เคยมั้ยครับที่เราคุยกับเพื่อนเราแล้วคุยกันไม่รู้เรื่อง เหมือนคุยกันคนละภาษาเลย ยิ่งคุยยิ่งไม่เข้าใจทั้ง ๆ ที่คุยเรื่องเดียวกันแท้ ๆ ไป ๆ มา ๆ กลับกลายเป็นคุยกันคนละเรื่องกันไปเลย เหมือนกับที่หลาย ๆ คนพูดนะครับว่า พูดคนละเรื่องเดียวกัน...
ผมว่าสาเหตุหนึ่งที่ทำให้คนเราพูดกันไม่รู้เรื่อง คือเรามักจะพูดกันด้วยอารมณ์ ทั้งอารมณ์ รัก โลภ โกรธและหลง ไม่ว่าจะพูดกันตอนมีอารมณ์ชนิดไหน มักจะทำให้คุยกันไม่รู้เรื่อง ฉะนั้นเวลามีอารมณ์อย่าเพิ่งพูดอะไรกันดีกว่าครับ รอให้อารมณ์สงบก่อนแล้วค่อยมาพูดกัน...
อีกอย่างหนึ่งนะครับที่ผมรู้สึกว่าเป็นสาเหตุที่ทำให้คนเราพูดกันไม่รู้เรื่อง ก็คือ คนหนึ่งพูดในสิ่งที่ตัวเองรู้สึกและสัมผัสได้ แต่อีกคนพูดในสิ่งที่ตัวเองคิด เรื่องของความรู้สึกและการสัมผัสเป็นกระบวนการทำงานของจิตใจ ส่วนเรื่องของการคิดเป็นกระบวนการทำงานของสมอง...
...คนหนึ่งคิดแต่อีกคนรู้สึกและสัมผัสมันจึงยากที่จะสื่อสารให้เข้าใจกันได้...
เพราะ "เพื่อน" ก็คือ "เพื่อน" แม้บางเรื่องจะคุยกันไม่เข้าใจแต่เพราะว่าใส่ใจ จึงยังคงต้องบอก ต้องเตือนกันอยู่อีกต่อ ๆ ไปครับ...
เคยค่ะ..แบบนี้..เคยเจอแล้วก็พอจะวิเคราะห์ได้ว่า..
น่าจะเป็นเพราะ..ในขณะที่เราพูด..เค้าก็มัวแต่คิดแต่ในสิ่งที่เค้าจะพูด..ก็เลยขาดการฟังและพอไม่ฟัง..ก็เลยไม่ใส่ใจว่าเราพูดอะไร..และพอไม่ใส่ใจก็เลยไม่เข้าใจในสิ่งที่เราจะสื่อออกไป..
เพราะฉะนั้นก็เลย..ทำให้เราคิดว่า..เราไม่พูดต่อดีกว่า..ฟังเค้าอย่างเดียวก็เเล้วกัน..เฮ่อ.เจอบ่อยค่ะ..เลยเข้าใจความรู้สึกนี้ค่ะ..
มาเยี่ยม คุณ Mr.Direct
ความเป็นเพื่อนกันต้องเตือนกันได้ด้วยนะ ฮิ ฮิ ฮิ
ในมุมมอง...
การสัมผัสสิ่งใดๆ ด้วยหัวใจ บางทีก็....ยากยิ่ง
รวมถึง...การสื่อความหมาย..ในหลายๆสิ่ง
แต่ การสร้างความเข้าใจในกันและกัน...นั่นคือ..
การสร้างมิตรภาพอันยาวนานและยั่งยืน....ค่ะ
สวัสดีครับดิเรก
ผมคิดว่าที่คุยกันไม่รู้เรื่อง เพราะ เรื่องเดียวกันมองไปคนละมุม (อันนี้ไม่เท่าไหร่) แต่หากเจือด้วยอัตตา การไม่ยอมกัน อารมณ์ ไร้เหตุผล ผมคิดว่าเพิ่มความขัดเเย้งมากขึ้น
ผมเองแก้ไขโดยการไม่คุย...จริงๆแล้วอาจไม่ใช่ทางเลือกที่ดีที่สุดระหว่างเพื่อน แต่ผมคิดว่าผมสบายใจมากขึ้นนะครับ
----------------------------------------------------------------------
ขอบคุณครับผม :)
พี่คิดว่า...เหตุที่พูดกันไม่รู้เรื่อง เพราะพูดเรื่องเดียวกัน...แต่เหตุผลประกอบคนละเรื่อง ทำให้-ขัดเยงกันไม่จบ
พี่จะใช้วิธีบอกข้อตกลงล่วงหน้า เราจะไม่เปิดประเด็นที่เป็นข้อขัดแย้งนั้นมาพูดกัน
ครับ...คุณครูแอ๊ว
...
วิธีของครูแอ๊วก็ดีนะครับ...
ในเมื่อพูดกันไม่รู้เรื่องแล้วเราก็ฟังอย่างเดียวพอ...
ขอบคุรครับผม...
ครับ...อ.umi
...
เพราะว่าเป็นเพื่อนกันเลยต้องเตือนกันเสมอครับ...
แม้จะสื่อสารกันรู้เรื่องบ้างไม่รู้เรื่องบ้างก็ตามครับ...
ขอบคุณมากครับที่แวะมาเยี่ยม...
ครับ...คุณสายธาร
...
เป็นมุมมองที่งดงามและน่าสนใจครับผม...
ในมุมมอง...
การสัมผัสสิ่งใดๆ ด้วยหัวใจ บางทีก็....ยากยิ่ง
รวมถึง...การสื่อความหมาย..ในหลายๆสิ่ง
แต่ การสร้างความเข้าใจในกันและกัน...นั่นคือ..
การสร้างมิตรภาพอันยาวนานและยั่งยืน....ค่ะ
ขอบคุณครับ...
ครับ...คุณกัญญา
...
คงต้องทบทวนตัวเองและตั้งสติกันก่อนที่จะคุยกันนะครับ...
จะได้ไม่ต้องมีผู้แพ้และผู้ชนะ...
ขอบคุณครับผม...
ครับ...เพื่อนเอก
...
อีกสาเหตุก็คงจะเป็นเรื่องมุมมองที่ต่างกันหรือไม่ก็มองคนจะจุดกัน...
การเลือที่จะ "ไม่คุย" ก็เป็นอีกวิธีหนึ่งครับ...
เมื่อสบายใจหรืออารมณ์ดีกว่านี้แล้วค่อยกลับมาคุยกันครับ...
ขอบคุณครับเพื่อน...
ครับ...พี่แก้ว
...
"ผมก็มีเหตุผลของผม คุณก็มีเหตุผลของคุณ" คุยกันเท่าไหร่ก็ไม่รู้เรื่อง...
...เราจะไม่เปิดประเด็นที่เป็นข้อขัดแย้งนั้นมาพูดกัน...
ใช้เงื่อนไขนี้ตกลงกันก่อนก็ดีนะครับ ลดการขัดแย้งลงได้...
ขอบคุณมากครับ...
เห็นด้วยกับคุณดิเรกครับ ผมก็เคยมีประสบการณ์กับเรื่องทำนองนี้บ่อยครั้ง สาเหตุนั้นอาจเป็นไปได้ว่า...
เสียงที่ผู้พูดๆไปนั้นไม่ได้หยุดอยู่ตรงคู่สนทนาในประเด็นนั้น แต่ผู้ฟังเผลอใจไปชั่วขณะ เสียงนั้นเลยไปกระทบสัญญา(ข้อมูลเก่าๆในใจที่เคยรับมา)เมื่อยังรู้ไม่ความคิดของตัวเอง เขาก็เลยดึงข้อมูลเก่าๆของเขามาคุย และพูดไม่ตรงประเด็น สุดท้ายจึงกลายเป็นพูดคนละเรื่องเดียวกัน
ผมกำลังถามตัวเองว่าผมพูดคนละเรื่องเดียวกันกับคุณดิเรกมั๊ย ฮาๆๆ
ครับ...คุณกบ
...
เห็นด้วยครับว่าเป็นอีกหนึ่งเหตุผลที่เกิดขึ้นบ่อย ๆ กับการพูดกันไม่รู้เรื่องครับ...
แต่ผมมั่นใจว่าคุณกบกับผมคุยเรื่องเดียวกันครับ...
ขอบคุณครับ...
ต้องไปฝึกทักษะเรื่องนี้เลยค่ะ
(^___^)
ครับ...คุณกะปุ๋ม
...
ขอบคุณนะครับสำหรับลิงค์บันทึก "มากกว่าการฟัง"...
ขอบคุณครับผม...
บางครั้งก้อไม่ต้องเข้าใจเค้าหรอกนะ
อยู่ที่ว่าตอนนั้นเค้าต้องการให้รับฟังเค้า...ก็แค่รับฟังก็พอ
แต่ถ้าตอนนั้นเค้าต้องการให้เข้าใจเค้า.. ถ้าคุณเป็นเพื่อนก้อพยายามเข้าใจเค้าหน่อยละกันนะ ถ้าไม่ทำให้ลำบากใจแต่ถ้าลำบากใจก็บอกกับเค้าไปเลย ตรงๆ
พูดจากความรู้สึกหรือความคิด อาจจะไม่ใช่สาเหตุของความไม่เข้าใจแต่อยู่ที่ตัวเราตอนนั้นต่างหากว่าอยู่ในอารมณ์ไหน หลงอะไรอยู่หรือเปล่า
เพื่อนก็ยังเป็นเพื่อนต่อไป
ครับ...น้องลูกปลา
ต่างกรรม ต่างวาระ แล้วแต่กรณีครับ...
เรื่องบางเรื่องมันก็ลึกมากเกินอธิบายครับ...
แต่ยังงัยเพื่อนก็คือเพื่อนครับผม...
ขอบคุณครับผม...