วันพฤหัสบดีที่ ๑๒ มิถุนายน ๒๕๕๑ ที่ผ่านมา ไม่มีสอนตอนช่วงเช้า จึงใช้เวลาไปเดินเก็บภาพป้ายธรรมะ ณ สวนสมุนไพรเพื่อการศึกษา ณ วัดอุโมงค์ จังหวัดเชียงใหม่ อันเป็นความตั้งใจมานานแล้วว่า หากมีกล้องดิจิตอลกับเค้าสักตัว อยากจะลองเดินไปเก็บภาพป้ายธรรมะเหล่านี้ดู
เมื่อทุกอย่างพร้อม วันเวลาว่างพร้อม กล้องพร้อม ใจคนพร้อม รถเครื่องพร้อม ... ก็ลุยกันเลย

ป้ายที่ ๑ ... ความแก่นี้ดี ทำให้ไม่มีแรงด่าใคร ตีใคร :)

ป้ายที่ ๒ ... คนไหนพูดไม่จริง เสียงพูดนั้นก็สู้เสียงไก่ขันและเสียงหมาเห่าไม่ได้ :)

ป้ายที่ ๓ ... จิตที่อบรมแล้วควรค่าแก่การงาน :)

ป้ายที่ ๔ ... อย่าทำดีเพียงเพื่อ....ดีกว่าคนอื่น :)

ป้ายที่ ๕ ... สมัยนี้ ผู้ทรงความรู้มีมาก ที่หาได้ยาก คือ ผู้ทรงคุณธรรม :)

ป้ายที่ ๖ ... ไปทะเลาะถุ้งเถียงกับเสือ ดีกว่าไปทะเลาะกับคนโง่ เพราะคนโง่ไม่มีเหตุผล หรือมีแต่เหตุผลของคนโง่ :)

ป้ายที่ ๗ ... การอวดว่ารู้ในสิ่งที่ไม่รู้น่าละอาย ยิ่งกว่าการสารภาพว่าไม่รู้ในสิ่งที่ไม่รู้ ซึ่งเป็นสิ่งที่ไม่น่าละอายเลย :)

ป้ายที่ ๘ ... มัวแต่จ้องผิดคนอื่นเขา ตัวเราเป็นอย่างไรไม่เคยรู้ จิตคิดเลวอย่างไรไม่เคยดู เรื่องคนอื่นเที่ยวรู้ไปรอบทิศ :)

ป้ายที่ ๙ ... ยิ่งโง่ ก็ยิ่งคิดว่าตัวเองฉลาด :) ... กูรู้หมดทุกอย่าง ยกเว้นตัวกู :)


ป้ายที่ ๑๐ ... คนด้อยกว่าเรานี้มีมากเหลือ คนเขาเหนือกว่าเราก็มีถม อย่าเย่อหยิ่งทรนงมัวหลงงม อย่าหลงชมว่าตัวเด่นจะเป็นภัย :)

ป้ายที่ ๑๑ ... เกิดขึ้น ตั้งอยู่ แล้วก็ดับไป :)
ป้ายธรรมะ ... ถูกติดไว้ทุกบริเวณภายในวัดอุโมงค์แห่งนี้
ถ้าจะไม่เล่าประวัติของวัดอุโมงค์ให้ฟังบ้าง อาจจะทำให้บันทึกขาดความสมบูรณ์
ตำนานปัญหาเถรจันทร์ กล่าวว่า พญามังรายทรงสร้างวัดแห่งนี้ ณ บริเวณป่าไผ่เชิงดอยสุเทพ เดิมจึงเรียกว่า "วัดเวฬุกัฎฐาราม" (เวฬุ เป็นภาษาบาลี แปลว่า ไผ่)
ต่อมา พญากือนา อาราธนาพระภิกษุ "เถรจันทร์" ผู้มีความปราดเปรื่องในพุทธธรรมให้มาพำนักที่วัดแห่งนี้ พร้อมกับทรงสร้างถ้ำเป็นอุโมงค์ถวาย เพื่อให้ท่านใช้เป็นที่วิปัสสนากรรมฐาน ทำให้วัดแห่งนี้มีชื่อตามที่เรารู้จักกันในปัจจุบันว่า "วัดอุโมงค์"
ต่อมา วัดแห่งนี้ได้ร้างไป จนกระทั่งได้รับการพัฒนาขึ้นใหม่ เมื่อราว พ.ศ.๒๔๙๒ โดยการนำของเจ้าชื่น สิโรรส ท่านได้นำแบบอย่างของสวนโมกขพลาราม อำเภอไชยา จังหวัดสุราษฎร์ธานี ของท่านพุทธทาสภิกขุมาเป็นแบบอย่าง ทำให้วัดอุโมงค์ในปัจจุบันมีบรรยากาศที่คล้ายคลึงกับสวนโมกขพลาราม ร่มรื่นด้วยแมกไม้ และมีโรงภาพบรรยายธรรมเช่นเดียวกับโรงมหรสพทางวิญญาณ
อ่านมาถึงบรรทัดนี้แล้ว หวังว่า บันทึกคงมีประโยชน์อยู่บ้างที่จะนำไปใช้ในชีวิตประจำวัน ..
บุญรักษา ทุกท่าน :)
แหล่งอ้างอิง
สุรชัย จงจิตงาม. คู่มือท่องเที่ยว-เรียนรู้ ล้านนา : เชียงใหม่ ลำพูน ลำปาง. กรุงเทพฯ: อมรินทร์บุ๊คเซ็นเตอร์, ๒๕๔๙.
เบื้องหลังการถ่ายทำ
กล้องที่ใช้ : Olympus SP-570UZ
การบันทึกภาพ : เดินถ่ายรอบ ๆ สวนสมุนไพรเพื่อการศึกษา ใช้เวลาประมาณ 1 ชั่วโมง
การตกแต่งภาพก่อนขึ้นเว็บ :
- นำมาภาพมาลดขนาดด้วยโปรแกรม Adobe Photoshop v7.01 (ความกว้างของภาพ 500 พิกเซล)
- นำภาพขนาด 500 พิกเซล มาใส่กรอบใหม่ด้วยโปรแกรม PhotoScape v3.1
- นำภาพที่ใส่กรอบเสร็จมาลดขนาดไฟล์ด้วยคำสั่ง Save as web ... ที่โปรแกรม Adobe Photoshop v7.01
สวัสดีครับ ท่านอาจารย์
อ่านธรรมะของท่านอาจารย์แล้ว ทำให้มีความมั่นใจในตัวเองขึ้นมามากครับ
ที่ผ่านมา มันแกว่งๆ ไปบ้าง
บางครั้ง ได้หันมาทบทวน และ เติมพลัง ธรรมะ บ้าง ช่วยทำให้มี "พลัง" ในการทำงาน และ ต่อสู้กับ "หมู่มาร" ได้มากครับ
ขอบคุณครับ
สวัสดีครับ ท่าน ผอ.วิชชา small man :)
ไม่ได้พูดคุยกับท่านผ่านบันทึกนานแล้วนะครับ
ท่านคงสบายดีนะครับ ?
ขอให้ท่านใช้ "พลังความดี พลังธรรมะ" ต่อสู้กับ "หมู่มาร" นะครับ
ขอให้กำลังใจครับ
บุญรักษา คนดี ครับ :)
สวัสดีค่ะค่ะอาจารย์
สว้สดีครับ น้อง มะขามอ่อน/ครูมิม :)
นี่ถ้าจะบอกว่าเห็นด้วยกับความคิดที่ว่า นำป้ายธรรมะไปติดไว้ที่ห้องวิทยาศาสตร์จะว่าไงเนี่ย :)
เป็นการเอาใจกันมากไปไม๊ อิ อิ
เห็นควรนำไปสอนเด็ก ๆ ต่อครับ
สู้ ๆ
บุญรักษา ครับ :)
อย่าทำดี เพียงเพื่อ ดีกว่าคนอื่น
เราควรทำให้ดี...เพราะ....ควรทำ....
เวลาว่าง หรืออยากหาที่สงบพักหัวใจ ก็มักไปเปลี่ยนบรรยากาศที่วัดอุโมงค์บ่อยๆ ชอบที่สงบเงียบค่ะ
ที่นั่นมีต้นไม้พูดกับเรา เป็นเพื่อนทางความคิดของเรา
ขอบคุณค่ะ
สวัสดีครับ ครูเอ :)
คุยกับต้นไม้ ดีกว่า คุยกับคนพาล นะครับ 555
อืมม แต่จริง ๆ ด้วยนะครับที่คิดว่า ต้นไม้กำลังคุยกับเรา ผ่านป้ายธรรมะเหล่านี้อยู่
บุญรักษา ครับ :)
อาจารย์ขา..
ตกลงเห็นด้วยหรือไม่ค่ะ..ยังสงสัย55 ถ้าเห็นด้วยเวลาทำไปแล้วจะได้อ้างอิงถึงที่มาที่ไปถูก อิอิ..
น้อง มะขามอ่อน/ครูมิม ... เห็นด้วยนะครับ แต่ ... การจัดวางนั้นอาจจะต้องมีหลักการในการจัดเสียหน่อย ตรงไหนเหมาะกับป้ายธรรมะ ตรงไหนเหมาะกับสูตรวิทยาศาสตร์ต่าง ๆ โดยดูจากธรรมชาติของเด็กเป็นหลักครับ
เช่น นั่งเรียน ๆ อยู่ ชอบหันไปมองตรงมุมนี้ ... ก็ติดป้ายสักป้ายไว้ อย่างน้อย ก็ให้อ่านสักหน่อย
ดีไหมครับ :)
สวัสดีครับ คุณครูจุฑารัตน์ NU 11 :)
ผมหันหน้าเข้าหาวัดและธรรมะเสมอ ... แหละครับ
ถึงแม้ว่า ผมจะเป็น "คนห่างวัด" คนหนึ่ง
นี่ถ้าเกิดผมขี้เมาสักหน่อย ก็คง "หันหน้าเข้ากัน" ตามสโลแกนของเบียร์ยี่ห้อสัตว์ตัวใหญ่ ครับ อิ อิ
ขออนุโมทนาบุญครับ คุณครู .. สาธุ สาธุ สาธุ
สวัสดีครับ...
วัดอุโมงค์ ตอนสมัยผมเรียนปริญญาตรี ที่นี่คือที่สิงสถิตย์ของผมเลยครับ ผมชอบมานั่งทอดอารมณ์กลางป่าต้นไม้เหล่านี้ และก็อ่านหนังสือเพื่อเตรียมสอบ...
เพื่อนผมหลายคน หากจะตามหาผมก่อนสอบก็ต้องมาหาที่วัดนี้ครับ
ต้นไม่พูดได้...ที่วัดอุโมงค์ แฝงคติเตือนใจที่ดี มากครับ
ผมชอบ
และรูปคนนอนพักผ่อน...ก็เป็นปริศนาธรรมอย่างหนึ่งนะครับ
-------------------------------------------------------------
อีกไม่กี่วัน ผมจะได้กลับไป มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ไปพูดคุยกับ นศ.ปริญญาโท ที่เข้ามาในปีการศึกษาใหม่นี้ ที่สาขาเราปฐมนิเทศกันยังนอกสถานที่ ผมจะคุยถึงเรื่อง "ความสุขกับการเรียนรู้" และ ต้นไม้พูดได้เหล่านี้ทำให้ผมคิดประเด็นบางอย่างได้...
ขอบคุณอาจารย์ Was มากครับ... :)
PS. อย่าลืมนะครับ - - -Wawee ไอซ์บูมคาราเมล!!!
สังเกตว่ามีจิ้งจกน้อย(จั๊กกิ้มหน้อย)ที่ป้าย...
"จิตที่อบรมแล้ว ย่อมควรแก่การงาน"
:)
นึกว่าไม่มีใครสังเกต เห็นจิ้งจก ว่าจะทักแล้ว แต่...โดนตัดหน้า มัวหลงไปกับคำพูดของต้นไม้ อิอิ
การใช้ชีวิตของมนุษย์เรา ไม่มีสิ่งหนึ่งก็ยังหาอีกสิ่งหนึ่งมาทดแทน เพื่อได้กิน ได้ใช้ ได้รับความสะดวกสบาย
แต่ถ้าขาดเสียซึ่งธรรมะ เราไม่อาจจะแสวงหาสิ่งใดมาทดแทนเพื่อยึดถือปฎิบัติ สำหรับทำความเป็นมนุษย์ได้เลย
ขอบคุณอีกครั้งค่ะ
สวัสดีครับ คุณเอก จตุพร วิศิษฏ์โชติอังกูร :)
ยินดีครับ คุณเอก .... ที่ป้ายธรรมะช่วยให้คุณเอกคิดสิ่งดี ๆ บางอย่างได้
แหม ยังจำไอซ์บูมคาราเมลของผมได้ 555
ขอบคุณครับ
ป.ล. ในที่สุด ก็มีคนค้นพบ "จั๊กกิ้ม" ครับ :) แฝงไว้อยู่นานเลย
แหม ครูเอ ถูกคุณเอกตัดหน้าซะแล้ว แบบนี้ต้องชนเลยครับ 555
ขอบคุณและยินดียิ่งครับ คุณครูจุฑารัตน์ ... ที่แวะมาคุยรอบสองด้วย :)
สวัสดีคะ อาจารย์ Wasawat Deemarn
วัดอุโมงค์ เป็นสถานที่อีกแห่งหนึ่งที่เคยไปใช้เวลาในวันว่างๆ ไม่ว่าจะให้อาหารปลา หรือเดินเล่น เท่าที่จำความได้ ป้ายธรรมะบางอันที่อาจารย์ถ่ายมาถูกทำขึ้นใหม่สวยงามขึ้นนะคะ ล่าสุดที่ไปหลายๆ ป้ายทรุดโทรมเหลือเกิน เห็นภาพที่อาจารย์ถ่ายมาแล้วก็อดดีใจที่ ต้นไม้พูดได้มีคำพูดที่สวยงามไว้บอกเล่าแก่ผู้คนได้มากขึ้น
วัดอุโมงค์ เป็นแหล่งเรียนรู้การดูนกครั้งแรกของพิมพ์ดีดคะ ไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปกว่าสิบปี ยังคงมีนกสวยๆ ให้ดูอยู่อีกหรือเปล่า
ขอบคุณนะคะที่นำเรื่องดีๆ มาฝาก...และทำให้นึกถึงความหลัง
---^.^---
สวัสดีครับ น้อง พิมพ์ดีด :)
ตกลงนี่ใครแก่กว่ากันครับเนี่ย 5555 ... เอาซะหลายสิบปีเชียวหรือครับ
ในวัดอุโมงค์ก็มีการพัฒนาป้ายขึ้นอย่างที่เห็นนะครับ ถ้าดูไม่ผิด พระท่านคงหล่อปูน แล้วเอาตัวอักษรที่เป็นตัวมาจัดวางลงไป แล้วค่อยดึงออกภายหลังครับ เพราะป้ายใหม่ รูปแบบเดียวเหมือนกันหมดครับ
แต่ป้ายที่เป็น Future Board ก็พุพังตามกาลเวลา เหมือนอายุขัยของคนนั่นแหละครับ ต่างกันก็ตรงคนสามารถทำความดีได้มากกว่า เพราะมีเท้าเดิน แต่เจ้าป้ายและต้นไม้พูดได้นั้น ต้องรอคนมาเห็นความดีที่อยู่กับตัวของมัน
ขอบคุณที่นึกถึงความหลัง ... ว่าง ๆ ไปเดินกันไม๊ล่ะ หุ หุ :)
สวัสดีค่ะ ท่านอ.
· วัดอุโมงค์ ใกล้ร้านส้มตำรู ... ปูชอบไปนั่งอ่านหนังสือบ่อยๆ ช่วงเรียนมอ ค่ะ
· ชอบมากๆ ค่ะ โดยเฉพาะ ชั้นสอง ซึ่งเป็นกรุ เก็บของโบราณ .. ชอบของเก่า
· .... ต้นไม้พูดได้ ให้ข้อคิดดีค่ะ รร. บางโรง ต้นไม้พูดภาษาอังกฤษได้ด้วยค่ะ ... ปูว่าน่ารักดี ...
· ขอบคุณนะคะ เพิ่งทราบว่า เวฬุ แปลว่า ไผ่ ที่วัดมีไผ่เยอะจริงๆด้วยสิคะ
· มารำลึกความหลัง ... เมื่อครั้งสมัยยังเด็ก อิ อิ ... อยากกินส้มต่ำรูค่ะ
· … มีความสุขกับเด็กโต ที่มหาลัยนะคะ อ. ... แฮปปี้ ๆ กับการงาน ค่ะ