พรุ่งนี้ขึ้นฟรี

     ผมเคยขึ้นประจำทางสายบางลี่-กรุงเทพฯ เห็นข้อความติดที่ประตูว่า"พรุ่งนี้ขึ้นฟรี" ผมดีใจมากเพราะรุ่งขึ้นผมก็จะต้องเข้ากรุงเทพฯอีกครั้ง ผมรีบจำหมายเลขประจำรถว่า เบอร์อะไร พอจำได้ รุ่งเช้าอีกวันผมก็รอเวลา ที่จะได้ขึ้นรถประจำทางใจดีคันนั้น นึกดีใจ ว่าเดี๋ยวนี้รถโดยสารเขาก็มี โปรโมชัน เหมือนโทรศัพท์มือถือ มีโทรฟรี ก็มีขึ้นฟรี

   ผมดีใจเมื่อได้เจอรถคันที่เป็นเป้าหมาย รถกำลังจะออกพอดี รีบกระโดดขึ้นไปได้ทันเวลาพอดี นึกกระหยิ่มใจ วันนี้ประหยัดเงินอีกหลายบาท จะได้เก็บไว้เสียค่ารถเมล์สายอื่นในกรุงเทพฯพอนั่งได้สักพักกระเป๋ารถก็เริ่มปฏิบัติหน้าที่ ขยับกระบอกตั๋วเสียงดังถี่ ได้ยินเสียงพูดชัดเจนว่า "ค่าโดยสารด้วยครับ..ลงที่ไหนครับ"

  ผมเริ่มสงสัยจึงถามไปว่าวันนี้เก็บสตางค์ด้วยหรือครับ กระเป๋าถามผมว่า แล้วคุณเคยเสียหรือเปล่า ผมก็ตอบว่าเคยเสียแต่เมื่อวานเห็นป้ายตรงประตูรถเขียนว่า "พรุ่งนี้ขึ้นฟรี" วันนี้จึงคิดว่าคงไม่เสียสตางค์ กระเป๋ารถ ได้ยินก็ยิ้มอย่างสมเพช แล้วตอบว่า ป้ายนี้ติดไว้นานแล้วครับ แต่มันก็ยังใช้ได้สำหรับวันนี้ครับ ฉะนั้นวันนี้ ย่อมไม่ใช่พรุ่งนี้ เป็นอันว่าผมต้องจ่ายค่าโดยสารโดยดี เพราะป้ายเขียนว่าพรุ่งนี้ขึ้นฟรี ไม่ใช่วันนี้ขึ้นฟรี

  สมัยนี้ยังมีศรีธนนชัย  อีกหรือนี่