พระอรหันต์หลังมานหมอก ดังดอกไม้กลางท้องทุ่ง และแสงสว่างแห่งจันทร์

บ้านเป็นที่ต้องการของผู้ไม่มีบ้าน อาหารเป็นที่ต้องการของผู้หิวกระหาย น้ำเป็นของเหมาะสมกับต้นไม้ ความรักความอบอุ่น เหมาะสำหรับผู้เหง่า และว้าเว่             

ทุกครั้งที่อาตมากลับบ้านไปเยี่ยมมารดา (แม่) จักซื้อขนมไป แล้วป้อนให้ ท่านจะรับประทาน มากเป็นพิเศษ ท่านบอกเสมอว่า เมือได้เห็นลูกแล้วสบายใจ อาตมาเมือนึกถึงท่าน ก็จะไปหาทันที่ เมือเจอท่านจะบอกท่านก็นึกถึง ต้น ก็มาทุกครัง ตรงนี้ก็เป็นเรืองแปลกก็ได้ หรือไม่เป็นเรื่องแปลกก็ได้ เพราะว่าบุตรเป็นส่วนหนึ่งของมารดาบิดา เมื่อท่านนึกถึง หรือว่าเรานึกถึงท่าน จะตรงกัน     

คนที่มีมารดาบิดา ยังมีชีวิตอยู่ เมือลูกเติบโต ท่านก็อายุมาก การได้อยู่ไกล้กันเหมือนในวัยเด็ก กับพ่อแม่นั้นน้อยลงทุกวัน เพราะว่าคนส่วนมากจะยุ่งอยู่กับการทำงาน ยุ่งอยู่กับครอบครัวของตน บ้างคนถึงกับต้องนำพ่อแม่ไปจ้างพยาบาลให้ดูแล 

เมือพระอรหันต์ ท่านยังมีชีวิตอยู่ เราควรรีบทำบุญ 

ดอกไม้กำลังบาน อย่ารอนาน จักไม่ได้ชม

เมือแสงจันทร์ส่อง เราควรรีบขอบใจ