หลายปีก่อนข้าพเจ้าเคยเขียนกลอนถึงแมวตัวหนึ่ง ที่ชื่อ ศรีบุญเรือน (ชื่อ ศรีบุญเรือนใครตั้งให้ก็ไม่รู้ เข้าใจตั้งจริงๆ -_-''

ศรีบุญเรือน เป็นแมวตัวเมียมีลูกประมาณ 5-6 ตัว อาศัยอยู่ในสถานที่ราชการแห่งหนึ่ง ซึ่งผู้เขียนทำงานอยู่ เรื่องมันมีอยู่ว่า



ศรีบุญเรือน :

ศรีบุญเรือน เขยื้อนกาย ในถนน                    รถยนต์ชน ชีพม้วย ด้วยหุนหัน
หิวโหยหา อาหาร สารพัน                            เลี้ยงชีพมัน ด้วยจิ้งจก นกหนู นา
เหล่าลูกน้อย กระจ้อยร่อย ซึ่งหงอยเหงา        นอนซึมเซา เฝ้ามองเมียง อย่างเดียงสา
ในยามสาย หายห่างแม่ แต่เช้ามา                ลูกวิฬาร์ แสนอาทร นอนลำพัง

เกิดเป็นแมว อนาถา หาที่สุด                         ต้องคู้คุด หยุดเหลียว เสียวสันหลัง
เอาใจนาย หมายให้ ไม่ชิงชัง                       เพื่อประทัง ยังชีวิต อันอิดโรย
แลกกับข้าว คาวหวาน ท่านขุนให้                 ร้องเหมียวเหมียว เทียวไป กายหิวโหย
โอ้เคราะห์ซ้ำ กรรมสนอง ร้องโอดโอย            ต้องตายโดย สุจริต อนิจจา

พวกลูกแมว ตัวเป็นแมว ใจเป็นแมว               เกิดเป็นแมว เสียแล้ว ใครรักษา
เขาสุขสันต์ วันปีใหม่ ไม่นำพา                      ปีเก่าลา ชีพคงลับ ไปกับวัน
ณ ที่หนึ่ง ซึ่งจะเงียบ เปรียบป่าช้า                 เทคผับบาร์ คราคร่ำ ล้ำสุขสรร
ณ ที่หนึ่ง ซึ่งจะสุข กลับทุกข์พลัน                 โอ้สวรรค์ หรือนรก ตกกับแมว



 

ไม่กี่วันที่ผ่านมา ผู้เขียน ดูข่าวจากทางเวปไซตผู้จัดการ หัวข้อข่าว รถไฟซามูไรพึ่ง "แมว" เป็นนายสถานี ก็เลยทำให้นึกถึง กลอนที่ แต่งให้แมว ศรีบุญเรือน ป่านนี้วิญญาณ ศรีบุญเรือน คงไปเกิดเป็นนางอัปสร บนสรวงสวรรค์ชั้นดาวดึงส์แล้วก็ได้ใครจะไปรู้... สำหรับ เนื้อหาของข่าวรถไฟซามูไรพึ่ง "แมว" เป็นนายสถานี นั้นมีอยู่ว่า

โดย ผู้จัดการออนไลน์

 

"ทามะ" แมวสีกระดองกระเพศเมียวัย 9 ขวบในชุดเครื่องแบบนายสถานีรถไฟหญิง

       เอเอฟพี - เมื่อถึงคราวคับขันคนญี่ปุ่นมีความเชื่อกันว่าต้องขอพรจากแมว และที่เมืองคิโนกาวาทางตะวันตกของญี่ปุ่นนั้น ชาวเมืองก็ได้รับพรจาก "ทามะ" แมวเพศเมียวัย 9 ปี จริงๆ จากการที่ทามะเข้าทำงานในตำแหน่งนายสถานีรถไฟหญิงประจำสถานีคิชิ
       
        ทามะเป็นแมวสีกระดองกระ ถือกำเนิดและเติบโตอยู่ที่สถานีรถไฟคิชิ ซึ่งอยู่ในเส้นทางรถไฟสายคิชิกาวา อันมีสถานีอยู่ 10 สถานีตลอดระยะทาง 14.3 กิโลเมตร ทุกวันทามะจะสวมหมวกเครื่องแบบของวากายามา อิเล็กทริก เรลเวย์ แล้วมาคอยยืนต้อนรับบรรดาผู้โดยสารที่เดินทางไปมาด้วยท่าทีสงบนิ่ง
       
        สถานีไม่ต้องจ่ายเงินเดือนให้กับทามะ แต่ให้อาหารมันเป็นการตอบแทน
       
        "ทามะเป็นนายสถานีเพียงคนเดียวที่มีอยู่ตอนนี้ เพราะเราต้องลดค่าใช้จ่ายด้านบุคลากรลง คุณบอกว่าคุณขอพรจากแมวได้ แต่ที่นี่แมวกำลังให้โชคเราจริงๆ" เคอิโกะ ยามากิ โฆษกหญิงของวากายามา อิเล็กทริก เรลเวย์บอก
       
        ทามะเป็นแมวจรจัดที่พนักงานทำความสะอาดคนหนึ่งของสถานีเป็นผู้นำมา โดยมีโตชิโกะ โกยามา เจ้าของร้านขายของชำใกล้กับสถานี เลี้ยงดูมันจนเติบใหญ่
       
        ส่วนสถานีคิชินั้นต้องไร้นายสถานีคอยดูแลมาตั้งแต่เดือนเมษายน 2006 หลังจากที่เส้นทางรถไฟสายนี้ประสบขาดทุน
       
       ทามะเริ่มมีชื่อเสียงโด่งดังระดับประเทศเมื่อเดือนมกราคมปีที่แล้ว เมื่อมันได้รับแต่งตั้งให้เป็นนายสถานีอย่างเป็นทางการ และส่งผลตอบรับทางบวกในทันที โดยเห็นได้จากการที่ในเดือนมกราคมปีนี้มีผู้โดยสารในเส้นทางสายนี้เพิ่มขึ้นจากช่วงหนึ่งปีก่อนหน้าถึง 17 เปอร์เซ็นต์ และหากนับตั้งแต่เดือนมีนาคมปีที่แล้วจนถึงมีนาคมปีนี้ ก็มีจำนวนผู้โดยสารในเส้นทางนี้เพิ่มขึ้นเป็น 2.1 ล้านคน หรือคิดเป็นส่วนเพิ่มขึ้น 10 เปอร์เซ็นต์
       
       จากผลงานอันโดดเด่น บริษัทจึงยกย่องทามะเป็น "ซูเปอร์นายสถานี" เมื่อต้นปีนี้ และทามะเป็น "ผู้หญิงเพียงรายเดียวที่อยู่ในตำแหน่งระดับบริหาร" ในหมู่พนักงานที่เข้มแข็งทั้งหมด 36 คน
       
       "เป็นตำแหน่งสูงสุดของบริษัทในลำดับที่ 5 เสียด้วย" ยามากิเล่าติดตลก
       
       รางวัลตอบแทนตำแหน่งใหม่ของทามะก็คือห้องทำงานของนายสถานี ซึ่งปรับปรุงจากช่องขายตั๋วเก่า อีกทั้งยังมีงานเปิดตัวเมื่อเดือนเมษายนที่ผ่านมา โดยมีนายกเทศมนตรีของเมืองคิโนกาวาและกรรมการผู้จัดการใหญ่ของวากายามา อิเล็กทริก ให้เกียรติมาร่วมงานด้วย
       
       ตอนนี้ทามะทำงานสัปดาห์ละ 6 วัน ตั้งแต่ 9 โมงเช้าถึง 5 โมงเย็น หยุดพักผ่อนวันอาทิตย์ โดยในวันทำงานนั้น เจ้าของร้านชำที่เลี้ยงดูทามะมาแต่เล็ก จะเป็นผู้นำทามะมาที่สถานี โดยบอกมันเพียงประโยคเดียวว่า "คุณนายสถานีคะ ถึงเวลาทำงานแล้วค่ะ" แล้วทามะก็จะเดินตามเธอไปที่สถานีอย่างว่าง่าย

ข้อคิดจากข่าว แม้แต่แมวก็ยังต้องทำงาน แต่แมวบางตัวก็ต้องมาตายอย่างแมวข้างถนน จบ ข่าว..