ก่อนที่จะไปเฮฮาศาสตร์ 5 สวนป่าที่ผ่านมานั้น ผมไปตรวจสุขภาพร่างกายประจำปีตามปกติ ผลออกมาพบว่าที่ตับผมมี ซิส มีขนาดเซนต์กว่าๆ นอกนั้นปกติทุกอย่าง มีที่ต่ำกว่าปกตินิดหน่อยคือ HDL หมอให้ออกกำลังกายบ่อยๆ

แต่เจ้าซิสที่ตับนี่ซิ  มันทำให้ผมตกใจและกังวลเป็นยิ่งนัก..
ช่วงที่ไปเอาผลการตรวจคุณหมอที่ให้คำอธิบาย แต่คุณหมอเธอยังสาว เหมือนเพิ่งจบมาไม่กี่ปีมานี่เอง ตรงไปตรงมาผมยังไม่เชื่อมั่นคำอธิบายของคุณหมอครับ… 

บางทราย: ผมถามว่าอันตรายแค่ไหนครับ
คุณหมอ: ก็ไม่มีอะไร ปีหน้าก็มาตรวจใหม่นะ...

บางทราย: หา..ปีหน้าเลยหรือครับ...
คุณหมอ: ไม่ต้องไปทำอะไรหรอก ตับนี่อันตรายไปทำอะไรเลือดจะออกมาก ไม่ยุ่งได้เป็นดี  เอาเถอะ ปีหน้าก็มาตรวจใหม่...

ผมเก็บความไม่สบายใจติดตัวไปตลอดไม่ว่ากลับบ้าน นอน ทำงาน เดินทางก็กังวลอยู่ที่ตับที่แหละ ยิ่งเพิ่งไปเยี่ยมเพื่อนรุ่นน้องที่เป็นมะเร็งที่ตับระยะที่สี่แล้วยิ่งกังวลเป็นที่สุด

ผมเดินทางไปมุกดาหาร ไปทำงานแบบเป็นกังวลไปหมด น้องๆที่ทำงานจับพิรุธได้เลย แต่ก็โกหก(บาป) ว่าไม่มีอะไรหรอก

คนข้างกายก็ให้กำลังใจ และบอกว่า พี่ชายที่เป็น ผอ.งานประปานครหลวงสามเสนก็เป็นแบบนี้แหละ ไม่เป็นอะไร...

ผมพาน้องๆที่ทำงานเดินทางเข้าร่วมเฮฮาศาสตร์ 5 สวนป่า ตลอดงานผมเข้าร่วมด้วยส่วนลึกเป็นกังวล หากใครสังเกตผมก็จะทราบว่าผมนั่งไม่ติดที่ นานๆก็ต้องลุกออกไปข้างนอก และวันหนึ่งที่น้องหมอเจ๊กำลังกล่าว... ผมทนสภาพตัวเองไม่ได้ ความรู้สึกภายในกายมันมีอาการเหมือนจะอาเจียน  ผมต้องลุกออกมาอย่างเสียมารยาท มาดื่มน้ำและสูดอากาศหายใจยาวๆอยู่นอกบ้าน ... เมื่อเสร็จ ผมก็ไปขอโทษน้องหมอเจ๊ที่ลุกออกมาก่อน....

ผมตั้งใจว่าจะไม่บอกใคร แต่จะขอปรึกษากับป้าจุ๋ม ในฐานะที่ป้าจุ๋มมีญาติเป็นคุณหมอที่ชำนาญในเรื่องนี้ที่ขอนแก่น และท่านครูบาก็เป็นคนไข้ของคุณหมอท่านนี้  แต่ป้าจุ๋มก็ไม่ว่างเลย ยุ่งอยู่กับการทำงานในครัวตลอด ผมหาจังหวะไม่ได้เลย...

แล้วผมก็มีจังหวะในวันสุดท้ายนั่นเอง

บางทราย: ป้าจุ๋มครับ ผมมีเรื่องขอปรึกษาป้าจุ๋มหน่อยครับ
ป้าจุ๋ม: (งง..งง...) มีอะไรหรือ เอาซี...เอาซี ได้เลย..

บางทราย: ป้าจุ๋มครับ ผมไปตรวจร่างกายประจำปีมา แล้ว......
ป้าจุ๋ม: เหรอ...ไม่เป็นอะไรมั๊ง  เอางี้  ไปหาคุณหมอพิศาลที่คลินิกนะ ให้เอาผลการตรวจที่โรงพยาบาลทั้งหมดไปให้คุณหมอช่วยดูและให้ความเห็นหน่อย  เดี๋ยวป้าจุ๋มติดต่อพยาบาลผู้ช่วยคุณหมอให้นะ...ทำใจดีดี ไม่มีอะไรหรอก...

หลังจากนั้นเราก็แยกจากกัน ผมพาน้องๆกลับขอนแก่น ระหว่างทางก็คุยกันถึงความประทับใจเฮฮาศาสตร์ 5 ที่น้องๆเป็นคนหน้าใหม่สำหรับวงการนี้ เธอชอบใจมาก..

หลังจากวันนั้น ป้าจุ๋มก็โทรหาผมบ่อยหลายครั้ง

ป้าจุ๋ม: นี่คุณบางทราย..ป้าจุ๋มพบคุณหมอแล้ว เล่าให้ฟังแล้วคุณหมอก็บอกให้เอาหลักฐานการตรวจไปให้ดูที่คลินิกหน่อย..

ป้าจุ๋ม: นี่คุณบางทราย..ป้าจุ๋มนัดน้องพยาบาลผู้ช่วยคุณหมอไว้แล้วให้ไปหานะแล้วน้องจะจัดคิวให้พบกับคุณหมอ..

ป้าจุ๋ม: นี่คุณบางทราย..ป้าจุ๋มบอกให้น้องเขานัดคุณหมอไว้แล้วนะ...

ผมได้เข้าพบคุณหมอ ซึ่งท่านมีคนไข้มาก มาก มาก จริงๆ คุณหมอบอกว่าจากหลักฐานที่ทางโรงพยาบาลตรวจมานั้น  ก็ไม่คิดว่าจะเป็นอันตรายใดๆ  แต่หากจะให้แจ่มชัดเจนมากที่สุดก็ต้องทำ CT scan เอาไหม... ผมตกลงทันที  แล้วคุณหมอก็เขียนใบสั่งให้ที่ รพ.ศรีนครินทร์

การไปเป็นคนไข้ที่นั่นก็ต้องทำบัตรประจำตัว น้องพยาบาลผู้ช่วยคุณหมอก็ทำให้เสร็จเรียบร้อย เหลือแต่ผมไปทำ scan เท่านั้น    ผมก็ไปรายงานตัวเพื่อ เจ้าหน้าที่ก็ทำนัดวัน ซึ่งต้องเป็นนอกเวลาราชการ โห...กว่าจะได้คิวก็ใช้เวลาเป็นสัปดาห์

 

ปัจจุบันผมกำลังรอผลการทำ CT scan และนำไปให้คุณหมอพิเคราะห์อีกครั้งหนึ่ง ไม่รู้จะออกหัวออกก้อยอย่างไรก็เป็นเรื่องของธรรมชาติของชีวิต...

 

ที่ร่ายยาวมาทั้งหมดนี้ก็เพราะ ผมได้รับความเมตตา กรุณาจากป้าจุ๋มของทุกคนนี่แหละครับ ท่านจัดการให้หมดทุกอย่างจนผมทึ่งต่อการได้รับความสะดวก นอกจากนี้ท่านก็ยังให้กำลังใจมาตลอด ท่านไปถามบุตรสาวท่านที่เป็นแพทย์ ซึ่งก็บอกว่าไม่มีอะไรอันตรายหรอก ทำใจให้สบายได้นะ  

 

เนื่องในวันคล้ายวันเกิดขอกราบอวยพรให้ป้าจุ๋มมีสุขภาพแข็งแรง มีความสุข ความเจริญยิ่ง ยิ่งขึ้นไป กุศลที่ป้าจุ๋มสร้างสะสมไว้จะเป็นญาณอันวิเศษของป้าจุ๋มตลอดไปครับ

 

ป้าจุ๋มผู้มีเมตตา.......