KM

MAX & KM IN BANGKOK

          สวัสดีครับ..ผมแม็กครับ วันนี้ผมจะมาเล่าประสบการณ์ที่ผมได้ไปเที่ยวชมงานตลาดนัดการจัดการความ รู้ KM ในวันที่ ๓๑ พ.ค. – ๑ มิ.ย. ที่ผ่านมา โดยอาจารย์พรรณาเป็นผู้พาพวกผมและเพื่อน ๆ ไปครับ แต่ก่อนจะไปในวันที่ ๒๙ พ.ค. อาจารย์ได้มาชวนผมให้ไปร่วมงาน KM พร้อมกับใบขออนุญาตผู้ปกครอง ตกกลางคืนผมนั้นตื่นเต้นมากจนเกือบไม่ได้หลับเลยครับ.........

          วันเสาร์ที่ ๓๑ พ.ค. ๒๕๕๑ ผมก็ตื่นนอนขึ้นมาตอนตี ๓.๓๐ น. ผมอาบน้ำแต่งตัวจนเสร็จ และเมื่อถึงเวลาตี ๔.๓๐ น. ผมก็ออกจากบ้าน มาซื้อโจ๊กกึ่งสำเร็จรูปที่ร้านสะดวกซื้อเพื่อที่จะนำมาทานในโรงเรียน พอมาถึงโรงเรียนฟ้าก็ได้ทักผมว่า “ นั่นโจ๊กครูพรรณนาหรือ ” ผมก็นึกได้ว่าอาจารย์พรรณาได้วานผมให้ซื้อโจ๊กให้ แต่....ผมก็ลืมซื้อให้อาจารย์ เมื่ออาจารย์พรรณามาอาจารย์ก็อดกินโจ๊กที่แสนอร่อย อาจารย์บอกว่าไม่เป็นไรเดี๋ยวแวะซื้อได้ รถออกแล้วและไปแวะซื้อของที่ร้านสะดวกซื้อในตลาดบางลี่ นั่งรถผมไม่มีอะไรทำ ผมจึงนำขนมที่ซื้อไว้มาทานและนึกคิดว่าในโรงแรมที่ผมจะไปเก็บเกี่ยวความรู้นั้นต้องมีการจัดงานที่น่าสนใจอย่างแน่นอน และน่าจะได้ความรู้ที่จะนำมาใช้ในชีวิตประจำวันต่าง ๆ ของเราได้บ้าง ถึงโรงแรมงานแล้ว......ผมก็เริ่มเก็บเกี่ยวความรู้กับมิกและฟ้า...เก็บเกี่ยวความรู้ยังไม่เต็มสมอง...พวกพี่ที่ไปด้วยได้เข้ามาชวนไปหาข้าวกินกันข้างนอก “ ยังไงกองทัพก็ต้องเดินด้วยท้อง ” (กองทัพนักเรียนที่มาเก็บเกี่ยวความรู้นะครับ) ฟ้าไปกับพี่เขา ส่วนผมได้ปฏิเสธ เวลาต่อมาผมก็ได้ชวนมิกขึ้นไปชั้น ๒ ไปนั่งพักตากแอร์เย็น ๆ (ตามประสาเด็กบ้านนอก) มิกก็ตกลง..ผมก็ได้นั่งพักกัน นั่งไปสักพักก็มีครู ๒ ท่าน จากโรงเรียนพระมารดานิจจานุเคราะห์เดินยิ้มและเข้ามาหาพวกผม ตามมารยาทผมก็ยิ้มตอบและสวัสดีคุณครูทั้งสองท่านพร้อมกับเชิญให้ท่านนั่ง และท่านก็ถามผมกับมิกว่า หนูมาจากโรงเรียนอะไร ผมก็ตอบว่ามาจากโรงเรียนบางลี่วิทยา จังหวัดสุพรรณบุรี และท่านก็ถามว่าอยู่อำเภออะไร ผมก็ตอบไปว่า อำเภอสองพี่น้องครับ อ้าว! ครูก็พึ่งไปมาเหมือนกันเมื่อไม่นานนี้แหละ ว่าแต่อำเภอสองพี่น้องมีสถานที่ท่องเทียวที่น่าสนใจอะไรบ้างล่ะ ผมกับมิกก็ตอบไปว่ามีวัดไผ่โรงวัว วัดทับกระดาน และอีกมากมายครับ และวันนี้พวกหนูจะมาจัดนิทรรศการตรงไหนละจ๊ะ ครูได้ไปชมผลงานเธอมั่ง…. ผมก็ตอบไปว่าครูพามาชมงานครับ ถ้างั้นพวกหนูรู้หรือยังว่า KM คืออะไร ผมกับมิกก็นั่งงงสักพักหนึ่ง ครูเขาก็บอกว่า KM คือการแลกเปลี่ยนความรู้นะคะ สักพักพอนั่งตากแอร์จนหายเหนื่อยแล้วก็ลงไปดู ภัตตาคารอาหารฮ่องเต้ซึ่งมีความสวยงามมากเลยครับ จนกระทั้งได้เวลากลับโรงเรียน ฯ เวลา ๑๕.๐๐ น. ผมมารอที่รถเพื่อเดินทางกลับบ้าน และตั้งจะมาใหม่ในวันพรุ่งนี้

          วันที่อาทิตย์ ๑ มิ.ย . ๒๕๕๑ วันนี้พวกผมก็มากับอาจารย์พรรณาตามเดิม แต่ว่าโชคร้ายวันนี้รถของโรงเรียนเสีย ผม,เพื่อน ๆ และอาจารย์พรรณาเลยต้องขออาศัยมากับอาจารย์ธวัช เมื่อถึงโรงแรม ผมก็เก็บเกี่ยวความรู้ต่อเนื่องจากเมื่อวานที่ยังไม่พอสำหรับผมครับ งานที่ผมสนใจมากคือ โครงงานโคมไฟคลายเครียด ของโรงเรียนพุทธชินราชพิทยา ซึ่งคลายเครียดได้เหมือนชื่อจริง ๆ เลยครับ มีทั้ง โคมไฟโดยไฟสามารถกระพริบได้ ,เสียงเพลงโดยสามารถเพิ่ม/ลดเสียงของเพลงได้ ไอหอมจากน้ำมันหอมละเหยซึ่งยิ่งเปิดไฟแรง กลิ่นของน้ำมันก็ยิ่งแรง เชื่อหรือยังละครับว่าโคมไฟนี้ทำให้ท่านคลายเครียดได้นะครับ และอีกหนึ่งโครงงานคือ หนังสือ Pop-Up ซึ่งผมได้ฝึกหัดทำด้วยครับ