ราคาผลผลิตตกต่ำ ราคาสินค้าอื่นเพิ่มขึ้น
สวัสดีครับ วันนี้มีเรื่องจะเล่าครับคือว่า เมื่อปี 32 ผมตัดสินใจโค่นยางพาราเปลี่ยนมาปลูกผลไม้ได้แก่ ทุเรียน ลองกอง มังคุด ในเนื้อที่ประมาณ 5 ไร่ เนื่องจาในช่วงนั้นราคายางประมาณ 17 บาท ราคาลองกอง 70 บาท มังคุด 30 บาท ทุเรียน 25 บาท เพื่อประกันความเสี่ยงเลยปลูกไปทั้ง 3 ชนิด ตอนนั้นผมอายุ 30 กว่า ร่างกายยังแข็งแรงและสวนที่ว่านั้นอยู่ลึกเข้าไปจากถนนใหญ่ประมาณ 300เมตรต้องขี่มอเตอร์ไซค์เข้าไป.และพื้นที่ลาดชัน (ควน)เกินกว่า 40 องศา ด้วยความคิดตามกระแส และราคาผลไม้ในช่วงตอนนั้นดีกว่ายาง เลยปลูกทุเรียน มังคุดโดยไม่ได้ขอทุนสงเคราะห์ ความยากลำบาก ในการปลูกผลไม่ในที่ควนคือน้ำครับ แหล่งน้ำก็ไม่มี..... มีน้ำที่ไหลออกจากหินรองเอาไว้รดในช่วงหน้าแล้ง..กว่าจะรอดมาได้นั้นเหนื่อมากครับ

โค่นแล้วเผา.........ทุเรียนที่รัก
กาลเวลาหมุนเวียนเปลี่ยนไป ต้นไม้เจริญเติบโต ในขณะเดียวกันสังขาร เริ่มร่วงโรย ทุเรียนลองกองริ่มให้ผลผลิต เมื่อปีที่ 10 ระยะแรก ใหม่ๆก็ดีหน่อยราคาพอยู่ได้ แรงกายยังพอมี เวลาผ่านจนถึงปี 50 มันเหลือทนจริงๆครับ ราคาผลผลิตไม้ผลแทบทุกชนิด ลองกอง สวยๆ 15 บาท ทุเรียน 7 บาท มังคุด 5 บาท และเนื่องจากสวนผมเองอย่างที่บอกว่าอยู่ห่างจากถนนใหญ่เข้าไป ไม่มีพอค้าเข้าไปตัด ต้องตัดเอง จ้างเขาและขนออกมา ราคาที่ขายหักลบกับค่าแรงที่จ้างไม่คุ้มและในขณะเดียวกันราคายางก็เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ วันนี้ราคายางอยู่ที่ 90 บาท ใครจะคิดว่าจะเป็นไปได้ขนาดนี้
ต้นทุเรียน อายุ 20 กว่าปี ไม่มีราคา

สภาพของสวนทุเรียน หลังโค่นแล้ว
เมื่อต้นปีที่แล้วผมตัดสินใจ โค่นทุเรียนและมังคุด เพื่อปลูกยางพารา ทุเรียน อายุ 20 กว่าปี ไม้ก็ขายไม่ได้ ต้องจ้างโค่นอีกต่างหาก ครับ มันเป็นบทเรียนที่สำคัญที่สุดในชีวิตครับ การตัดสินใจ การไม่วิเคราะห์ข้อมูล และอื่นๆอีกหลายองค์ประกอบโดยเฉพาะการเสื่อมของสังขารครับไม่ไหวจริงๆ การเป็นเกษตรนั้นยากมากครับ สำหรับเกษตรกรรายย่อยในปัจจุบัน ผลผลิตทางการเกษตรทุกชนิดมีปัญหาไม่ว่า กระเทียม กะหล่ำปลี กุ้ง ปาล์ม เงาะ ทุเรียน สาระพัด ราคาผลิตผลิตภาคเกษตรลดลง แต่ราคาผลิตภาคอุตสาหกรรมเพิ่มขึ้น ไม่ว่าม่ามา น้ำอัดลม ปลากระป๋อง ฯลฯ

ต้นยางที่ปลูกใหม่ 8 ปีน่าจะกรีดได้

มาให้กำลังใจเกษตรกรค่ะ คุณพ่อดิฉันก็เป็นเกษตรกร ปลูกฝ้ายจนมีคนดูงานว่าเป็นตัวอย่างของเกษตรกร แต่พอผลผลิตที่ได้ ขายให้พ่อค้าได้ราคาไม่ดี ขาดทุนยับ จนหมดกำลังใจ แต่ไม่ท้อยังปลูกไม้ผลให้ลูกๆได้กินจนเติบโตค่ะ
ผมว่าปัญหาของเกษตรกรก็ต้องตัวเกษตรกรเป็นคนแก้ เลิกใช้สารเคมีซิครับ หันมาทำเกษตสวนผสม ผมอยากให้คุณไปหาดู รายการคนค้นคน ตอนอรหันต์ชาวนาครับ แล้วจะรู้ว่าเกษตรกรเป็นอาชีพที่ไม่อดตาย
สวัสดีครับ คุณแก้ว
คุณชายตกขอบ
เรื่องที่เกิดขึ้น พบว่าเกิดกับเกษตรกรทั่วไทย คำแนะนำจากบุคลากรภาครัฐเองก็ไม่สามารถบอกเหตุการณ์ในอนาคตได้ ขาดวิสัยทัศน์ ผลตอบสนองใช้เวลาหลายปี และไม่สามารถเรียกกลับได้ ได้แต่สงสารจริงจริงนะ เมื่อไรเกษตรกรในบ้านเราจะร่ำรวยเสียที มัวแตไปห่วงว่าจะไม่มีนักลงทุนภายนอก ทำไมนักลงทุนภายในไม่มีแล้วหรือ ปล่อยให้เค้าขนส่งผลประโยชน์ไปนอกหมด
สวัสดีค่ะ อาจารย์
สวัสดีครับ คุณวาสนา
สวัสดีครับ ป้าแดง
สวัสดีครับท่านพี่
เพื่อนสาวของผมมีสวนลองกองที่เบตง ก็ต้องปล่อยเน่าทิ้งเหมียนกันครับ ตอนนี้กลับมาทำงานกรุงเทพฯแล้ว
ที่น่าห่วงคือพี่น้องเกษตรกรรายย่อย ถูกต้องแล้วครับ แล้วใครจะแก้ไข อันนี้ก็ถามต่อไปอีกเหมือนกัน.....แล้วใครจะตอบ
อันที่จริงผมชื่นชม เชื่อมั่นในวิถีการผลิตแบบพอเพียง เกษตรผสมผสาน แต่ผมว่าบ้านเรายังมีจุดอ่อนรอการแก้ไขเหมือนกัน เช่น หากเกษตรกรที่ต้องส่งลูกเรียนในเมืองซักคนสองคน เขาจะเอาเงินที่ไหนมาส่งลูกเดือนละสองสามพัน หากเขาปลูกไว้กินอย่างเดียว อันนี้ทางรัฐต้องมีสวัสดิการด้านการศึกษาให้ดีก่อน
เกษตรกรเราต้องวิ่งตามความผันผวนของราคาตลาดเสมอ เมื่อก่อนผมเห็นเกษตรกรที่ศรีสะเกษ ลงทุนให้ลูกออกจากโรงเรียนมาเดินยามเวลากลางคืนเพื่อไล่ตัวด้วงเจาะต้นทุเรียน ปานกับว่า "รักทุเรียนมากกว่าลูก" แต่เกษตรกรท่านนั้นบอกลูกว่า ทุเรียนต้นหนึ่งหากให้ผลดีจะได้เงินสองสามหมื่นบาท ส่วนลูกจะเรียนเมื่อไหร่ก็ได้
ท่านก็พูดถูกของท่าน ณ เวลานั้น แต่ ณ เวลานี้ก็ไม่ทราบว่าท่านยังจะรักทุเรียนเท่าเดิม หรือว่าโค่นไปปลูกอย่างอื่นแล้ว
สวัสดีครับ paleeyon
สวัสดีครับ
สวัสดีครับพี่เขียว
ท่านเกษตรอยู่จังหวัด
คุณหนุ่ม
สวัสดีค่ะ
* ปลูกต้นไม้กว่าจะได้ผล......รอนานมาก
* เปลี่ยนบ่อยๆ....ก็ท้อได้นะคะ
* ชื่นชมในความเพียีและเป็นกำลังใจให้ค่ะ
สวัสดีครับ อาจารย์
สวัสดีค่ะคุณเกษตรยะลา
สวัสดีครับ คนไม่มีราก