นอกเหนือจากการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ประสบการณ์ มุมมองและแง่คิดดี ๆ ผมมักจะได้อะไรอย่างน้อยก็หนึ่งอย่างจากแต่ละบันทึกที่ได้อ่านเสมอ ๆ...

แรงบันดาลใจ มีบันทึกไม่น้อยที่ถ่ายทอดเรื่องราวเพื่อสร้างแรงบันดาลใจให้กับผู้อ่านในเรื่องใดเรื่องหนึ่ง....
เตือนสติ และก็มีอีกหลาย ๆ บันทึกเช่นกันที่ตั้งใจถ่ายทอดเพื่อเตือนสติผู้อ่านทั้งในเรื่องของการทำงานและการดำเนินชีวิตในแต่ละวัน...

บอกกล่าว บันทึกบางเรื่องราวเป็นบันทึกที่มุ่งเน้นที่จะบอกกล่าวกิจกรรมดี ๆ เป็นกิจกรรมเชิงสร้างสรรและช่วยเหลือสังคม...

หลากหลายบันทึกที่ได้อ่านกับหลากหลายเรื่องราวที่ได้สัมผัส มีคุณค่าในตัวของมันเองในแง่มุมที่ต่างกัน ทุก ๆ บันทึกมีคุณค่ามากกว่าแค่บันทึก ขอบคุณทุก ๆ บันทึก ทุก ๆ เรื่องราวและที่สำคัญขอบคุณเจ้าของบันทึกทุก ๆ ท่านครับ...
ครูอ้อย มาแวะบอกว่า ครูอ้อย ได้อะไรจากการเขียนบันทึกมากมาย...
สวัสดีค่ะ ป้าแดงเห็นด้วยเลยค่ะ ป้าแดงได้ข้อคิดสะกิดจากเรื่องราวของการบันทึกมากมาย/ขอบคุณค่ะ
ครับ...ครูอ้อย
...
กูทูโนว์ให้อะไรมากกว่าที่เราคิดครับผม...
ขอบคุณครับ...
ครับ...ป้าแดง
...
บางเรื่องเป็นเรื่องใกล้ตัวที่เราหลงลืมมีคนมาสะกิดเราจะได้ไม่เผลอครับผม...
ขอบคุณมากครับ...
แวะมาสวัสดียามเช้าครับ ไม่ได้คุยกันเลย
สบายดีมั้ยครับ
ครับ...คุณตาหยู
...
สบายดีครับผม...
ไว้มีโอกาสคงได้นัดเจอกันบ้างนะครับ...
มีความสุขกับการทำงานทั้งวันนะครับ...
เพื่อนดิเรกครับ
ผมเองก็เขียนบันทึกเรื่องราว "การเขียน" ที่ได้สัมภาษณ์ผ่าน MSN นักเขียน คุณสิขเรศ เขียนฝัน ให้เป็นอักษร : เส้นทางนัก(อยาก)เขียน ผมจะใช้บันทึกนี้ประกอบการเสวนา เครือข่ายปลายปากกา ที่กระทรวงสาธารณสุข อีกไม่กี่วันนี้
คิดว่าบันทึกนี้ กับบันทึกผม บอกเรื่องเดียวกันครับ
*** ว่างๆเสวนาวงกาแฟกันครับ...
ครับ...เพื่อนเอก
...
บันทึกนั้นสร้างแรงบันดาลใจให้หลายคนอยากเป็นนักเขียนครับ รวมทั้งตัวผมด้วย...
ขอบคุณครับสำหรับหลาย ๆ แรงบันดาลใจจากหลาย ๆ เรื่องราว...
ขอบคุณมากครับ...
ครับ...น้องกรรณิการ์
...
มาต่อจากพี่เอกเลย...
มีความสุขในการทำงานวันนี้ครับ...
ขอบคุณครับผม...
สวัสดีครับ คุณ Mr.Direct
บันทึกของผมมักจะออกมาในรูปแบบที่สองครับ คือ "เตือนสติ"
เตือนสติอันเกิดจากแรงบันดาลใจ จึงต้องบอกกล่าว :)
ขอบคุณครับ
ครับ...อ. Wasawat
มีแรงบันดาลในการบอกต่อเพื่อเตือนสติ...
ขอบคุณครับผม...
หวัดดีค่ะ... Mr.Direct
จะเป็นไรไม๊ค๊ะ...ถ้าบางบันทึกจะเพ้อฝันไปหน่อย
แต่ก็อยากแบ่งปัน เล่าสู่กันฟัง...อยากมีส่วนร่วม
เพราะบางครั้ง ชีวิตกับการทำงาน ก็คนละบทบาทค่ะ
^_^
สองคนยลตามช่อง คนหนึ่งมองเห็นโคลนตม
อีกคนตามแหลมคม มองเห็นดาวอยู่พราวพราย
(ไม่รู้จะเข้ากับบันทึกนี้หรือเปล่า แต่อยากแสดงความคิดเห็นครับ)
ขอบคุณครับ
ครับ..คุณ windy
...
ผมว่าในความเพ้อฝันก็มีแง่มุมดี ๆ ที่น่าสนใจและน่าเรียนรู้ครับ...
ยิ่งไปกว่านั้นการมีส่วนร่วมและการแบ่งปันก็เป็นเสน่ห์ของโกทูโนว์อยู่แล้วครับ...
ขอบคุณครับผม...
ครับ...ครูข้างถนน
...
ผมว่าเข้ากับบันทึกนี้เลยครับ...
ทุกสิ่งทุกอย่างย่อมมีหลากหลายมุมให้เราเลือกมอง...
อยู่ที่เราครับว่าเลือกที่จะมองมุมไหน...
ขอบคุณครับผม...
สวัสดีคะ พี่ดิเรก
อ่านบันทึกแล้วได้ "รอยยิ้ม" เสมอคะ
ฝนตกไม่เลือกเวลา รักษาสุขภาพด้วยนะคะ
---^.^---
ครับ...น้องพิมพ์
...
บันทึกเล็ก ๆ บันทึกง่าย ๆ แต่สร้างรอยยิ้มให้ผู้อ่านได้เสมอครับ...
รักษาสุขภาพเช่นกันนะครับ...
ขอบคุณครับผม...
ได้อะไรๆมากมาย ขอบคุณค่ะ ที่มาแบ่งปันในสิ่งดีๆให้
ครับ...คุณศิริวรรณ
ผมก็ได้อะไรมากมายจากการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ที่นี่ครับ...
ขอบคุณครับผม...