้ ที่กลุ่มฟ้าสีรุ้งและเพื่อนหลายๆคนที่เค้าฝากของไปให้กับทางบ้านโฮมฮัก แล้วได้เลยไปคุยกะพี่ติ๋วด้วย
เท่าที่เราดูนะพี่ติ๋วกำลังใจดีมากๆ ดูพี่เค้ายังมีกำลังใจที่จะมองดูลูกๆของแกเติบโต
แต่ว่าจากสภาพร่างกายแล้วมันช่างขัดกับกำลังใจที่แกมีเหลือเกินเราได้พร่ำสวดมนต์เผื่อเธอ เพื่อที่พี่ติ๋วจะได้อยู่เป็นแม่ของลูกๆ นับร้อยของเธอต่อไปอีกนานเท่านาน
ในการเดินทางไปทริปบ่ายนี้ เราได้เปลี่ยนพลขับของเราจากอิเจ้เป็นพี่อู๊ดดี้ มีเด็กชายณภ (อ่านว่า ด.ช.พน) เด็กในControl ของพี่อู๊ดดี้เป็นผู้ร่วมเดินทางอีกหนึ่งคน ไปถึงที่โรงเรียนโพธิ์ทองประมาณ บ่าย 2โมง เด็กมาเยอะมากๆ เห็นพี่เอ็กซ์บอกว่าเป็นเด็กที่เรามาทำกิจกรรมกะเค้าคราวที่แล้ว ส่วนมากแล้วเป็นเด็กม.ปลาย เป็นเด็กในอาณัติของครูโย ครูสอนคณิตสาว หนึ่งในสมาชิกอิสรชน ภาคพื้นตะวันออกเฉียงเหนือ (ตำแหน่งบริหารจัดการภาคพื้นนี้เรายกให้เป็นหน้าที่ของพี่อู๊ดดี้ โดยมีด.ช ณภ ลูกชายเป็นเลขา 55+) เด็กโข่งทั้งหลายนั้นให้ความร่วมมือเราเป็นอย่างดี ให้เต้นให้กลิ้งเกลือกทำได้หมด อาจจะเป็นเพราะเด็กรู้สึกคุ้นเคยกับเราแล้วจากการกระทำครั้งที่แล้ว
ช่วงหนึ่งของความประทับใจ ในช่วงที่ให้เด็กๆลองทำกระบวนการสร้างบทละคร โดยที่เราแบ่งเด็กออกเป็น 3 กลุ่มแล้วให้แสดงเป็นภาพนิ่งแบบภาพถ่ายที่เกี่ยวกับประเพณีโดยลำดับเหตุการณ์จาก กลุ่มที่ 1,2 และ 3 ตามลำดับ น้องๆเค้าเลือกเหตุการณ์ประเพณีแห่บั้งไฟค่ะ
กลุ่มหนึ่ง –เริ่มจากการแห่ระบำรำฟ้อนนำขบวนแห่บั้งไฟ (อันนี้ดูน่ารัก น้องเค้าจัดให้เด็กผู้หญิงเป็นคนฟ้อน สื่อได้อย่างชัดเจนว่ามันคือขบวนแห่)
กล่มที่สอง – เป็นตอนจุดบั้งไฟ (กลุ่มนี้ก็ทำได้น่าสนใจ เพราะเข้าให้น้องคนหนึ่งแสดงเป็นคนดูเวลาก่อนจุด มีเด็กผุ้ชายอีก 2คน 1คนเป็นคนจุด อีกคนทำตัวเป็นบั้งไฟ พอจุดแล้วก้เค้าก็ทำมือแยกอกจากันบนฟ้า เพื่อสื่อว่าพอจุดไปแล้วบั้งไฟเกิดแตกขึ้นมา ( อื้มดีๆๆมี conflict ของเรื่องแล้ว ) คนที่เหลือก็ทำเป็นคนดู (ใช้ได้) )
กลุ่มที่สาม- นั่งเป็นวงกลม สักพักก็แตกฮื่อซะงั้น ไม่มีการแสดงไดๆ เดินแตกกลุ่มกันซะงั้น เราก็ถามไงว่าน้องค่ะพี่ยังไม่เห็นหนูแสดงอะไรเลยนิ เด็กให้คำตอบว่า
( กรุณาทำเสียงในฟิลม์ จะได้อรรถรสมั่กๆ)
“ ก่อบั้งไฟแตก เฮาก่อสิเมื่อหน่ะค่ะ...”
เอาคนที่ไปนั่งมอบรมวันนั้นนั่งท้องขดท้องแข็งไปตามๆกัน กว่าที่วิทยากรเส้นตื้นอย่างเราจะฟื้นตัวได้ก็หนักเอาการเหมือนกัน
แหม้....หนูทำไปได้ 55+
ร่วมบันทึกความทรงจำโดย : พิมลภรณ์ กันทะวี อาสาสมัครแสนสวยของอิสรชน คนหนึ่ง
