อ๊ะ...อ๊ะ...อย่าเพิ่งคิดนะคะว่า “ปลาร้า” ที่กล่าวถึงคือเมนูจานโปรดที่ใครหลายๆคนนิยมรับประทานกัน (แต่ไม่ใช่ครูตุ๊กแกแน่ เห็นตัวดำๆแบบนี้มีความหลังฝังใจกับปลาร้าค่ะ)
แต่ปลาร้าในที่นี้คือ ชื่อ นายปราเมฆ ลูกชายสุดแสบของครูตุ๊กแกเองค่ะ เพื่อนๆในห้องไม่ค่อยชอบปราเมฆจึงรวมใจกันตั้งชื่อนี้ให้ตั้งแต่สมัย ป.1 แล้วค่ะ เหตุที่เพื่อนๆในห้องไม่ค่อยชอบปลาร้าเพราะ ชอบเกเร และแกล้งเพื่อนๆเป็นประจำ (เรียกง่ายๆก็ อันธพาล ตัวน้อยประจำห้องนั่นแหละค่ะ)
ถ้าดูเผินๆแล้ว ปลาร้า ก็คือเด็กผู้ชายเรียนดี น่ารัก มีนิสัยร่าเริง เหมือนเด็กธรรมดาทั่วไป แต่ในความเป็นจริง ปลาร้าจะก่อคดีเล็กบ้าง ใหญ่บ้าง วันละหลายๆคดี ให้ครูตุ๊กแกได้ปวดหัวทุกวัน และโดยนิสัยส่วนตัวแล้วครูตุ๊กแกจะไม่ชอบเด็กผู้หญิงช่างฟ้อง แต่ลูกสาวครูตุ๊กแกปีนี้ฟ้องเก่งมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ.... ไม่ต้องเดาค่ะ ว่าเวลาปลาร้าไปก่อคดีที่ไหนไว้ จะรอดสายตาลูกสาวครูตุ๊กแกไปได้ไม่มีทางซะล่ะ ฟ้องกันประมาณว่าไม่รู้จะฟังใครถูก(โอ๊ย...ปวดหู)
เมื่อต้องมีการพิพากษาคดีกันเกิดขึ้น จำเลยผู้ร่าเริงอย่างปลาร้าจะกลายเป็นผู้ร้ายปากแข็งและดูท่าทางเก็บกดทันที จะไม่มีคำสารภาพใดๆออกจากปากจำเลยอย่างปลาร้า ปลาร้าจะเอาแต่ก้มหน้านิ่ง นิ่งจริงๆ ในขณะที่เจ้าทุกข์พร้อมพยานร่วมแรงร่วมใจกันให้ปากคำแบบไม่รู้จะฟังใครก่อน (โอ๊ย...ปวดหูอีกแล้ว)
ขนาดนักเรียนชาย ป.3 ที่ว่าเซียนในเรื่องการก่อคดี ยังโดนปลาร้าตีหัวด้วยไม้บรรทัดเหล็กมาแล้ว (ดีนะที่หัวไม่แตกแค่เป็นแผลเล็กน้อย ถ้าแตก..ไม่อยากคิด........) คดีนี้กว่าครูตุ๊กแกจะตัดสินคดีได้ต้องสืบพยานกันอยู่นานเลยค่ะ ก็จำเลยปากแข็งและมีการซัดทอดแพะด้วยค่ะ อิ..อิ..
เชื่อไหมคะ ไม่ว่าปลาร้าจะก่อคดีมากแค่ไหนแต่ครูตุ๊กแกไม่เคยทำโทษปลาร้าแบบแรงๆสักครั้งเลยนะคะ เพราะจากการไปเยี่ยมบ้านของปลาร้าทำให้ทราบว่าปลาร้าไม่มีพ่อแม่(พ่อ แม่ ผมอยู่บนสวรรค์ครับ...เขาบอกกับครูตุ๊กแกอย่างนั้น) ปลาร้าอาศัยอยู่กับญาติๆ ตอนกลางคืนปลาร้าจะนอนกับพี่สาวที่เป็นลูกพี่ลูกน้องกัน ส่วนคนอื่นๆ จะไปนอนเฝ้าเป็ดอยู่ทุ่ง เช้าก็ตัวใครตัวมัน (ดูแล้วค่อนข้างขาดความอบอุ่นพอสมควร) ครูตุ๊กแกไม่สงสัยเลยว่าทำไมปลาร้าถึงมีพฤติกรรมแบบที่เล่ามาข้างต้น
และนี่คือสาเหตุที่คนเป็นครูที่ได้ชื่อว่าเป็นพ่อ แม่ คนที่สองของเด็กๆอย่างครูตุ๊กแก ตั้งใจที่จะชดเชยส่วนที่ขาด และแก้ไขส่วนที่ไม่ดีของปลาร้า ครูตุ๊กแกเชื่อว่า ปลาร้ายังคงเป็นผ้าขาวที่สามารถแต่งแต้มสีสันให้สวยงามได้ ถึงแม้บางช่วงจะดูหม่นๆไปบ้าง แต่ก็น่าจะสามารถซักให้กลับมาขาวได้ด้วยความรักและความเมตตาของคนเป็นครู ที่จะเป็นเครื่องหล่อหลอมจิตใจของปลาร้า (ถ้าทำได้..นั่นคือความภูมิใจที่สุดของการเป็นครู)
แต่วันนี้ ครูตุ๊กแกได้ทำโทษปลาร้าอย่างรุนแรงที่สุด เท่าที่ครูตุ๊กแกเคยทำมา ไม่ได้ทำเพราะ
ความโมโหหรือขาดสตินะคะ ครูตุ๊กแกมีสติดีทุกอย่าง เรื่องที่ปลาร้าทำอาจไม่ใช่เรื่องใหญ่ในความคิดของใครหลายๆคน แต่กลับยิ่งใหญ่ในความตั้งใจของครูตุ๊กแก ยิ่งใหญ่ในความรู้สึกของคนเป็นครูประจำชั้นที่รักลูกศิษย์เหมือนลูกอย่างครูตุ๊กแกค่ะ
ทุกๆวันจะมีเพื่อนมาฟ้องว่าปลาร้าแวะซื้อขนมที่ร้านค้าข้างๆโรงเรียนจนเงินหมดทุกวัน (นี่เป็นข้อห้ามของครูตุ๊กแกและครูทุกคนในโรงเรียน ไม่ให้ซื้อขนมตอนเช้าค่ะ เดี๋ยวเงินหมดไม่มีซื้อขนมตอนกลางวัน) ครุตุ๊กแกเคยถามปลาร้าว่าทำไมถึงซื้อขนมตอนเช้าจนเงินหมดทุกวัน (ปลาร้าจะได้เงินมาวันละ 8 – 10 บาท ตอนกลางวันทานอาหารฟรีที่โรงเรียน) คำตอบที่ได้ทำให้ครุตุ๊กแกอึ้งค่ะ
“ผมไม่ได้กินข้าวเช้ามาครับไม่มีใครหุงให้กิน”
“แล้วพี่ล่ะ ทำไมไม่หุงให้กิน”
“พี่เขาไปหุงที่เล้าเป็ดครับ”
“แล้วไม่ได้กินมาทุกวันเลยไหม”
“ทุกวันครับ”
“แล้วเสาร์อาทิตย์ล่ะ”
“เสาร์อาทิตย์ผมก็ไปกินที่เล้าเป็ดครับ”
ครูตุ๊กแกสงสารปลาร้ามาก จึงไม่ทำโทษ(แต่ก็เป็นความบกพร่องของครูตุ๊กแกนะคะที่ฟังความข้างเดียว ยังไม่ได้สอบถามไปทางบ้าน แต่ดูท่าทางแล้วก็น่าจะเป็นจริงอย่างที่ปลาร้าบอก) และนั่นอาจเป็นสาเหตุให้ปลาร้าได้ใจหรือเปล่า จากที่เคยซื้อขนมทานแก้หิวบ่อยเข้าก็เริ่มกลายเป็นซื้อขนมแถมของเล่น และเป็นของเล่นสลับกับ ขนมแถมของเล่น
จนวันนี้เงินที่ปลาร้าได้มากลายเป็นของเล่นทั้งหมด ความตั้งใจของครูตุ๊กแกที่จะดูแลช่วยเหลือปลาร้ามันเหมือนสะดุดแล้วล้ม จุกไปถึงหัวใจเลยค่ะ วินัยเชิงบวก(ที่เพิ่งไปเข้ารับการอบรมโรงเรียนผู้นำการเปลี่ยนแปลง) กลายเป็นวินัยเชิงลบไปในทันที ครูตุ๊กแกทำโทษปลาร้าเท่ากับจำนวนเงินที่ซื้อของเล่น ด้วยน้ำหนักที่มั่นคงทุกครั้ง (คงไม่ต้องบอกนะคะว่าทำโทษอย่างไร)
หลังจากทำโทษเสร็จ
“ครูขา...ปลาร้าร้องไห้ค่ะ”
“แล้วคิดว่าครูไม่อยากร้องไห้บ้างหรือไง รู้ไหมทุกครั้งที่ครูทำโทษนักเรียนครูเองก็เสียใจนะปลาร้าเจ็บ แต่ครูเจ็บกว่า ครูรักปลาร้า แต่ปลาร้าทำแบบนี้แสดงว่าไม่รักครู ครูเสียใจนะ”
“แต่หนูว่าคุณครูร้องแล้วค่ะ ก็เสียงของคุณครูสั่นเหมือนเสียงแม่หนูเวลาร้องไห้เลยค่ะ”
เท่านั้นแหละค่ะ น้ำตาที่พยายามกลั้นไว้ก็มีอันทะลักออกมา เด็กๆทั้งห้องเงียบไปในบัดดลเลยค่ะ
ครูตุ๊กแกเสียใจที่ทำโทษปลาร้าแบบนั้น แต่ที่เสียใจที่สุด คือ เสียใจที่ความตั้งใจถูกทำร้ายค่ะ
คนเป็นครูต้องหนักแน่น และมั่นคง ทั้งต่อความรู้สึกของตัวเอง และความรู้สึกของเด็กๆ แต่ครูตุ๊กแกกลับหนักแน่นไม่พอ ครูตุ๊กแกยังเป็นครูที่ดีไม่ได้ใช่ไหมคะ
ครูตุ๊กแกอาจคาดหวังไว้สูง และเชื่อมั่นในตนเองมากเกินไปว่าจะสามารถแก้ไขพฤติกรรมและให้ความรักกับปลาร้าได้อย่างเพียงพอ จนลืมเผื่อใจไว้สำหรับความผิดหวัง พอไม่เป็นอย่างที่หวังจึงรู้สึกเจ็บ แต่ครูตุ๊กแกยังไม่ท้อนะคะ ครูตุ๊กแกจะลองอีกสักตั้งหนึ่งค่ะ
เป็นกำลังใจให้ครุตุ๊กแกด้วยนะคะ
...สู้ต่อไป...ทาเคชิ....
ปล.เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นเมื่อ เช้าของวันพฤหัสบดีที่ 3 กรกฎาคม 2551
สวัสดีคะครูตุ๊กแก
ผิดกับครูยุ้ยที่เป็นชาวอีสานที่ชอบปลาร้าคะ
เป็นกำลังใจในการสู้กับปลาร้าครับ
มาให้กำลังใจครูตุ๊กแก ...สู้ต่อไป....ทาเคชิ...
อย่าท้อน่ะค่ะ...เด็กๆคือผ้าขาวหรืออาจจะเป็นผ้าที่เปื้อน แต่คนเป็นครูต้องทำให้เขาเป็นผ้าขาวบริสุทธิ์ ครูแอนเชื่อว่าความสุขอื่นใดของคนที่ได้ชื่อว่าครู คงไม่เท่ากับการที่ได้เห็นศิษย์ของเราเป็นคนดี...เป็นกำลังใจให้เสมอค่ะ
สวัสดีครับ ครูตุ๊กแก
หวัดดี น้องตุ๊กแกที่รัก
บางทีเขาไม่เคยมีของเล่น เขาก็อยากมีบ้างนะจ้ะ ของเล่นเล็กๆน้อยๆ ให้เขาซื้อได้บ้าง แต่พยายามให้เหตุผลว่ามันไม่จำเป็น เพราะเขาชินกับความหิว เขาจึงไม่รู้สึกอะไร แต่เขาอยากได้ของที่เขาไม่เคยมี น้องทำถูกแล้วแต่มันทำร้ายจิตใจกันนะจ้ะ เขารู้ว่า"เรารักเขา" พอถูกเราทำโทษเขาจึงเสียใจ การถูกคนที่คิดว่า"รัก"ทำโทษ มันเจ็บมากกว่าถูกคนที่คิดว่าเกลียดทำโทษนะจ้ะ
"และนี่คือสาเหตุที่คนเป็นครูที่ได้ชื่อว่าเป็นพ่อ แม่ คนที่สองของเด็กๆอย่างครูตุ๊กแก ตั้งใจที่จะชดเชยส่วนที่ขาด และแก้ไขส่วนที่ไม่ดีของปลาร้า ครูตุ๊กแกเชื่อว่า ปลาร้ายังคงเป็นผ้าขาวที่สามารถแต่งแต้มสีสันให้สวยงามได้ ถึงแม้บางช่วงจะดูหม่นๆไปบ้าง แต่ก็น่าจะสามารถซักให้กลับมาขาวได้ด้วยความรักและความเมตตาของคนเป็นครู ที่จะเป็นเครื่องหล่อหลอมจิตใจของปลาร้า (ถ้าทำได้..นั่นคือความภูมิใจที่สุดของการเป็นครู)"............ เยี่ยมมากน้องรัก
" ครูตุ๊กแกยังเป็นครูที่ดีไม่ได้ใช่ไหมคะ" .....ไม่ใช่เลยค่ะน้อง...น้องเป็นครูที่ดีมากๆ สำหรับเด็กๆ เลยล่ะค่ะ...พี่ว่าจริงๆ แล้ว ควรจะมอบรางวัลครูดีที่หนูรักให้น้องมากกว่าล่ะค่ะ...พูดจริงๆ นะ
แต่เหมือนที่น้องเข้าใจแหละค่ะ.....เมื่อเราทำเต็มที่และดีที่สุดแล้ว.....แม้ว่าการณืจะเปลี่ยนไปเช่นไร.....จงภูมิใจในสิ่งที่ตนเองตั้งใจดีนั้นแล้วเถิด....
เป็นกำลังใจให้เสมอค่ะคนเก่ง....เชื่อพี่สิ....น้องต้องทำได้...
พี่เชื่อใจในตัวน้องจ้า....คิดถึงนะคะ
พาหลานชายมาแนะนำตัว...ครับ
ขอเป็นกำลังใจให้นะคะ ^^ แล้ววันหนึ่งที่เขาโตขึ้น เขาจะเข้าใจค่ะว่าทั้งหมดนั้นที่ครูทำไปก็เพราะรัก
สวัสดีค่ะครูยุ้ยคนสวย...
ครูตุ๊กแกไม่ได้รังเกียจปลาร้านะคะ ปลาร้าเป็นเมนูจานเด็ดของตระกูลครูตุ๊กแกเลยก็ว่าได้ค่ะ แต่ครูตุ๊กแกไม่ทานเพราะมีความหลังฝังใจกับปลาร้าค่ะ อิ..อิ..อึย.....
สวัสดีค่ะ..
ขอบคุณมากมายเลยค่ะสำหรับกำลังใจ...งานนี้สู้ตายค่ะ ^__^
สวัสดีค่ะคุณครู...
ขอบคุณมากมายสำหรับกำลังใจ ทาเคชิจะสู้ต่อไป สู้ตายคร้าบ..บ...บ..บ..บ
สวัสดีจ่ะน้องสาวคนสวย...
ถูกต้องจ่ะ ความสุขอื่นใดของคนที่ได้ชื่อว่าครู คงไม่เท่ากับการที่ได้เห็นศิษย์ของเราเป็นคนดี...เป็นกำลังใจให้เสมอค่ะ
สำหรับพี่ แค่การได้เห็นการดำเนินชีวิตประจำวัน และ รอยยิ้มของเด็กๆ(เวาลาโดนพี่แกล้ง..อ้าว) นั่นคือความสุขของพี่แล้วจ่ะ
ขอบคุณสำหรับกำลังใจ ฝันดีนะจ๊ะ
สวัสดีคะครูสุ
ปกติครูตุ๊กแกจะไม่ค่อยตีเด็กแบบจริงๆจัง จะประมาณว่าเคาะหยอกเย้ากันมากกว่า เด็กๆเลยไม่ค่อยกลัวครูตุ๊กแกตี แต่จะกลัวสายตาและท่าทางมากกว่า ถ้าเห็นนิ่งผิดปกติเขาจะรู้ได้ว่านั่น ครูตุ๊กแกของขึ้นแล้ว
สำหรับกรณีของปลาร้า เขาก็คงนึกไม่ถึงเหมือนกันว่าเขาจะโดนขนาดนี้ จากครูตุ๊กแก วันนั้นปลาร้าเป็นเด็กดีพยายามทำตัวดีเอาใจครูตุ๊กแกทั้งวัน..ดีใจจัง
แต่เด็กก็คือเด็กๆจริงค่ะ วันศุกร์มีแขกมาดูงานจำนวนมากครูตุ๊กแกไม่ได้ขึ้นสอนเพราะต้องต้อนรับแขกทั้งวัน จึงมีครูคนอื่นมาสอนแทน ตอนเย็นกลับขึ้นไปบนห้อง โอ้โฮ..ครูที่เข้ามาสอนแทนรายงานความแสบของปลาร้ายาวเป็นหางว่าวเลย อิ..
ขอบคุณนะคะ มีความสุขกับการทำงานทุกวันค่ะ
สวัสดีค่ะพี่สาวที่รัก..
บางทีเขาไม่เคยมีของเล่น เขาก็อยากมีบ้างนะจ้ะ ของเล่นเล็กๆน้อยๆ ให้เขาซื้อได้บ้าง แต่พยายามให้เหตุผลว่ามันไม่จำเป็น เพราะเขาชินกับความหิว เขาจึงไม่รู้สึกอะไร แต่เขาอยากได้ของที่เขาไม่เคยมี น้องทำถูกแล้วแต่มันทำร้ายจิตใจกันนะจ้ะ เขารู้ว่า"เรารักเขา" พอถูกเราทำโทษเขาจึงเสียใจ การถูกคนที่คิดว่า"รัก"ทำโทษ มันเจ็บมากกว่าถูกคนที่คิดว่าเกลียดทำโทษนะจ้ะ
หนูอาจจะตั้งใจเกินไปก็ได้มังคะ และอาจจะคาดหวังไว้สูงเกินไป สูงจนลืมมองความจริงบางอย่างไปก็ได้ และหนูก็อาจลืมไปว่าเขายังคงเป็นเด็ก ที่ยังคงรอการอบรมบ่มนิสัยที่ดีจากครู หนูคงต้องปรับใจตัวเองใหม่ด้วยค่ะคราวนี้ เฮ่อ....บทเรียนราคาแพงอีกแล้ว
ขอบคุณที่เตือนสติหนูนะคะ มีความสุขกับการทำงานทุกวันค่ะ ^__^
สวัสดีค่ะพี่เอื้องที่รัก และคิดถึง โอ๊ย..คิดถึงๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
อิ..อิ..กว่าหนูจะมาตอบหนูก็เปลี่ยนรูปใหม่อีกเรียบร้อยแล้ว คริ..คริ
หนูคงลืมไปค่ะ ว่าปลาร้าเขาคือเด็กที่อาจไม่ได้มีเจตนาอะไรทำให้หนูเสียใจ แต่หนูก็เสียใจไปแล้วอ่ะค่ะ แต่ได้กำลังใจดีๆแบบนี้ ความเสียใจมลายหายไปสิ้นแล้วค่ะ อิ..อิ...
ส่งความคิดถึงหอบใหญ่ไปถึงแม่ฮ่องสอนด้วยนะคะ
รักษาสุขภาพด้วยนะคะ .. ด้วยรักค่ะ
สวัสดีค่ะพี่สาวที่รัก โอ๊ย..คิดถึงๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
รางวัลครูดีที่หนูรัก ขอไม่รับนะคะ แต่ถ้าเป็น รางวัลครูที่หนูรัก ยินดีรับด้วยความภาคภูมิใจค่ะ
หนูยังรู้สึกว่าหนูยังเป็นครูที่ไม่ดีนัก หนูรุสึกว่าหนูยังทุ่มเทการอสนให้เด็กไม่เพียงพอ แต่ถ้าเรื่องความรักต่อเด็กๆ หนูรู้สึกว่าหนูให้เขาได้มากมายเชียวค่ะ
หนูอาจจะเสียใจกับเรื่องนี้ แต่นั่น คือแรงบันดาลใจให้หนูในการแก้ตัวใหม่ แก้ทั้งตัวเองและปลาร้าค่ะ
เป็นกำลังใจให้เสมอค่ะคนเก่ง....เชื่อพี่สิ....น้องต้องทำได้...
พี่เชื่อใจในตัวน้องจ้า....คิดถึงนะคะ
ขอบคุณนะคะพี่สาวคนดี ขอบคุณสำหรับกำลังใจ ขอบคุณที่เชื่อในตัวหนู หนูจะตั้งใจทำให้ดีที่สุดค่ะ
ส่งความคิดถึงหอบใหญ่ๆไปถึงสงขลาด้วยนะคะ ด้วยรักค่ะ..
อิ..อิ..หลานชายใครตัวจริงน่ารักน่ากอดชะมัด อิ..อิ..
สวัสดีค่ะท่านผอ.ขอบพระคุณสำหรับกำลังใจค่ะ
การบ้านที่ฝากหนูไว้ วันจันทร์หนูจะทำส่งนะคะ เดี๋ยวหนูหาวิธีส่ง อีเมลก่อน (เชยจริงๆ..ครูตุ๊กแกเนี่ย)
ขอบพระคุณ ด้วยความเคารพค่ะ
สวัสดีจ่ะน้องต้อม
พี่ก็เชื่อและแอบหวังเล็กๆว่าสักวันเขาจะเห็นถึงความตั้งใจของครู และเชื่อในความรักของครู(พี่)
ขอบคุณสำหรับกำลังใจและมิตรภาพที่ส่งถึงกัน
มีความสุขกับทุกวัน ฝันดีนะจ๊ะ..