บันทึกนี้น้องจิขอบันทึกก่อนขึ้นหอพัก....(เนื่องจากไม่สบายใจอย่างแรง).....อยากจะบอก ลุง ป้า น้า อา ที่น้องจิรักไว้ว่า...." น้องจิ คิดถึงมากๆๆๆๆๆ "

            พรุ่งนี้น้องจิมีเรียนแค่ 2 วิชาเท่านั้น  คือ อังกฤษ (ตัวเจ้ากรรม)  กับ ดนตรีไทย (ถึงร้ายก็รัก)......แต่น้องจิจะต้องผ่านมันไปให้ได้  น้องจิจะไม่เครียดกับมันอีกแล้ว....ท่องได้แค่ไหนก็แค่นั้น ทำได้แค่ไหนก็แค่นั้น.....น้องจิจะพยายามให้สุดๆ แต่จะไม่บ้าเหมือนที่ผ่านมา 1 อาทิตย์อีกแล้ว

             วันนี้น้องจิเรียนวิชาโลกสารสนเทศ  แล้วก็ภาษากับการสื่อสาร และ อารยธรรมตะวันตกค่ะ.....แต่ละวิชา น้องจิก็ช๊อดโน้ตไว้เรียบร้อย....เดี๋ยวขึ้นห้องไป อ่านทบทวนอีกสักรอบ ย้ำเตือนสิ่งที่เรียนมา

             น้องจิขอบพระคุณ ทุกๆท่านมากๆเลยนะค่ะ ที่เข้ามาให้กำลังใจน้องจิ  ทำให้เด็กคนนี้มีกำลังใจขึ้นเยอะเลย แล้วก็ได้ข้อคิดมากมายเลยทีเดียว.....

             ทุกสิ่งทุกอย่างขึ้นอยู่กับตัวเราเอง..ถ้าเราไม่เครียดซะอย่าง ใครจะทำให้เราเครียดได้.....ดังนั้น น้องจิจะไม่เครียด สู้โว้ย!!!!!

             ขอบคุณทุกๆคะแนนเสียงที่โหวตให้น้องจิ เอ๊ย 5555++ ขอบคุณทุกๆแรงใจที่มอบให้น้องจิค่ะ......ทุกๆท่านคือ ญาติที่น้องจิรักมากๆๆๆๆๆๆ

              รักษาสุขภาพด้วยนะเจ้าค่ะ น้องจิเป็นกำลังใจให้เช่นกันเจ้าค่ะ ---->น้องจิ ^_^

       ผู้ที่คอยปลอบใจในยามทุกข์....และโทรมายิ้มเมื่อเวลาน้องจิสุข.....น้องจิรัก ลุงเอก อาสิทธิรักษ์ พ่อพิสูจน์ ป้านิด น้าอึ่งอ๊อบ พ่อครู ป้าจุ๋ม ครูเสียงเหน่อๆ  และทุกๆท่านมากๆนะค่ะ

            ในยามค่ำคืนนี้ น้องจิจะต้องปรับสภาพตัวเองให้ไปเป็นอีกคนหนึ่งให้ได้....โดยจะลดความเครียดลง.....แล้วพรุ่งนี้เจอกับน้องจิคนใหม่นะค่ะ 55555+++

              ถึงจะเปลี่ยนให้ความเครียดน้อยลง.....แต่สิ่งหนึ่งที่ไม่เคยเปลี่ยนก็คือ  " หน้าตาดี " เจ้าค่ะ 5555+++  เครียดมากไม่ได้ เดี๋ยวคุณสมบัติข้อนี้ของคนแซ่เฮ หายหมด 5555555+++

              สู้โว้ย!!!......รักทุกคนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนน จุ๊บๆๆ กอดๆๆๆๆ