หมอเจ๊ คนสวย แซ่เฮ
พ.ญ. ศิริรัตน์ เอกศิลป์ สุวันทโรจน์

เยือนสวนป่า รู้จักกระบวนกร (๑๘) : เรียนวิชาวาโยศาสตร์.......วิชากอด........จากต้นไม้ในสวนป่า.....เฮฮาศาสตร์5


การกอดกันของต้นไม้มันสอนให้รู้รักกัน การรู้จักให้กัน ทั้งเมตตาปราณี ทั้งหนุนเนื่องกัน ทั้งพึ่งพากัน แบบที่พากันปลอดจากภยันตราย แบบไม่เบียดเบียนแต่เกี่ยวพันกันอยู่ให้พากันอยู่รอด

18 พฤษภาคม  ในช่วงมีกิจกรรมให้อยู่กับตัวเองและต้นไม้   ทุกคนได้แยกย้ายไปหามุมตริตรองตน บางคนไปคนเดียว  บางคนไปด้วยกัน  บางคนเงียบอยู่กับตัวเอง บางคนคุยไปเรื่อยกับคนที่ไปด้วย   ฉันได้บอกกับตัวเองว่า  ถ้ามีโอกาสจะสอบถามพ่อครูเรื่องต้นการะเกดที่เมื่อวานเห็นดอกถูกเก็บวางไว้ที่ในครัวว่าหน้าตามันเป็นอย่างไร  แล้วก็ไม่ผิดหวังเมื่ออาจารย์ปล่อยให้ว่างหลังกิจกรรมนี้เสร็จสิ้นลง 

 เมื่อสิ้นคำถามพ่อครูไม่รีรอ พาเดินตรงไปจากหน้าบ้านใหญ่ เลาะลัดไปตามแนวทางเดินจนถึงบริเวณถังเก็บกักน้ำบาดาล แล้วชี้ไปว่า นั่นไงต้นที่ถามนะ  ฉันมองตามไปแล้วก็อึ้ง ต้นที่เห็นนั่นนะมันเตยปาหนันนี่นา พ่อยืนยันว่า นั่นแหละต้นการะเกด  เวลามันออกดอก ดอกมันหอมชื่นใจ  ตอนเดินกันไปมีคนเห็น แล้วก็เดินมาสมทบ  ใครกันๆอ้อนั่น ครูอึ่งนะเอง  ครูตามมาและถามว่าไปไหนกันค่ะ ฉันตอบไปว่าจะไปดูต้นการะเกด  ครูจึงมาเดินไปด้วยกับเรา 

ตอนเดินกันไป พ่อครูหันมองฟ้าแล้วบอกว่า เมฆฝนตั้งเค้า แต่ดูลมแล้ว ลูกนี้คงไม่ตก ฉันนั้นสะดุดใจจึงถามพ่อครูว่า รู้ได้ยังไงว่าฝนจะไม่ตก พ่อครูชี้ไปที่ยอดไม้ใหญ่ลิบๆ แล้วก็บอกว่า ต้นไม้มันบอก ภาพที่มองเห็น คือ ปลายไม้ใหญ่ต้นสูงไหวโอนไปโอนมา ปลายไม้เล็กเตี้ยๆ มันอยู่เฉยๆ ดูอยู่สักครู่พ่อครูก็บอก หลบฝนกันเถอะ แล้วชวนเดินเข้าไปใต้ถังสูงเก็บน้ำ  ฉันถือโอกาสถาม ทำไมพ่อรู้ว่า คราวนี้ฝนจะตก พ่อบอกมาว่า ลมมันต่ำกว่าเดิม ดูจากไม้ไหวเช่นเดียวกันครับ พูดจบตอนนั้นมันก็มีลมหวน ทวนต้นไม้จนไหวรุนแรงไปหมด ลมระยอดพืชผลที่ปลูกเอาไว้ กล้วย มะละกอไหวให้ได้ยลกับตา แล้วฝนก็โปรยเม็ดลงมาปรอยๆ 

 

ลมพัดยอดไม้....ถ่ายมาให้ดู

 

 

ก่อนฝนจะลง เรากำลังอยู่ใต้ถัง พ่อครูที่เดินนำ ก็ร้องบอกว่า โชคดีๆ ดอกการะเกดช่อใหญ่กว่าเมื่อวานอยู่ที่ตรงนี้ แล้วส่งเสียงเรียก อารามเอาบันไดมาหน่อย มาช่วยตัดดอกการะเกดไปให้นีน่าดูหน่อย ครูอารามปรากฏกายมาทันใดท่าน ตัดดอกไม้ให้ทันกับใจโก๋  พ่อครูรับมาใส่มือครูอึ่ง เราพากันทึ่ง ดอกมันช่อใหญ่จัง มันใหญ่อย่างนี้เล่า จึงสามารถส่งกลิ่นขจรไปไกลๆ  ได้ดอกมาแล้วบรรดามือกล้องก็ถ่ายภาพมันเก็บไว้ในมุมต่างๆ แล้วครูอารามก็รับมันเพื่อไปเก็บ ก่อนครูอึ่งมือจะเจ็บเพราะน้ำหนักของมัน   

 

ระหว่างรอฝนพรำ พ่อครูได้สอนบอกว่า ที่นี่นั้นหนาใช้น้ำจากถังนี้ จ่ายไปรอบๆสวนป่าแห่งนี้ รวมทั้งไปที่บ้านให้คนได้ใช้  มีน้ำอยู่เท่านี้ในถิ่นที่นี่  แล้วพ่อสอนต่อให้รู้จักต้นไม้ ฉันเหลือบไปเห็นใกล้พื้นใต้ถัง  ก็ปลูกต้นไม้เอาไว้อย่างฉลาด มีต้นส้มพอเพียงนอนราบใกล้พื้น เคล้าเคลียกันด้วยต้นฟักทองงามๆหนึ่งต้น สังเกตมาตลอดว่าสวนพ่อมีรูปแบบต้นไม้มันกอดกันอยู่อย่างนี้อยู่ทั่วๆไป ทั้งในป่าด้านซ้ายและป่าด้านขวาของตัวบ้านใหญ่ ไม่เว้นแม้ในป่าวัชพืชที่ไม่ถากถาง แต่ปล่อยมันไว้ให้ช่วยคลุมดิน  การปลูกผักสวนครัวที่นี้ก็ใช้หลักของการกอดกัน  กอดท่ายืน กอดท่านอน มีให้เห็นทั้งนั้นค่ะ  ใครนึกไม่ออก กอดท่านอนเห็นที่ไหน ก็ให้นึกภาพแตงกวาที่พ่อปลูกไว้ไง

 

 

 วิชากอด หลากหลายท่าของต้นไม้....ถ่ายมาดูเล่น

แหละนี่กระมังคือหลักวิชากอดที่ชาวเฮฮาคลอดมาใช้เป็นธรรมเนียม  การกอดกันของต้นไม้มันสอนให้รู้รักกัน การรู้จักให้กัน ทั้งเมตตาปราณี  ทั้งหนุนเนื่องกัน ทั้งพึ่งพากัน  แบบที่พากันปลอดจากภยันตราย  แบบไม่เบียดเบียนแต่เกี่ยวพันกันอยู่ให้พากันอยู่รอด 

พูดถึงหลักใช้น้ำ ดูเหมือนว่าพ่อจะมีหลักใหญ่ในใจ ฉันเห็นหน้าบ้านใหญ่จดจารเอาไว้ ที่นี่สอนวิธีบริหารน้ำด้วยนะท่านขา มีกระดานอยู่แผ่นหนึ่งที่พ่อเปรียบเทียบไว้ วิธีบริหารน้ำหลากหลายประเด็น ซึ่งที่สวนป่าคราวนี้ฉันไม่ได้ยินพ่อครูบอกอะไรออกมา  ได้รู้จากการอ่านและเก็บเกี่ยวมาจากที่ตาเห็นแล้วคุยกับตัว  การไปเดินสวนในวันแรกนั้น พิสูจน์สัมผัสให้น้ำด้วยน้ำค้าง เดินๆกันไป ไม่นานหรอกหนา ตลอดทั้งปลายขาผ้าถุงกางเกงล้วนเปียกโชกไปด้วยน้ำ  มันมาจากไหน มาจากน้ำค้างที่เกาะตามต้นหญ้าและวัชพืชหนาที่เก็บมันไว้คลุมดินยังไงเจ้า ร้ายกาจๆเรียนรู้ธรรมชาติและมาประยุกต์ได้เหมาะ เจาะถึงด้านบวกที่วัชพืชมีแล้วเอามาใช้ เก็บมันเอาไว้ไม่ถางทิ้งไป  ให้เสียแรงงานและทรัพย์ที่ได้มาให้มันเปล่าดาย 

 

พูดถึงวัชพืช นึกได้ว่ามีภาพถ่ายเอาไว้ ตั้งแต่วันแรกที่มาเดินสวนเพื่อเก็บผักไปทำครัว วันนั้นจำได้ พบผีเสื้อบินว่อน ร่อนมาเล่นกันอยู่เหนือดงหญ้าและวัชพืชงาม ตามถ่ายมันเพื่อจะให้ได้ชมภาพ  แต่มือไวไม่เท่าทันความเร็วผีเสื้อ  จึงถ่ายภาพมาได้แค่นี้เองอ่ะค่ะ 

 

 

หมายเลขบันทึก: 187388เขียนเมื่อ 10 มิถุนายน 2008 21:35 น. ()แก้ไขเมื่อ 6 กันยายน 2013 19:09 น. ()สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ


ความเห็น (19)
  • ได้ความรู้เพิ่มขึ้นครับ
  • ไปบ้านพ่อครูก็ตั้งหลายครั้ง
  • แต่เดินไม่เคยทั่วเลยสักครั้งครับ
  • อิอิ

ไม่เคยเห็นการะเกดมาก่อนเลยค่ะ ได้เรียนรู้ของดีอีกแล้ว ขอบคุณนะคะ

มาแล้วได้เห็นการกอดทุกกระบวนท่าเลยค่ะ

:)

สวัสดีค่ะ อ.หมอเจ๊

  • ต่อไปป้าแดง คงหลบฝนและไม่ต้องหลบฝนแล้วค่ะ
  • ดอกการะเกดนี่ไม่เคยเห็นเลยค่ะ
  • ขอบคุณค่ะ

 

ได้เห็นดอกการะเกดแล้วค่ะ...ขอบคุณค่ะ

เห็นของจริงวันนั้นด้วย...หอมจริงๆ...แหมหมอเจ๊..เก็บบรรยายกาศได้ทุกแง่ทุกมุม...ทุกเวลาทีเดียว

สวัสดีครับหมอเจ๊ คนสวย แซ่เฮ

  • แวะมาทักทายและมาเยี่ยมครับ
  • มาดูต้นไม้ ธรรมชาติ
  • และมากอดด้วยคนครับ
  • ชอบมากครับ
  • เหมือนแถวบ้านนอกเลยครับ
  • ขอบคุณที่นำภาพบรรยากาศดี ๆ มาฝากครับ ผม
  • รักษาสุขภาพด้วยนะครับ

 

  • สวัสดีครับ
  • ตามหลายๆ ท่านมาเยี่ยมเยียนและเก็บเกี่ยวความประทับใจครับ
  • ห้องเรียนธรรมชาติสอนเราให้ได้เรียนรู้ในหลากหลายแง่มุมนะครับ

 

ตามมาดูมาถามว่ามีเบอร์โทรน้องแล้วใช่ไหม เผื่อพี่หลงทาง ฮ่าๆๆผมว่าใครเอาดอกไม้มาวางไว้ตรงที่ดื่มกาแฟ ดูอยู่ตั้งนาน พวกพี่เรานี่เอง ฮ่าๆๆ

  • เอามาฝากจากพ่อครูบา
  • P

     

    ส่งข่าวถึงสาวน้อยกระบี่

    ผมจะเสร็จงานประมาณเที่ยงวันที่13

    ยังไงๆก็มีเวลาเจอกัน กลับสตึกด้วยกัน

    เพียงแต่ถ้าร่นเวลามาให้ถึงกรุงเทพได้สักบ่าย2 ละเยียมเลย

สวัสดีเจ้าค่ะ ป้าหมอเจ๊

ป้าจ๋า หลานคิดถึงจังเลย สบายดีไหมค่ะ มารักษาไข้หลานด่วน 555555+++ รักษาสุขภาพด้วยนะเจ้าค่ะ

เป็นกำลังใจให้เจ้าค่ะ ---->น้องจิ ^_^

** เข้ามาชมการะเกด..และกอดของแตงกวา..ธรรมชาติที่แอบซ่อนไม่พ้น

ตากล้องคนสวยแห่งเมืองกระบี่

** ขอบคุณคุณหมอเจ๊ที่ทำให้มีโอกาสได้สัมผัสธรรมชาติ...เข้าใจถึงสิ่งที่

พ่อครูกำลังทำอยู่ได้ชัดเจนขึ้น...เริ่มเห็นถึงคุณค่าของการมาอยู่ใน

อ้อมกอดของ...ตระกูล..เฮฯ.

  •  นายสายลม อักษรสุนทรีย์ น้องชายครับ
  • พี่ยังเดินไม่ทั่วสวนของพ่อเหมือนกันค่ะ
  • ที่นำมาเล่านั้น ประมวลเอาจากที่เห็นด้วยตาผสมผสานกับที่เข้าใจค่ะ
  • คุณ กมลวัลย์  ค่ะ
  • ในชีวิตเด็กบ้านนอก โอกาสจะได้เห็นดอกการะเกดก็ไม่ง่ายนัก เพราะต้นมันต้องสมบูรณ์พอเหมาะ มันจึงจะออกดอกให้ได้ชม 
  • ...........
  • พี่ Sasinanda ค่ะ
  • หมอเจ๊ไม่แน่ใจว่าในเมืองกรุงจะปลูกการะเกดได้ไหม มันชอบดินปนทราย ซึ่งอยู่ไม่ห่างแหล่งน้ำมากนัก และชอบบรรยากาศค่อนข้างแล้งนิดๆค่ะ
  • ............
  • pa_daeng [มณีแดง คนสวย แซ่เฮ]
  • ดูทิศทางลมหลบฝนเป็น โอกาสจะงามตาตลอดเวลาของคนสวยยิ่งมีโอกาสสูงขึ้นนะป้าแดงนะ รู้จักมันเอาไว้ เราตระกูลคนสวยจะได้สวยตลอดเวลาเนาะ
  • ............
  •  Gutjang
  • ครูกั๊ดขา  โอกาสเห็นดอกการะเกดของเด็กๆรุ่นนี้ น้อยกว่าน้อยแล้วนะค่ะ แต่ก่อนเวลาไปหาดทรายท่บ้านหมอเจ๊ จะมีต้นการะเกดมากมายให้เห็น  แต่เดี๋ยวนี้มันหายไปหมดแล้ว มันเป็นไม้ไทยๆที่เรานำชื่อมาตั้งเป็นชื่อคน ถ้ามีลูกศิษย์ชื่อนี้ ให้เขาได้รู้จักหน้าตาหน่อยก็ดีนะค่ะ
  • อ. พิสูจน์ ค่ะ
  • ห่อเงรียนธรรมชาติมีอะไรให้เราเรียนตลอดเวลาเลยค่ะ อยู่ที่เราจะเก็บเกี่ยวมาค่ะ จะเก็บเกี่ยวมาตามความสนใจ หรือเก็บเกี่ยวเพราะมันเป็นเรื่องที่เราไม่เคยรู้ แล้วตามรู้ก็ได้ความรู้เรื่องธรรมชาติมาอีกโข แล้วก็ทำให้เรารักและหวงแหนธรรมชาติอย่างไม่รู้คลายค่ะ
  • .......... 
  • น้อง สิงห์ป่าสัก ที่รัก
  • ดีใจที่แวะมาคุยกัน พี่ยังรู้เรื่องของต้นไม้ไม่มากเลยค่ะ ไปสวนป่าเพื่อเรียนรู้ และพยายามอ่านสื่อที่ครูบาติดไว้ทั่วไปว่ามันซ่อนของจริงไว้ที่ตรงไหนบ้าง แล้วตีความออกมาเล่าสู่กันฟังค่ะ  เรามาช่วยกันถอดบทเรียนจากตัวเราเล่าไว้ให้ลูกหล่นฟังกันเถอะค่ะ
  •  ครูโย่ง ค่ะ
  • รู้แล้วอย่ารีรอ ถ้ามีโอกาสจะไปสวนป่านะค่ะ
  • น้องป้อม นาง อังคณา ภิรมย์รัตน์
  • รู้แล้วเอาไปประยุกต์กับพื้นที่ที่บ้านนะ บ้านป้อมมีโอกาสสูงที่จะนำเคล็ดลับพ่อครู ไปใช้ได้จริงๆ
  • .........
  •  หนูคนสวยหน้าตาดี โก๊ะจิจัง แซ่เฮ ^๐^!
  • คิดถึงหนู และคอยดูแลอยู่นะจ๊ะ
  • .........
  • หนุ่มน้อยเสียงเหน่อ ขจิต ฝอยทอง
  • ตอบข้อความฝากให้พ่อแล้วนะค่ะ
  • ติดตามเรื่องสวนป่ามาหลายบันทึกแล้วค่ะ
  • หากมีโอกาสอยากแวะไปเยี่ยมสักครั้งหนึ่งค่ะ ยังจัดคิวลงไม่ได้เลยค่ะตอนนี้
  • เป็นกำลังใจให้ค่ะ
  • การเกดยอดรัก หอมจริงฤา

ขอบคุณครับ ผมได้เห็นดอกการะเกดในรูปภาพยังไม่เคยเห็นของจริง ไม่ทราบว่าจะมีแหล่งขายดอกการะเกด

ที่ไหนบ้างครับ รบกวนบอกให้ผมทราบบ้างน่ะครับ

พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี