หลายทีมในที่ทำงานของผู้เขียนเริ่มให้ความสนใจกับคำว่า "สุนทรียสนทนา" ซึ่งเข้าใจในขั้นแรกกันว่าเป็นการฟังอย่างตั้งใจ

หลายทีมในที่ทำงานของผู้เขียนเริ่มให้ความสนใจกับคำว่า "สุนทรียสนทนา" ซึ่งเข้าใจในขั้นแรกกันว่าเป็นการฟังอย่างตั้งใจ

 

ชมรมจริยธรรม จึงนำมาใช้เรียกในกิจกรรม"ผ่อนพัก ตระหนักรู้" โดยการเชิญชวนเจ้าหน้าที่ให้มาร่วมกันนอนกลางวันหลังกินข้าวเที่ยง ใช้เวลาในการนอนประมาณ 30 นาที ระหว่างนั้นก็จะมีการเปิดเพลงบรรเลงคลอเบาๆ และมีพิธีกรอ่านบทความด้วยน้ำเสียงอันไพเราะ เนิบๆช้าๆ โดยการแนะนำให้ผู้เข้าร่วมกิจกรรม หายใจเข้า-ออกช้าๆๆๆและตั้งสมาธิกำหนดลมหายใจ คิดตามคำอ่านของพิธีกร ใครใคร่หลับก็หลับได้ มีเสียงกรนดังมาด้วยระหว่างกิจกรรม แสดงการเข้าถึงสมาธิ

 

ทางทีมงานบอกว่า การได้นอนพักประมาณ 30-45 นาที จะทำให้ได้ผ่อนคลายมีสมาธิมีความสดชื่นในการที่จะได้ทำงานในช่วงบ่าย ส่วนผู้เขียนเองหลังจากลุกมาจากการนอนแบบที่ไม่ได้หลับ เล่นเอามึนหัวไม่สดชื่นตลอดบ่าย แสดงว่า กำหนดลมหายใจไม่ถูกต้องหรืออย่างไรก็ไม่รู้ได้

 

 

 

 

ส่วนทีมงานสารสนเทศ ซึ่งมีพรสวรรค์ในด้านการสร้างเสียงเพลงและดนตรี ก็มีการแสดงคอนเสริตด้วยเพลงอคลูสติก เล่นกีตาร์โปร่ง ร้องโฟล์คซองหรือว่าเพลงเบาๆหวานๆรักๆซึ้งๆ ให้แก่คนไข้และญาติได้นั่งฟังขณะรอการตรวจหรือว่าระหว่างการพักรักษาในโรงพยาบาล นี่เป็นการเชื่อว่า ผลจากการฟังเพลงเบาๆช้าๆหวานๆจะทำให้ผู้ฟังได้ผ่อนคลาย มีความสุข เป็นสิ่งที่ช่วยรักษาอาการเจ็บป่วยของผู้ป่วยทั้งทางร่างกายและจิตใจ

 

เป็นกิจกรรมเล็กๆน้อยๆที่ทีมงานเราได้สร้างสรรคขึ้น ทั้งเพื่อสุขภาพจิตของผู้มารับบริการและเจ้าหน้าที่ เพื่อให้สถานที่ทำงานเป็นสถานที่ในใจของคนไข้และโรงพยาบาลในฝันของคนทำงาน