เคยให้แต่กายมีสุข  ได้กินอิ่มหนำสำราญ  นอนหลับสบาย  แต่หารู้ไม่.....ใจ  ไม่ได้พักผ่อนเลย 

สุขกายสุขใจ  วันนี้ที่หลายๆคนคิดว่า.....  การที่อยู่ดีกินดี  นั่นคือ  ใช่ 

แต่สำหรับบางคน  ตรงกันข้าม  การกินดีอยู่ดี  ไม่ได้ถือว่าเป็น  สุขกายสุขใจ  

บางคนก็มีจิตใจที่ไม่เป็นสุข.....ดิ้นรนกันไป  ตามห้วงแห่งกรรม  การกระทำของตนเอง  

บางคนก็เห็นได้ชัดเจน  แบบทันตาเห็น   บางคนก็ยังไม่เห็น  แต่ก็ต้องชดใช้กรรมเวร 

บางคนก็ขอเพียงแต่สุขดำรงชีพไปวันๆหนึ่ง  บางคนก็สร้างบุญเก็บเป็นทุนรอนต่อไป   ตามความเชื่อและศรัทธาของแต่ละคน  

ทำอย่างไรหนอ  จะมีความพร้อม  ทั้งสุขกายและสุขใจ  

ผู้เขียน  ก็ยังทำใจให้เป็นสุขไม่ได้เลย  จิตใจว้าวุ่น  ไม่นิ่ง และไม่สงบ  ไม่มีสุขเลย  ทั้งๆที่  กายไม่ได้ลำบาก  อยู่ดี กินดี มีที่หลับนอน  มีบริวารรอบข้าง 

ต้องมานั่งคิด   ตั้งสติ  ทำจิตใจ  ให้ร่มเย็น  หาให้ได้  หาให้พบ  อะไรคือเหตุของความว้าวุ่น  ที่มาทำให้ใจต้องลำบาก วิบากกรรม

พิจารณา  เท่าไร  เท่าไร  ก็ยังไม่พบ.....