สามวันที่ใจหายใจคว่ำ กับการดำเนินการประเมินภายนอก ที่ กศน.อำเภอบ้านบึง ซึ่งผมคอยลุ้นดูสถานการณ์ ตั้งแต่วันแรก ดูท่าจะเพลี่ยงพล้ำต้องถอยหนีมาตั้งหลักใหม่ในบางจุดเล็ก ๆ ที่อาจคาดไม่ถึง ซึ่งตามยุทธวิธีการประเมิน การถามเจาะลึก ต้องมีความพร้อมในการตอบอย่างชาญฉลาดและ เชื่อมโยงกับหลักฐานเชิงประจักษ์  ซึ่งมักจะเป็นความประมาทหรือคาดไม่ถึง ดังนั้นจึงเป็นประสบการณ์ที่มีคุณค่าที่สามารถนำมาเล่าสู่กันฟังได้ต่อไป ในวันที่ ๘ – ๑๐ กรกฎาคม ๒๕๕๑ ทั่ง กศน.อำเภอบ้านบึง และ กศน.เมืองชลบุรี ขอให้เรียบเรียงเรื่องเล่า ให้พวกเรา กศน.อำเภอต่าง ๆ ทั้งจังหวัดชลบุรี ได้มีประสบการณ์เรียนลัด เพิ่มรอบจัดในการเตรียมรับการประเมินภายนอกอย่างเจนจบ    การประเมินของบ้านบึงเปรียบเป็นการรบครั้งแรกของหน่วยกล้าตาย แม้ว่าเตรียมความพร้อมมาหลายเวลา แต่ก็ยอมรับชะตาไม่ว่าจะเป็นหรือตายยังไงก็ต้องสู้ บนความพยามยามที่ทำและอาศัยคำว่า ผิดเป็นครู ซึ่งดูในเนื้อแท้ภาพรวมของความพยายามแล้ว ยังมีจุดแข็งจากเรี่ยวแรงที่ทำมาถัวกัน ผลักดันให้ผ่านการประเมินไปได้  แต่อย่างไรก็ตาม วงจร PDCA ยังคงต้องหมุนอยู่คู่กับสถานศึกษาทั้งที่ผ่านการประเมินแล้วและที่ยังไม่ผ่าน เพื่อรักษามาตรฐาน หรือการเข้าสู่มาตรฐาน ให้งาน กศน.เป็นที่ยอมรับ    ครั้งนี้จึงขอปรบมือให้กับ ผู้บริหารและทีมงาน กศน.อำเภอบ้านบึงด้วยครับ

             สำหรับสถานศึกษา กศน.อำเภออื่น ๆ ขอให้เตรียมพร้อมการประเมินครั้งต่อไปในเดือนพฤศจิกายน ที่จะถึงนี้ และในวันที่ ๘-๑๐ กรกฎาคม ๒๕๕๑ ให้นำคนที่เกี่ยวข้องไปประชุมร่วมกันที่สำนักงานกศน.จังหวัดให้มากที่สุดโดยเฉพาะครู ศรช.ทุกคน ที่เกี่ยวข้องกับการเรียนการสอนควรจะรับรู้ทุกคน เพราะเป็นจุดตั้งต้นของคุณภาพการเรียนการสอน ซึ่งจะจัดแบบลุ่ม ๆ ดอน ๆ ไม่ได้ การเจาะลึกโดยการสุ่มตัวอย่างของคณะกรรมการประเมินถึง ศรช.โดยตรง และจุดแตกหักที่สำคัญอีกจุดคือภาวะผู้นำ(Leadership)ของผู้บริหารกศน.อำเภอ ต้องมีความใส่ใจและจริงจังคลุกกับระบบการประกันคุณภาพและสามารถกระจายการมีส่วนร่วมและความรับผิดชอบไปสู่บุคลากรทุกคนได้ (Involvement of people) การเป็นผู้ให้และการแบ่งปันความรู้กันอย่างทั่วถึง ซึ่ง กศน.เมือง และ กศน.อำเภอบ้านบึงจะตกตะกอนสะท้อนประสบการณ์ จึงบอกผ่านมายังพวกเราทุกคนให้จริงใจและจริงจัง ครับ