พรหมลิขิต

      ข้าพเจ้าเชื่อในพรหมลิขิต เพราะได้เกิดขึ้นกับตัวข้าพเจ้าเอง เรื่องมีอยู่ว่า

      6 ธ.ค.35 ณ.หอหญิง 1 มข. วันเปิดหอพักนักศึกษา เป็นวันที่ข้าพเจ้าได้เจอกับชายหนุ่มคนหนึ่ง เป็นชายหนุ่มท่าทางเซอร์ๆ(แต่งตัวออกแนวคาวบอยมากๆ) ครั้งแรกที่เจอก็รู้สึกถูกชะตา เค้าก็ดูสนใจข้าพเจ้าเช่นกัน เมื่อสบตากันความรู้สึกมันบอกไม่ถูก รู้แต่ว่าหัวใจเต้นแรง

เค้าแวะห้องข้าพเจ้าตามคำเชื้อเชิญของเพื่อนสาวข้าพเจ้าเอง แต่เราไม่ได้ละสายตาจากกันเลย เหมือนเคยรู้จักกันมาก่อน เค้ามากับเพื่อนอีกคน คณะวิศวกรรมศาสตร์เหมือนกันแต่คนละภาควิชา เค้าเข้ามาห้องข้าพเจ้าเมื่อตอนหอใกล้จะปิดแล้ว จึงได้คุยกันไม่นานมากแต่ข้าพเจ้าก็ได้ให้ทุกคนเขียนบันทึกการเยี่ยมห้อง รวมทั้งเค้าด้วย และยังเก็บไว้จนถึงทุกวันนี้

    ต่อมาข้าพเจ้ามาทราบในภายหลังว่าเค้าเป็นเพื่อนโรงเรียนเดียวกันกับเพื่อนข้างห้องข้าพเจ้า ซึ่งเพื่อนคนนี้แหละที่แนะนำให้เราได้รู้จักกัน (ขอขอบคุณเพื่อนอ้อน)เมื่อเวลาผ่านไปเราก็สนิทกัน ในฐานะแฟนกัน จนกระทั่งเราจบการศึกษาและได้แยกย้ายกันไปทำงาน ต่างคนต่างมีชีวิตการงานที่ต่างกันทำให้เราห่างหายจากกันไป จนกระทั่งได้กลับมาเจอกันอีกครั้ง สมัยนั้นยังไม่มีมือถือ จึงขาดการติดต่อกันไป เวลาผ่านไป 1 ปี ข้าพเจ้าก็นึกว่าเค้าคงแต่งงานแต่งการไปแล้ว และแล้วฟ้าก็บันดาลให้เราได้กลับมาเจอกัน ถนนหน้าสระน้ำข้างสโมสรอาจารย์ คือที่แรกที่เราเจอกันเราร้องทักกันเสียงดังมาก ด้วยความตื่นเต้น ดีใจ แปลกใจ เค้าเลี้ยวรถกลับมาคุยกันอยู่นาน เราก็นัดเจอกันในวันเกิดข้าพเจ้า

    30 มี.ค.38 เค้าพาไปซื้อเค้กวันเกิด และให้พระ 1 องค์เป็นของขัวญวันเกิด ข้าพเจ้าดีใจมาก และคิดว่าผู้ชายคนนี้ท่าทางจะธรรมะธัมโม และเค้าสุภาพมาก ให้เกียรติสุภาพสตรีทุกคน ไม่เฉพาะกับข้าพเจ้าเท่านั้น เค้าพาไปเที่ยวที่บ้าน แนะนำให้แม่เค้ารู้จัก และแนะนำให้รู้จักเพื่อนๆของเค้าทุกคน

    เราคบกันเกือบ 9 ปี ได้นับจากวันที่เรารู้จักกันครั้งแรก จึงเก็บเงินและได้แต่งงานกันและเค้าคนนั้นก็คือคุณพ่อของลูกสาวตัวน้อยๆ สองคน นับจากวันนั้นจนถึงวันนี้ก็เกือบ 16 ปีแล้วซินะ

                                         คุณล่ะเชื่อพรหมลิขิตหรือไม่

 

 

estin