เมื่อหลายเดือนก่อน ผมตั้งคำถามกับตัวเองว่า ผมจะทำงานหมดหรือเปล่าเนี๊ยะ เหตุผลเพราะแค่เดือนเมษายน ผมก็เห็นแผนงานผมแล้วมันเต็มเยียดแล้ว อีกใจหนึ่งก็ถามแบบลุยๆ ว่า จะทำอย่างไรให้งานมันเสร็จทุกชิ้น ฮิฮิ ไม่นึกครับยังไม่ทันเริ่มงานเลย ปรากฏงานทุกชิ้นก็ไม่ต้องทำแล้ว มานั่งทำเฉพาะเคลียร์งานเก่าเท่าที่สังขารจะทำไหวเท่านั้นเอง ฮิฮิ ไม่ต้องกังวลกับงานกองโตที่คิดว่าจะทำ
อย่างวันนี้เปิดตู้เย็นดู ปรากฏว่า ส้มหมดตู้แล้ว (เครื่องมือในการเพิ่มแคลเซี่ยม ตามความคิดผม) แต่ก็สงสารภรรยา ถ้าต้องให้ขับรถออกไปซื้อในตลาด เลยคิดเล่นว่า ไม่เป็นไร มีเมื่อไรก็ค่อยกินแล้วกัน ปรากฏแค่เวลาพลบค่ำ ก็มีคนมาเยี่ยมที่บ้านอย่างไม่ได้ตั้งใจ เพราะโทรมาถามงานผมว่ามีมัย ผมก็ตอบว่ามี เขาก็บอกว่าจะขอไปที่บ้านผมเพื่อของานดังกล่าว ผมก็บอกไปว่า จะมาหรือนี้ก็เย็นมากแล้ว (หกโมงเย็น) เขาบอกว่า ยังงัยก็จะมาเพราะงานด่วน และพอทราบว่า ผมเจ็บอยู่ยิ่งทำให้เขาอยากมามากขึ้น สุดท้ายเมื่อเสียงอาซานดัง แขกท่านนี้ก็มาที่บ้านพร้อมถุงส้นโชกุน สรุปว่า ผมก็หายอยากไปเลยครับ (อัลฮัมดุลลิลลาห์)
ชีวิตของเรา ฝากไว้กับที่ไหนได้บ้างครับ หวังอะไรไว้บ้างครับ เคยฝันไว้มัยครับว่า ชีวิตนี้ตอนที่ช่วยเหลือตัวเองไม่ได้แล้วจะให้ใครช่วยดูแลเรา
คำถามอย่างหลัง ผมว่ามีหลายคนตอบว่า ให้ลูกช่วยเลี้ยง บางคนก็บอกว่า ไปอยู่บ้านคนชรา ประมาณนี้ครับ ขอถามซ้ำแบบกวนๆ แล้วกันครับว่า ที่หวังไว้นะแน่ใจได้สักกี่เปอร์เซนต์ บางทีลูกเราตายก่อนเราก็ได้ หรือมันหนีหายหมด แถมให้เราเลี้ยงหลานอีกก็มี จริงมัยครับ แล้วเคยได้ยินมัยครับว่า คนดูแลคนชราทำสารพัดกับคนที่เขาเลี้ยงดูอย่างที่เราไม่อยากเจอ
งั้นก็ไม่ต้องไปพึ่งใคร พึ่งตัวเองอีกว่า ฮิฮิ ผมไม่เจตนาจะตัดกำลังใจใครนะครับ แต่ขอยกตัวอย่างผมเองก็ได้ครับ มีขาแต่ใช้เยียบเพื่อการเดินอะไรก็ไม่ได้ครับ ผม(ที่ติดอยู่กับหนังศรีษะ) ก็ไม่ยอมอยู่กับที่ บอกว่าอย่าร่วงก็ไม่ยอมเชื่อ ฮิฮิ ร่วงเอาร่วงเอา (ตอนนี้ก็อย่างที่เห็นตามบันทึกของผมนั่นแหละครับ)
คุณลองหาสิ่งที่ชีวิตคุณ มั่นใจว่าคุณพึ่งเขาได้ร้อยเปอร์เซนต์สิครับ ไม่ต้องบอกผมหรอก ตอบคุณเองก็พอ
เวลาที่เราประสบความสำเร็จ สมหวัง เราชื่นชมกับมัน เราภูมิใจความสามารถของเรา โอ้โห่ นี้แหละผลงานของฉันทั้งนั้น แล้วเวลาผิดหวัง ไม่ประสบความสำเร็จละ เรามักจะมองหาสาเหตุ (ตัวการ) แล้วก็กล่าวหามันว่า ... นั้นแหละ เลยเป็นอย่างนั้นอย่างนี้ เวลาแบบนี้เรามักจะลืมพิจารณาถึงพระเอกนางเอกของงานไปก็ได้ครับ จริงมัย?
ผมมอบหมายทุกภารกิจให้กับผู้ที่ยิ่งใหญ่ครับ และผมมั่นใจว่าทุกสิ่งทุกอย่างเป็นสิ่งที่ผู้ยิ่งใหญ่กำหนดไว้ให้กับผมแล้ว ความสำเร็จเป็นสิ่งที่ผู้ยิ่งใหญ่ประทานให้ผม ส่วนความล้มเหลว ความผิดหวังที่ผมประสบ นั่นคือสิ่งที่ผู้ยิ่งใหญ่ทดสอบและพิสูจณ์ความมั่นคงของผมในพระองค์
ขอจบแค่นี้นะครับ ที่เหลือคิดต่อเองแล้วกันครับ......
