ลำเอียงเพราะรัก ลำเอียงเพราะเกลียด

  สัปดาห์นี้ จะมีทั้งอบรม และประชุม รวมทั้งการออกชุมชนด้วย เลยตั้งใจว่า คงเป็นสัปดาห์หน้า ที่จะได้ส่งผ้าไตรจีวร เพราะผู้ร่วมบุญ ค่าส่งก็จะครบจำนวนอยู่แล้ว แต่ถึงมีเท่านี้ ส่วนที่เหลือ จะรับบุญเอง

********************************************************************

  ผู้เขียนชอบนั่งฟังความคิดในตัวเองเงียบๆ มันแปลกดีนะ ทำไมใจเรา จึงมีสิ่งที่ซ่อนอยู่ ที่เหมือนเป็นเพื่อน เป็นศัตรูก็ได้ ภายในตัวเรา ถ้ามีโอกาสนั่งมองเฉยๆ ไปเรื่อยๆ โดยเฉพาะในขณะ ที่เกิดปัญหา ต้องตัดสินใจ เขาเถียงกันเพลินดีนะ มีเหตุผลมากมาย แต่ถ้าวันใด เราเอาอารมณ์ไปช่วยฝ่ายใด ฝ่ายหนึ่งเข้าละก้อ สิ่งที่เขาเรียกลำเอียงเพราะรัก ลำเอียงเพราะเกลียด ก็จะเข้ามาแทรกแซงทีเดียว เมื่อนั้น เราจะต้องเป็นผู้รับผิดชอบตลอดการตัดสินใจ ของเราเลยทีเดียว

  ที่จริงก็ไม่ได้เป็นคนพิเศษ ที่จะวางอุเบกขา ฟังใจเราโต้เถียงกันได้ทุกรอบหรอกนะ เพียงแต่ประสบการณ์บางครั้ง ที่ทำได้ และเรียนรู้ว่า มันดีมากๆเลย

 ความวุ่นวายในชีวิต ก็เพราะการมีฝักมีฝ่ายนี่แหละ ตราบใดที่เกิดฝ่าย ก็อย่าหวังว่าจะเยียวยาด้วยวิธีสมานใดๆเลย บางครั้งต้องยอมเจ็บ เพื่อจะรักษา เหมือนหมอต้องผ่าฝี ให้หนองมันออกนั่นแหละ หรือต้องทิ่มแทงด้วยปลายเข็ม ที่แหลมคม เพื่อดึงให้ทั้งสองฝาก มาประชิดกัน ปองดองกัน จึงรักษาได้

  โดนเสียบ้าง เจ็บเสียบ้าง ก็ดีนะ แต่เสียเวลาชะมัด

กับเวลาว่างๆยามค่ำ ที่ยังไม่อยากทำอะไร นอกจาก เขียนบันทึก

ไม่มีแรงบันดาลใจอะไร

ไม่ได้มีสาระอะไร

อ่านเพลินๆ ขอบคุณที่แวะมาเยี่ยมกันค่ะ