เมื่อแสงจันทร์สุดท้ายอำลาจากผืนฟ้า
ละอองแดดแรกของยามเช้าเดินทางมาทักทาย..ถึงที่นอนอุ่น
ไออุ่นที่ซ่านแทรกเข้าไปในนิทรารมณ์อันแสนสุข
ได้ปลุกฉันให้ตื่นขึ้นมาสัมผัสกับถ้อยคำหวาน
ที่ก่อให้เกิดรอยยิ้ม..เปื้อนเกลื่อนทั่วใบหน้า
ละอองหมอกเหมยลอยกรุ่นเป็นควันในสายลมหนาว
ความรู้สึกดีๆ กระพือปีกโบยบินอย่างเงียบเชียบ
เคลื่อนไหวเพียงแผ่วเบา คล้ายเสียงกระซิบ..
เคลื่อนตัวเชื่องช้าเหมือนควันบุหรี่..
ความรู้สึกบางอย่างได้ก่อกำเนิดขึ้นในหัวใจดวงนี้
และ กรุ่นอยู่ในบรรยากาศ..อยู่อย่างนั้น..
ฉันก้มจูบลำคอเธอแผ่วเบา
กลิ่นหอมจากกายเธอยังคงติดอยู่ภายในความรู้สึก
อ้อมกอดที่โอบกระชับ..ทำให้อบอุ่น และหวามไหวไปพร้อมๆ กัน
ฉันได้ทะลายกฎเกณฑ์ที่เคยตั้งไว้กับตัวเอง
กำแพงที่เคยคุมขังความรู้สึกบางอย่างได้แตกหักกระจัดกระจาย
นี่ เกิดอะไรขึ้นกับฉัน
ฉันโหยหาอะไร หรือใครกัน
โลกนี้มีแต่คำถามที่ชวนให้น่าสงสัยยิ่งนัก
อยากให้ความรู้สึกอย่างนี้..เป็นเพียงฝันเลอะๆ เลือนๆ
ที่พอตื่นขึ้นมาแล้ว ฉันจำอะไรไม่ได้
ให้เป็นอย่างนี้..นานเท่านาน..
จาก หนังสือทำมือเล่มสาม..แค่ได้เคยรักกัน ฉันก็พอใจ
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
เพลง : คนในนิยาย
อัลบั้ม : Dreams
ศิลปิน : Dream (ปาน/โฟร์ท/เปียโน)
ค่าย : RS
ก็รู้ว่ามีจริงแค่ในนิยาย รู้ว่างมงายแต่ยังฝันไป
ฝันที่พอตื่นขึ้นมาก็หาย ใครคนนั้นก็ไม่มีจริง
แค่เพียงคนเดียวที่อยากพบเจอ แค่เพียงคนเดียวที่พอเข้าใจ
แค่เพียงคนเดียวแต่อยู่ที่ไหน จำได้ไหมที่รักกันจริง
ได้แต่ถามฉันถามตัวเอง หรือฉันรออะไรที่ไม่มี
แต่เธอรู้บ้างไหม เธอทำอะไร เมื่อวันที่เธอนั้นเข้ามา
เปลี่ยนคนในฝันให้มีตัวตน ให้เป็นคนมีลมหายใจ
ทำให้คนๆ นั้นในนิยาย ออกมาเจอกับฉันที่เฝ้ารอ
เปลี่ยนความฝันให้เป็นความจริง ให้ผู้หญิงที่เคยเหงาใจ
ให้ชีวิตของฉันได้เริ่มใหม่ อยากบอกคำที่แทนทั้งหัวใจ
ได้ไหมว่ารักเธอ
ฉันก็ยังกลัวว่าอาจฝันไป ฉันไม่แน่ใจว่าจริงหรือเปล่า
ฉันก็ยังกลัวว่าพรุ่งนี้เช้า ตื่นมาพบก็แค่ฝันไป
แค่เพียงคนเดียวถ้าหากใช่เธอ แค่เพียงคนเดียวที่พอเข้าใจ
แค่เพียงคนเดียวใช่เธอใช่ไหม คนๆ นั้นที่รักกันจริง
ได้แต่ถามฉันถามตัวเอง หรือฉันรออะไรที่ไม่มี
แต่เธอรู้บ้างไหม เธอทำอะไร เมื่อวันที่เธอนั้นเข้ามา
เปลี่ยนคนในฝันให้มีตัวตน ให้เป็นคนมีลมหายใจ
ทำให้คนๆ นั้นในนิยาย ออกมาเจอกับฉันที่เฝ้ารอ
แอบเข้ามาฟังเพลงไพเราะค่ะ
คิดถึงนะคะ
อยากจะชวนมานั่งที่ลานอารมณ์เพื่อจะได้ฟังเพลงเพราะๆ ด้วยกันค่ะ ^^
ขอบพระคุณครูพี่อ้อยนะคะ..
เฮ้อ............เหมือนอยู่ในอารามความฝัน
ชวนให้อยู่ในอารมณ์อยากหลับลึกๆ ค่ะ ^^
นั่นสิ ทำไมจึง "ยังไม่มี"? น่าสงสัยๆ อิอิ ไม่ได้ซ้ำเติมนะเนี่ย ^^
....
ชอบค่ะ ย่ารหัส พี่ล่ะ ปลื้มสุดๆ กับเพลงนี้
พี่ก็เลย หลวมตัว ชอบไปด้วย อิ อิ
...
ขอบคุณค่ะ ไม่อยากออกไปเลย
รอให้เพลงจบก่อนเนาะ อ้าว
เปิดแก๊สไว้ .. ไปล่ะคะ ..
ขอบพระคุณท่านค่ะ ที่พาหลานตัวน้อยมาเยี่ยมเยือนกัน ^^ ขอให้มีความสึขเช่นกันค่ะ
รีบไปปิดแก๊สเถอะค่ะ ต้อมห่วงสวัสดิการพี่ปู อิอิ ^^ เมื่อก่อนนะต้อมชอบเพลงนี้มากๆ ชอบเนื้อเพลง ชอบเสียงร้อง ตลอดจนท่วงทำนอง ชอบไปหมดค่ะ
นะคะ ฝันบ่อยๆ เผื่อจะเกิดแรงดึงดูดอย่างในหนังสือ เดอะ ซีเคร็ต ^^ เดี๋ยวคืนนี้ต้อมจะรีบนอน รีบฝัน เผื่อจะได้มีเหมือนคนอื่นเขามั่ง
ชอบมาก เวลา อาจารย์ "อิ อิ" เนี่ย ^^ กึ๊ดเติงหานะเจ้า
ต้อมจะฝันถึงพี่อ็อดกับพี่ยาหยีไล่เอาไม้หน้าสามทุบพี่ขจิต อิอิ ^^
เสียดายจังเพลงไม่ยอมมา
แสงแรกแยงตาไม่อยากตื่นขึ้นมาเลย(คนขี้เซา)
โอ้ พ่อคุณ (อ.ขจิต) แม่คุณ (น้องจ๊ะ) ...
ขอยืมมาใช้หน่อยนะจ๊ะ
น้าอึ่งอ๊อบรู้แล้วยังนะ...ว่าลานนี้ เมล็ดพันธุ์สารพัดความ...กำลังพร่างพรู เผลอนิดเดียวอาจจะหลุดล่วงตกจากลานได้ ^^ ดีนะพี่จ๊ะเจอเถาวัลย์ของทาร์ซาน เปื่อยยุ่ยยังไงก็จะกัด เอ๊ย! เกาะไม่ปล่อย..
มาตามหาเธอในฝันที่ปลายฟ้า
มันแสนจะเหงาและเศร้าอะไรจะปานนั้น
ขอให้เธอพบที่สิ่งที่เธอใฝ่ฝันไว้
แล้วต้อมจะต้องทำยังไงให้เพลงมาล่ะเนี่ย??????? พี่จ๊ะ
คนนี้ก็ไม่ได้สอนมาเสียด้วย เพราะที่บ้านเธอก็ฟังไม่ได้ (ใช้ยี่ห้อ TOT) แต่คอมพ์ที่ออฟฟิศต้อมฟังได้นะคะ ทำไงดี..อยากให้ป้าแดงได้ฟังเพลงนี้ จะได้ไม่อยากตื่นขึ้นมาในตอนเช้า(เหมือนกัน-คนขี้เซา) อิอิ
อารมณ์ปานนั้นนี่อารมณ์อะไรหรือจ๊ะ? สงสัยๆๆ มาให้คำตอบด้วย/ด่วน
ลานนี้น้องจ๊ะสร้างขึ้นมาเพื่อตอบสนองความต้องการของตัวเองเชียวนะเนี่ย เวลามีใครมาขอฟังเพลงทาง msn จะได้แปลงร่างเป็นดีเจตัวอ้วนกลมส่งลิงค์เพลงเพราะๆ ให้ฟังได้ทันที อิอิ ดีไหมจ๊ะ?
เมล็ดพันธุ์สารพัดความ....กำลังร่วงพร่างพรูจริงๆ ด้วย
พี่ก็ชอบเพลงนี้มากๆ ค่ะ และก็ร้องในใจบ่อยๆ ด้วย ไม่กล้าร้องออกมาดังๆ เพราะคิดว่าน้ำเสียงตัวเองต้องน่ากลัวแน่ๆ
พี่สบายดีค่ะ น้องไอดาร์ล่ะคะ? ขอให้สนุกกับการทำงานนะคะ
หายไปนาน งานยุ่งหรือคะ? ทำงานร่วมกับพี่จ๊ะนี่ลำบากมากเลยใช่ไหม? อุ๊บ!
สุดสวย
ไม่รู้ไปอยู่ที่ไหนมาซีนะ เพิ่งจะเห็นลานใหม่ของน้อง กิ้วก๊าวกันใหญ่เลย ดูแต่ละคนมีความสุขดี
ขอเพลงได้ป่ะล่ะ...ลึกสุดใจ...อิอิ
อาหารเที่ยง (ปิ่นโต) วันนี้อร่อยกว่าทุกวัน
กินไป...ฟังเพลงไป...
อิอิๆๆ