สวัสดีครับ น้อง พิมพ์ดีด :)

ตกลงนี่ใครแก่กว่ากันครับเนี่ย 5555 ... เอาซะหลายสิบปีเชียวหรือครับ

ในวัดอุโมงค์ก็มีการพัฒนาป้ายขึ้นอย่างที่เห็นนะครับ ถ้าดูไม่ผิด พระท่านคงหล่อปูน แล้วเอาตัวอักษรที่เป็นตัวมาจัดวางลงไป แล้วค่อยดึงออกภายหลังครับ เพราะป้ายใหม่ รูปแบบเดียวเหมือนกันหมดครับ

แต่ป้ายที่เป็น Future Board ก็พุพังตามกาลเวลา เหมือนอายุขัยของคนนั่นแหละครับ ต่างกันก็ตรงคนสามารถทำความดีได้มากกว่า เพราะมีเท้าเดิน แต่เจ้าป้ายและต้นไม้พูดได้นั้น ต้องรอคนมาเห็นความดีที่อยู่กับตัวของมัน

ขอบคุณที่นึกถึงความหลัง ... ว่าง ๆ ไปเดินกันไม๊ล่ะ หุ หุ :)