แปลกดีนะ มนุษย์แต่ละคน จะมีความอดทน ต่อสู้ที่ไม่ซ้ำแบบกัน

      ความเข้มแข็งในวันที่อ่อนแอ ใช่มั้งคำนี้ ที่ผู้เขียนเคยมีความรู้สึกแบบนั้นบ่อยๆ ตามอุปนิสัยตัวเอง เวลาเกิดเหตุการณ์ที่มากระทบใจอย่างรุนแรง ผู้เขียนจะเกิดพลังประหลาดชนิดหนึ่ง เหมือนคำที่เขาว่า สู้ยิบตา มันเป็นสัญชาตญาณมากกว่า ซึ่งก็คงจะเหมือนมนุษย์ทั่วไปนั่นแหละ เพียงแต่บรรยาย ให้เห็นภาพเท่านั้น

  เคยต่อสู้กับอุปสรรคในชีวิต คนเดียว ด้วยความโดดเดี่ยว เข้มแข็ง และเหมือนชาชิน จนวันนั้นผ่านพ้นไป หลังจากนั้นความเป็นตัวตนเดิมๆ จึงกลับมา

 แปลกดีนะ มนุษย์แต่ละคน จะมีความอดทน ต่อสู้ที่ไม่ซ้ำแบบกัน

ในวันหนึ่งที่กำลังจะผจญเหตุร้าย ผู้ที่อยู่ในเหตุการณ์ ต่างส่งเสียงหวีดร้องอย่างตกใจ แต่ผู้เขียนกลับไม่มีเสียงที่หลุดรอดออกมา มันเหมือนคนนั่งดูภาพยนตร์ หวาดเสียวอย่างจดจ่อ ไม่กระพริบตา อาการแสดงที่ทำให้รู้ว่าตกใจคือ ปลายลิ้น มีอาการคล้ายถูกไฟฟ้าช็อต แปล๊บๆๆ

 และในวินาทีนั้น ผู้เขียนก็สามารถ ฉุดมือคนข้างๆ ออกวิ่งหนีจากจุดนั้นได้ อย่างปลอดภัย

เมื่อเหลียวหลังไปดู ก็พบความพินาศ ที่ถึงกับคร่าชีวิตเราได้ ถ้าอยู่ต่อไป

   บางครั้งมีเรื่องราวที่โหดร้ายต่อจิตใจ ที่ผู้เขียนอยากจะให้ตัวเอง เป็นลมล้มพับลงไป จะได้พักผ่อน ไปสักระยะ ก่อนจะลืมตามาต่อสู้กันใหม่ แต่มันก็ไม่ใช่

  ขณะที่หลายครั้ง ผู้คนรอบข้าง อยู่ในภาวะคับขัน แต่เรากลับเป็นคนได้สติก่อน แล้วก็เที่ยวทำโน่น นี่ แทนคนเหล่านั้น เหมือนแข็งแรง สบายใจดี เป็นที่พึ่งของเขาได้หมด ความคิดโลดแล่น

  ที่เล่ามานี้ ไม่ใช่ความพิเศษพิสดารอะไร เพราะผู้เขียนก็ไม่ค่อยชอบตัวเองสักเท่าไหร่ เพราะหลังจากทุกอย่างจบสิ้นลง ตัวเองกลับกลายเป็นคนอ่อนแอ หมดเรี่ยวแรง ไร้พลังงาน

 การพักฟื้นก็ไม่เหมือนคนอื่นเขา นั่นก็คือ การอยู่เงียบๆคนเดียว จึงจะทำให้จิตใจ และร่างกาย ค่อยมีพลัง เหมือนต้นไม้ได้น้ำ เหมือนลูกโป่งได้ลม รอจนได้จุดที่เหมาะสม จึงจะเหมือนเดิมอีกครั้ง

 เป็นเรื่องเล่าสู่กันฟัง หลังจากที่ได้ผ่านพ้นเรื่องราว ที่ทำให้ต้องเป็นคนเข้มแข็ง ในความอ่อนแอ มาได้อีกครั้งเช่นเคย

 

  Dsc07755

ความเข้มแข็งของบางคน ก็กลับคืนมาด้วยวิธีนี้

"อ้อมกอด"